Volleybal en billenkoek op alle niveau’s

Volleybal en billenkoek op alle niveau’s

Op ons fotoblog staan ook berichten over volleybal.

Een klapje op de billen

Over de hele wereld geven volleybal meiden elkaar ter aanmoediging een pets op de billen.

Over de hele wereld geven volleybal meiden elkaar ter aanmoediging een pets op de billen.

Voor iemand die er oog voor heeft is het fascinerend om naar een dames volleybal wedstrijd te kijken.

Het lijkt dan bijna een internationaal gebruik binnen dames volleybal teams te zijn om elkaar na het scoren van een punt een goedkeurend klapje op de billen te geven. Niet altijd, maar wel vaak. Opvallend vaak.

Soms is het ook geen zacht klapje, maar een stevige pets. Misschien bestemd voor de steviger meiden.

Er zijn dergelijke filmpjes en foto’s op internet te vinden die gemaakt zijn op scholen in de zuidelijke staten van Amerika. Op veel van deze scholen staat in de ‘code of conduct’ dat lijfstraf expliciet is toegestaan. De lijfstraf is altijd een stevig pak op de billen, meestal met een paddle.

Maar het is zeker niet alleen in Amerika dat de meiden elkaar klapjes op de billen geven. Het blijkt voor te komen bij iedere nationaliteit. Het lijkt: hoe hoger het niveau, hoe vaker het gebeurt.

Grouphugs en elkaar omhelzen bij een punt doet bijna ieder team, bij elk punt. Het geeft aan dat er saamhorigheid is, dat je bij elkaar hoort. Terwijl het in het normale leven ongebruikelijk is dat je elkaar op het achterwerk aanraakt, lijkt het juist voor de volleybal meiden volkomen natuurlijk te zijn en er helemaal bij te horen. De verklaring waarom die juist bij volleybal zo veel voorkomt is niet geheel duidelijk.

Niet alleen maar vriendelijk

Een kamergenote neemt het recht in eigen hand.

Een kamergenote neemt het recht in eigen hand.

Het gaat niet altijd om alleen maar vriendelijke klapjes. Er zijn ook verhalen bekend dat van volleybal teams waarbij de meiden zelf hun teamgenoten straf gaven als dat nodig was. Als het team van mening was dat een bepaalde speelster waardeloos gespeeld had die wedstrijd, kreeg ze van de andere speelsters onder de douche goed op haar billen.

Er zijn ook berichten bekend van meisjes die tijdens hun studie kamergenote waren van een oudejaars speelster uit de volleybal selectie van de betreffende universiteit. Dat waren kennelijk nogal dominante en sterke meiden, want die stelden een aantal regels vast en bij overtreding werden de schuldigen eenvoudigweg over de knie gelegd voor een stevig pak op de blote billen, en volgens deze berichten waren de betreffende volleybal speelsters sterk en konden hard slaan. Het zou kunnen zijn dat deze volleybal meiden gewend waren dat ze zelf op deze manier door hun coach aangepakt werden en het daarom logisch was dat zij het ook deden bij meiden die ze min of meer begeleiden moesten.

Of misschien zijn volleybal vrouwen relatief wat meer ontvankelijk voor en verbonden met straf op de billen dan gemiddelde vrouwen.

Scholen en regels

Vroeger had de sportleraar vaak het recht om op te treden in plaats van de ouders.

Vroeger had de sportleraar vaak het recht om op te treden in plaats van de ouders.

Er zijn ook nog verschillende plaatsen waar, net zoals vroeger, straf op de billen de norm is. Voorbeelden zijn veel aziatische landen en de zuidelijke staten van Amerika.

Zeker in situaties waarin de meiden kunnen kiezen tussen straf op de billen en een alternatieve straf zoals nablijven of ‘in school suspension”, kiest bijna iedereen ervoor om een pak op de billen te krijgen. Het is doet misschien wel zeer tijdens en een korte periode erna, maar het grote voordeel is dat de vrije tijd en het sociale leven onaangetast blijft. En vooral: je hoeft dan de schoolbus niet te missen.

