Vechtsport

Vechtsport is niet voor watjes

Meiden die aan vechtsport én aan spanking doen zijn geen watje.

Veel meiden die aan vechtsporten doen staan sympathiek positief tegenover spanking.

Dit blijkt in ieder geval uit onze eigen ervaring. Er hebben in de loop der jaren opmerkelijk veel meiden bij Daphne begeleiding gekregen die op verdienstelijk niveau aan vechtsport deden. Judo, jiu-jitsu, karate, boksen, kick-boksen en schermen, het kwam allemaal voor.

Het waren vaak stevige meiden die confrontaties niet uit de weg gingen. Meiden die wisten dat je je moest inzetten om iets te bereiken en er voor gingen. Dat je soms onderweg één of meerdere klap moet incasseren, maar dat dat vooral afhangt van jezelf en hoe je verdediging is.

Het waren geen meiden waarvan iedereen direct zou denken dat ze gehoorzaam en onderdanig zouden zijn. Onderdanigheid is ook zeker niet de beste omschrijving.

Ze hadden wel begeleidingsafspraken met hun begeleider. Het waren afspraken die door deze meiden zelf belangrijk gevonden worden. Het waren afspraken van henzelf, in hun eigen belang.

Incasseren kun je leren

Twee meiden in vechtsportuniformen hebben lol met elkaar; een persoon met een groene band draagt een andere met een oranje band op zijn rug.

Ook voor stoere vechtsportmeiden is het krijgen van billenkoek even heel intensief. Soms is het even huilen. Daarna is er een grote opluchting en gaat het weer vol goede moed verder.

Net als bij gewone meiden, leidt het niet nakomen van afspraken in de Daphne Methode altijd tot dezelfde conclusie. Een goed pak op de blote billen waar je echt iets van leert.

Dus ook bij deze stoere vechtsportmeiden gingen de billen bloot als ze dat verdiend hadden en kregen ze een goed klassiek pak op hun blote billen.

Meiden die aan vechtsporten doen kunnen meestal meer incasseren dan meiden die het minder gewend zijn dat iets soms even pijn kan doen. Daarom moest bij deze meiden het pak billenkoek consequent en indringend zijn om het beoogde effect te bereiken. Dat gebeurde dan ook.

Tegelijk reageerden deze stoere vechtsportmeiden op dezelfde manier als andere meiden en vrouwen die op hun billen krijgen. Het is even heel intensief en het doet even heel zeer. Soms is het even huilen. Daarna is er een grote opluchting en gaat het weer vol goede moed verder.

Vechtsporten en spanking zijn twee verschillenden dingen maar er is een sterke overeenkomst. Ze zijn beide niet geschikt voor watjes. Ze passen beide voortreffelijk bij meiden die bereid zijn een confrontatie met zichzelf aan te gaan.

Vechtsport op hoog niveau en billenkoek gaan prima samen

Billenkoek past op veel manieren bij vechtsport.

In het verleden hebben we bij Daphne meerdere meiden leren kennen die intensief met vechtsport bezig waren. Daarnaast vonden deze meiden het gewoon passend en OK dat ze voor straf op hun billen kregen als ze dat verdienden. Niet fijn, maar wel terecht!

Dit ze ook op hoog niveau aan karate of boksen deden had daarmee niet zoveel te maken. Hooguit, dat hun sport het noodzakelijker maakte om eerlijk naar zichzelf te kijken.

Het waren allemaal meiden die zichzelf kenden.

Ze wisten dat het voor hen beter werkt als er een kracht buiten henzelf was, die recht overeind blijft waar ze zelf door welke oorzaak dan ook liever even zouden willen toegeven.

Consequent en duidelijk zijn naar jezelf

Een vrouw in een witte geribbelde trui en lichtblauwe legging doet een high leg stretch, waarbij ze haar voet boven haar hoofd houdt.

Als je duidelijk bent naar jezelf, is de meest passende en werkzame straf een pak op je blote billen.

Wat de vechtsport-meiden vooral wilden, was dat er iemand consequent bleef, juist als ze zelf geneigd waren om toe te geven aan een moment van zwakte of uitstelgedrag.

Het gaat om de simpele constatering dat je met de hulp van een begeleider veel meer voor jezelf kan bereiken, zeker als deze begeleider op kan treden zoals dat van te voren afgesproken is.

Hoe het werkte voor deze meiden was als volgt. Als je iets wilt, dan wil je dat. Neem jezelf serieus! Waarom dan geen afspraken erover maken? Als je bang bent dat het misschien mis gaat, dat je je misschien toch niet aan de afspraak gaat houden kun je beter eerst goed nadenken wat je zelf wilt. Misschien wil je het niet echt, of will je iets anders. Als je iets echt wilt moet je dat onder ogen zien en daarnaar handelen. Simpel.