Toch is ook hier het één en ander veranderd. In het verleden werden docenten en sportcoaches vooral gezien als ‘in loco parentis’, plaatsvervangers van de ouders. De opvoeding ging naadloos over van de ouders naar de schoolsituatie. Dat gold ook voor de disciplinaire maatregelen. Straf hoorde er gewoon bij. Vroeger was het in veel landen normaal dat je als je jong was en de regels overtreden had, dat je over de knie ging en een pak op je billen kreeg. Of je moet krom staan en dan kreeg je met de paddle. Diezelfde aanpak werd dan ook op school gebruikt.

De meeste ouders hadden de overtuiging dat er maar één manier was om straf te geven, en dat was goed hard en altijd op de blote billen. Het was belangrijk dat straf indruk maakte. De meeste scholen kozen ervoor om de billen meestal bedekt te laten. Tegenwoordig is het officieel zo dat er ook een getuige aanwezig moet zijn. In het verleden waren er ook genoeg scholen waarbij de straf, net zoals thuis, altijd op de blote billen ging.

Ook nu zijn er scholen waar billenkoek de straf is

Meiden die nu van de sportcoach op hun billen krijgen, mogen hun sportbroek aanhouden.

Meiden die nu van de sportcoach op hun billen krijgen, mogen hun sportbroek aanhouden.

Tegenwoordig is dat veranderd naar meer afstand en regulering. Op de ouderwetse een student over de knie leggen is er niet meer bij. Het is nu krom staan. Waar voorheen de straf vaak een pak op de billen met de hand was, gebruikt men nu verplicht een houten paddle. Het sportbroekje zal nu aan moeten blijven, maar het is maar de vraag of het totaal een verbetering is. Met een paddle kan een docent of een coach keihard slaan, aanzienlijk harder dan met de hand.

Ook nu zijn er scholen waar lijfstraf en sport absoluut samengaan. Er is in het ‘athletic handbook’ duidelijk vastgelegd wat mag en wat niet mag en welke straf van toepassing is.

Zo zijn er scholen waar het is vastgelegd dat je met de paddle op je billen krijgt als je te laat op de sportles komt, profaan of ruw taalgebruik hebt of praat terwijl de coach iets uitlegt of andere vormen van insubordinatie. Voor andere minder grote overtredingen, zoals je geduld verliezen tijdens wedstrijden, is de straf het extra lopen van rondjes rond het veld. Op sommige scholen wordt duidelijk gemaakt dat er geen maximum is aan het aantal keren dat een student straf op de billen kan krijgen. In theorie mag een student dan meerdere keren per dag straf op de billen krijgen.

De paddle terwijl het verboden was

Ondanks dat het verboden was gebruikte een volleybal coach de paddle op een buitensporig harde manier.

Ondanks dat het verboden was gebruikte een volleybal coach de paddle op een buitensporig harde manier.

Chicago is een stad waar sinds 1993 geen lijfstraf gegeven mag worden.

Desalniettemin werd het in 2008 bekend dat een volleyball coach de paddle gebruikte tijdens de trainingen.

Bovendien waren er klachten dat de coach extreem hard sloeg. Ook gebruikte de coach de paddle voor zaken die niets met de sportles te maken hadden.

Deze coach is toen op non-actief gesteld omdat het gebruik van de paddle voor straf en motivatie niet meer tot de mogelijkheden behoorde.

Naar aanleiding van dit incident werd onderzocht of dit verschijnsel vaker voorkwam en dat bleek inderdaad het geval.

Uiteindelijk werd er een onderzoek gestart naar negen coaches en 3 politie agenten omdat gebleken was dat zij ook de paddle gebruikt hadden terwijl dat niet meer toegestaan was.

Dit was in een situatie waar lijfstraf verboden was.

Dat geeft aan dat in een situatie waarin het wel toegestaan is, het helemaal veelvuldig gebruikt zal worden.

Duidelijke regels als lijfstraf toegestaan is

Meestal geldt het disciplinaire beleid ook voor de buitenschoolse activiteiten en voor de uren buiten schooltijd.

Meestal geldt het disciplinaire beleid ook voor de buitenschoolse activiteiten en voor de uren buiten schooltijd.

Scholen die lijfstraf toepassen zijn daar vaak heel expliciet in.

Het is heel gebruikelijk dat het disciplinaire beleid, waarin bepaald wordt dat bij overtreding van de regels een pak op de billen gegeven kan worden, voor akkoord ondertekend moet worden door de student(e) samen met zijn/haar ouders.

Coaches of leraren die de mogelijkheid om op deze manier te kunnen straffen laten soms een apart document ondertekenen zodat studenten en ouders begrijpen dat in die betreffende lessen een pak op de billen een zeer reële mogelijkheid is.

Het is mogelijk dat deze toestemming geweigerd wordt, maar dat is ongebruikelijk. Alternatieve straf betekent nablijven of schorsing en dat heeft meer nadelen en minder positieve effecten dan een pak op de billen, zo wordt meestal geredeneerd.

Het disciplinaire beleid geldt ook voor de buitenschoolse activiteiten of voor de uren buiten schooltijd. Dat betekent bijvoorbeeld dat als een docent een studente buiten schooltijd op roken betrapt, ze de volgende dag op school een pak op haar billen kan verwachten.

Veel scholen beloven zelfs extra streng te zullen zijn bij buitenschoolse activiteiten en uit-wedstrijden.

Billenkoek verhoogt prestaties van meiden

Sommige coaches zijn ervan overtuigd dat meiden beter presteren als ze met de paddle op hun billen kunnen krijgen.

Sommige coaches zijn ervan overtuigd dat meiden beter presteren als ze met de paddle op hun billen kunnen krijgen.

Er zijn volleybal coaches die er ervan overtuigd zijn dat billenkoek voor veel meiden een goed middel is om de prestaties te bevorderen.

In de Staten van Amerika waar het toegestaan is om leerlingen op High Schools lijfstraf in de vorm van billenkoek te geven, kunnen deze coaches dat ook als voorwaarde stellen. Je bent dan alleen welkom in het team als je accepteert dat je straf op je billen kunt krijgen. Meestal is dat niet zo’n probleem omdat billenkoek voor hen de normale straf is.

Er zijn verhalen van volleybal meiden die klagen dat hun coach altijd een paddle meeneemt naar wedstrijden en toernooien. In de bus op de heenreis wordt tijdens de motivationele toespraak de paddle tevoorschijn gehaald en er wordt ten overvloede duidelijk gemaakt dat elke overtreding van de regels zal leiden tot een stevig pak op de billen. Bij de reservebank is de paddle nadrukkelijk in zicht. Regelmatig wordt er door de coach één of meerdere meisjes meegenomen naar een kleedkamer waar ze krom moeten staan en een pak op hun billen krijgen.

Dit betreft dan meiden van 16, 17 of 18 jaar die overigens uit volledige vrijwilligheid lid zijn van het team. Ze weten en accepteren dat rode en pijnlijke billen daar soms bij horen.

Coaching met inzicht en effect

Veel coaches vinden dat meiden moeten weten dat ze op hun billen kunnen krijgen.

Veel coaches vinden dat meiden moeten weten dat ze op hun billen kunnen krijgen.

Er zijn nogal wat volleybal coaches die op forums voor onderwijzend personeel een lans breken voor de toepassing van een pak op de billen, juist ook voor volleybal meiden. Uiteraard zijn er ook personen die vinden dat dit vooral niet mag gebeuren!

Veel zijn van mening dat het handhaven van de discipline vooral effectief is als de leden van het team weten dat ze een pak op de billen kunnen krijgen en er van overtuigd zijn dat als het gerechtvaardigd en verdiend is, dit ook daadwerkelijk en direct zal gebeuren. Een goed pak op de billen leidt altijd tot een onmiddellijke verbetering in gedrag en houding.

Vooral in de zuidelijke staten van Amerika zijn de coaches er vrij simpel over. Paddling bestaat, het werkt en het is niet echt een probleem. Elk jaar kunnen ouders ervoor kiezen om het niet te gebruiken maar de meeste mensen denken dat het veel voordeel biedt. Studenten kunnen ook kiezen voor alternatieve straf maar meestal kiezen ze voor een pak op de billen omdat ze er dan gelijk vanaf zijn. Straf op de billen wordt daar over het algemeen gezien als iets dat erbij hoort, zeker als je jong bent, en een natuurlijk gevolg is van het overtreden van regels.