Afspraken maken is dan altijd goed. Als je je vervolgens aan de afspraak houdt is het irrelevant of die afspraak nodig was of niet. Het resultaat is immers daar. Gefeliciteerd en geniet ervan! Als je je vervolgens niet aan de afspraak heb je inderdaad straf verdiend. Hou dan op met zeuren, onderga je terechte straf en leer ervan. De meest passende en werkzame straf is nou eenmaal een pak op je blote billen. Op het moment dat je het krijgt inderdaad even vervelend, maar jammer dan!

Overigens zijn er ook andere redenen waarom billenkoek binnen de vechtsport toegepast wordt.

Er zijn sportscholen, waar leden die geslaagd zijn voor een nieuwe band door een erehaag moeten kruipen waarbij ze op hun billen krijgen. Aan het einde wordt dan de nieuwe band uitgereikt. Hierbij wordt de billenkoek gebruikt zowel als felicitatie en als test of je kunt incasseren.

Strijd met jezelf vereist het accepteren van consequenties

Het grootste gevecht is altijd tegen jezelf.

Hoe goed je in vechtsport ook bent, de zwaarste strijd is vaak met jezelf. Een consequente aanpak is dan altijd het beste.

Consequenties durven aanvaarden is een uiting van kracht.

Het tegenovergestelde immers is weglopen voor consequenties, de gevolgen van je eigen daden en keuzes niet willen zien, laat staan ondervinden.

Intensieve sport, uitdagende ambities en een gezonde spanning of het lukt maakt het leven waard om geleefd te worden. Er gebeurt tenminste wat!

Misschien is het verrassend dat meiden die aan vechtsport doen ook niet bang zijn om op hun billen te krijgen als dat verdiend of beter is.

Voor deze meiden zelf is het uitermate logisch is dat ze op het ene moment vol vuur een karate wedstrijd uitvechten of in het geheel niet bang zijn als ze alleen ’s avonds in een donker straatje lopen, terwijl ze op een ander moment een hard en langdurig pak op hun blote billen krijgen.

Ze kiezen er dan voor om op hun billen te krijgen omdat ze zich niet aan hun afspraken hebben gehouden. Of omdat ze moeten leren incasseren. Of beide.

Het hoort er allemaal bij.

Het is juist de combinatie die het waardevol maakt.

Het gevecht met jezelf vereist dat je kunt incasseren

Voor meiden die aan vechtsport doen is kunnen incasseren heel belangrijk. Als je ergens leert te incasseren is dat door spanking.

Een belangrijk onderdeel van succesvol zijn in vechtsport is immers dat je kunt incasseren. Ook tijdens wedstrijden moet je tegen een paar klappen kunnen omdat je anders nooit wat zult winnen.

Als je ergens leert te incasseren is dat door spanking. Door harde klappen op je billen te krijgen leer je te incasseren en door te zetten als iets even pijn doet.

Op je blote billen krijgen doet behoorlijk zeer, zeker als je het krijgt van iemand die daar ervaring mee heeft.

Daarom is billenkoek tenslotte eeuwenlang met succes als straf gebruikt.

Tegelijk zijn je billen optimaal geschikt om klappen te kunnen incasseren.

Je kunt beter klappen op je billen krijgen dan klappen tegen je hoofd. Je billen zijn daar veel beter op voorbereid en er is geen enkele kans op hersenbeschadiging.

Daarom is spanking zo'n goede manier om te leren incasseren.

Liever consequenties en duidelijkheid, dan weglopen

Vrouw in een blauwe martial arts gi met een witte band knielt op de grond, kijkt iets naar achteren met een neutrale uitdrukking.

Liever geen dan wel klappen, maar je kunt prima een paar klappen incasseren om van te leren.

De combinatie van kunnen en willen incasseren, het duidelijk kunnen en durven zijn naar jezelf en hoe dit alles in spanking en begeleiding terugkomst is waarschijnlijk ook de reden waarom relatief veel meiden die actief zijn met vechtsport ook aan spanking doen en op hun billen krijgen.

Voor de meeste meiden geldt: liever geen dan wel klappen.

Voor de vechtsport-meiden geldt vaak: liever wel, dan geen klappen op je billen. Om een heleboel redenen, die hierboven zijn uitgelegd.

Nog mooier is natuurlijk dat je door je eigen vaardigheid klappen weet af te weren. Bij begeleiding betekent dat: gewoon doen wat je afgesproken hebt.

Maar vooral: liever consequentheid en duidelijkheid, dan vrijblijvendheid, halfzachtheid en weglopen.

China: Shaolin Kung Fu

Lijfstraf bij Shaolin Kung Fu.

De Shaolin tempels zijn een groep Chinese Boeddhistische tempels die bekend zijn vanwege hun lange traditie met de zelfverdedigingskunsten.

Traditioneel, ontwikkelden de Shaolin monniken hun expertise in zelfverdedigingskunsten als antwoord op de aanvallen van bandieten en als een manier om lichamelijk in conditie te blijven, en ook om mentale en fysieke discipline te krijgen.

Shaolin monniken reisden vaak veel door het land om het boeddhisme te prediken, en waren daardoor regelmatig doelwit bij roofovervallen.