De meeste coaches geven straf voor standaard school overtredingen zoals ongehoorzaamheid of te laat komen, maar ook voor spijbelen en roken.

Toegepast in een volleybal team geeft het een extra effect. Het versterkt de teamsfeer, naast het harde werken en de inzet voor het gezamenlijke doel. Het is goed als de meiden weten dat ze van hun coach een pak op hun billen zullen krijgen voor verkeerde beslissingen of als ze hun huiswerk niet maken. Dat betekent helemaal niet dat ze een hekel aan de coach hebben, integendeel. Veel meiden voelen mede daardoor het team als een soort familie. Dat geldt ook indien de coach het belangrijk vindt om als er aanleiding is de meiden zonder uitzondering een pak op de billen te geven dat indruk maakt.

Mensen die het effect in de praktijk hebben kunnen meemaken zijn ervan overtuigd dat voor veel meiden tijdens de middelbare school en daarna, niets het gedrag en de houding zo kan veranderen dan een goed pak op de billen. Niet alleen als de laatste toevlucht, maar ook juist als eerste reactie.

Geen betere manier om iets duidelijk te maken

Een goed pak op de billen is en blijft de beste manier om aan een meisje iets duidelijk te maken.

Een goed pak op de billen is en blijft de beste manier om aan een meisje iets duidelijk te maken.

Een jaar of vijf geleden vertelde een vrouwelijke volleybal coach op een bulletin board dat ze uitsluitend als coach wilde werk bij scholen waar het toepassen van lijfstraf was toegestaan. Ze legde uit wat haar redenen waren en hoe ze dit in de praktijk bracht.

Volgens haar is het hoogste dat bereikt kan worden in de relatie coach-speelster dat er straf gegeven kan worden zoals dat hoort tussen moeder en dochter.

Dat betekent eerst een indringend één op één gesprek, dan gaat de sportbroek en de slip omlaag, het meisje gaat over de knie en krijgt dan een goed pak op haar blote billen. Dit had ze ook een aantal keren bereikt. Er is voor de speelster geen andere manier waarop autoriteit meer toegelaten, geaccepteerd en gewaardeerd kan worden. Dichterbij, indringender en duidelijker is niet mogelijk. Voor de coach is er geen betere manier om iets duidelijk te maken. De vertrouwensband die dan ontstaat is enorm. De vormende waarde gaat dan ook veel verder dan sport alleen. De onderlinge betrokkenheid blijft ook vaak bestaan nadat de speelster het team verlaten heeft. Speelster en coach worden deel van elkaars geschiedenis terwijl ze meestal achteraf maar voorbijgangers geweest blijken te zijn.

Veel coaches zijn ervan overtuigd dat ze met een hard pak op de billen ervoor gezorgd hebben dat de eerste sigaretten de laatste waren, waar een gesprek alleen waarschijnlijk weinig effect gehad zou hebben.

Veel coaches zijn ervan overtuigd dat meiden door het krijgen van een pak op hun billen gesterkt worden in het trouw blijven aan hun eigen bedoelingen en beter in staat zijn om weerstand te bieden tegen de druk van leeftijdsgenoten.

China

"<yoastmark

China is een land waar lijfstraf een onderdeel van de opvoeding en de cultuur is. Dat geldt ook zeker voor sport. Hoe hoger het niveau, hoe acceptabeler het wordt gevonden.

De nationale teams, waaronder volleybal, hebben de gewoonte om hun speelsters voor belangrijke wedstrijden naar trainingskampen te sturen die op militaire leest geschoeid zijn. Ook hier speelt lijfstraf een grote rol, waarbij een belangrijk doel is om de sportvrouwen mentaal sterk te maken.

Over het algemeen heeft de coach de mogelijkheid om straf op de billen te geven als hem dat goeddunkt. De meeste sportvrouwen hebben er ook alle begrip voor als ze straf krijgen. Het is een teken dat hij zijn taak serieus neemt. En omgekeerd worden coaches vaak ook niet echt serieus genomen als ze niet streng zijn. De meeste coaches zullen dus niet twijfelen en na een eerste waarschuwing met bijvoorbeeld een stevig pak op de billen duidelijk maken dat het menens is.

De sporters krijgen ook weinig begrip van hun ouders, omdat het in hun dagen ook zo was. De meeste ouders hebben toen ze jong waren van hun coach met een bamboe rietje op hun billen gehad.

Volgens insiders is het gebruik van lijfstraf zeer algemeen, en waarschijnlijk is er geen enkele Chinese athlete die niet op deze manier straf heeft ontvangen.

USA Olympisch team, 2000

USA Olympisch Volleybal Vrouwen , 2000.

USA Olympisch Volleybal Vrouwen , 2000.

Er zijn meer landen waar volleybalsters op hun billen krijgen. En dan niet als een klein aanmoedigend klapje, maar gewoon voor straf. Een klassiek pak op de billen om iets duidelijk te maken. Amerika is dan natuurlijk een land waar ze hier grote ervaring mee hebben.

Er zijn sterke aanwijzingen dat binnen het Amerikaanse Olympische damesvolleybal team rond 2000 afgesproken was dat de coach de paddle kon gebruiken. Dit blijkt uit verhalen van meisje, die toen vriendinnen waren van deze volleybalsters. Het is in ieder geval duidelijk dat dit team in een korte tijd een opmerkelijke verbetering liet zien, wat door de meesten sportcommentatoren werd toegeschreven aan de nieuwe coach en het nieuwe succesvolle trainingsregime en de coachings technieken die kennelijk door hem gebruikt werden.

In werkelijkheid hanteerde de coach een eenvoudig systeem met beloning en straf, waarbij de straf heel letterlijk bestond uit harde meppen met een stevige paddle op de billen was. Dit vond plaats met instemming van alle volleybalsters die hiervoor ook een schriftelijke verklaring moesten ondertekenen. Ze kozen hiervoor omdat ze ambitieus waren en het systeem in hun ogen tot duidelijk betere resultaten leidde.

De volleybalsters waren sportvrouwen op topniveau. Ze waren ook wel gewend om pijn te verdragen. De coach vond het daarom belangrijk dat het team zou accepteren dat ze straf zouden krijgen als de prestaties daar aanleiding toe gaven. De straf moest indruk maken en werken. De coach stelde daarom dat straf bij hem in principe altijd bestond uit klappen met de paddle, met volle kracht op de blote billen. De redenatie hierachter was dat een sportbroekje al weinig bescherming biedt en de verlegenheid op de geharde sportvrouwen meer indruk maakt dan een beetje pijn extra.

Voor iedere wedstrijd maakte de coach de straf bekend, die ieder teamlid zou krijgen in het geval van verlies. Dit was bijvoorbeeld 10 meppen met de paddle. Of één mep voor iedere punt verschil waarmee een game verloren werd. Daarnaast werd soms straf gegeven voor persoonlijke fouten.

Volgens de verhalen werd de eventuele straf na de wedstrijd in de kleedkamer uitgevoerd. Ieder teamlid ging direct bij binnenkomst in de kleedkamer krom staan en pakte de enkels beet en kreeg dan een derde van het aantal klappen op haar billen toegediend. Vlak voor het douchen kreeg iedereen het tweede gedeelte van de meppen. Krom staan, enkels beet en harde meppen op de blote billen in ontvangst nemen. Het laatste gedeelte kregen ze nadat ze nog nat onder de douche vandaan kwamen. Opnieuw krom staan, waarna de coach vastberaden iedere speelster het resterende aantal klappen gaf.

Hoewel dit absoluut een pijnlijke geschiedenis was, was volgens de speelsters het de opoffering waard omdat het een enorm effect had op de saamhorigheid en de teambuilding. De gedrevenheid om te winnen nam enorm toe. De resultaten bleven ook niet achter. De wisseling van coach en aanpak leidde ook tot een kentering in de wedstrijdresultaten.