Nog steeds wordt deze Chinese vechtkunst als een goede manier gezien om meer zelfvertrouwen te krijgen, discipline te kweken, zich van spanningen te ontdoen en te ontstressen.

In opleidingen in de vechtkunst gebruikt nog steeds billenkoek

Een Chinese vrouw ligt op de grond en krijgt straf op haar billen.

In China was billenkoek een onderdeel van de cultuur.

In China was billenkoek een onderdeel van de cultuur. Dat was thuis in het gezin, op school, maar ook na rechtszaken werd lijfstraf op de billen toegepast. Dat is allemaal nog niet zo lang geleden.

Ook het opleiding in de vechtkunst werden de billen gebruikt als lichaamsdeel dat het meeste geschikt is voor het toedienen van lijfstraf. Dit komt nog steeds op grote schaal voor.

Hetzelfde komen we ook tegen in Kung Fu (en andere martial arts) scholen in Japan en Korea.

Iran en Amerika: Sanaz Shahbazi

De vader van Sanaz Shahbazi was traditioneel en hechtte aan oude Iraanse waarden. Thuis had ze wel eens ruzie met haar vader. Toen ze 16 was hadden ze bijvoorbeeld ruzie met elkaar omdat ze teveel geld zou uitgeven. Sanaz vertelde dat haar vader haar een klap in haar gezicht gaf en dat ze met een cane straf op haar billen kreeg.

Sanaz Shahbazi in actie

Een voorbeeld van een dame die op hoog niveau met vechtsport bezig was en veel op haar billen heeft gekregen is Sanaz Shahbazi.

Sanaz Shahbazi is geboren in Teheran, de hoofdstad van Iran in 1981. Ze vluchtte met haar familie naar Amerika en gingen wonen in Californië, nadat in Iran de Islamitische revolutie zich had voltrokken.

Toen ze 6 was is ze begonnen met Tae Kwondo. Sindsdien heeft ze ook op hoog niveau aan turnen en zwemmen gedaan Op het gebied van vechtsporten was ze heel vaardig in judo, worstelen, boksen, kickboksen, Tae Kwondo en andere vechtsporten.

Ze heeft veel gouden medailles gewonnen, waaronder de Dutch Open in 2002.

Haar vader, Ahmad, was in 1966 wereldkampioen vrij worstelen. Hij was favoriet om Olympisch kampioen namens Iran in vrij worsten in 1968, maar hij brak vlak daarvoor zijn hand tijdens een training.

Haar vader was sportief, maar ook traditioneel en streng. Als zijn dochters brutaal of ongehoorzaam waren, gingen ze over de knie en kregen op hun billen.

Sanaz Shahbazi en haar vader

Sanaz Shahbazi is achteraf blij dat ze van haar vader op haar billen kreeg om discipline te leren. Ze is opgegroeid in een cultuur waar je soms een hard pak op je billen krijgt en dat is goed. Ze vindt dat jonge mensen tegenwoordig veel meer discipline nodig hebben.

Onderschrift

In februari 2003 werd er door Mercury News een interview gepubliceerd tussen Elliott Almond en Sanaz Shahbazi, die toen 21 jaar was. Ze beschrijft daarin hoe ze via China en Turkije gevlucht waren. Ze vertelde hoe ze als klein meisje met vechtsport begon en iedere dag trainde. Natuurlijk moest ze ook huiswerk maken, maar dat deed ze op de vloer van de sportschool. Haar vader ging vaak met haar mee naar trainingen en wedstrijden. Maar, ze deed alles uit vrije wil.

Ze vertelde dat haar vader traditioneel was en hechtte aan oude Iraanse waarden. Thuis had ze wel eens ruzie met haar vader. Toen ze 16 was hadden ze bijvoorbeeld ruzie met elkaar omdat ze teveel geld zou uitgeven. Sanaz vertelde dat haar vader haar in het gezicht sloeg en met een metalen cane op haar billen sloeg.

Haar vader accepteerde niet dat Sanaz brutaal was. Of voor haar eigen mening opkwam. Als ze dat haar de zin van haar vader teveel deed, kon ze een klap in haar gezicht verwachten. Of ze ging over de knie voor een pak billenkoek en werd dan gelijk naar bed gestuurd.

Sanaz Shahbazi en haar vader: verschillende culturen

Sanaz Shahbazi in een rood vechtsportuniform voert een hoge trap uit terwijl ze op één voet balanceert.

Sanaz Shahbazi kreeg vaak van haar vader op haar billen.

Haar vader accepteerde niet dat Sanaz brutaal was. Of voor haar eigen mening opkwam. Als ze dat haar de zin van haar vader teveel deed, kon ze een klap in haar gezicht verwachten. Of ze ging over de knie voor een pak billenkoek en werd dan gelijk naar bed gestuurd.

Er waren meer confrontaties tussen Sanaz en haar vader.

Ze beschuldigde haar vader er ook van dat hij haar dwong om te braken om haar gewicht naar beneden te krijgen voor een komende competitie. Later heeft ze die beschuldiging weer teruggetrokken. Ze zei dat ze daar spijt van had gekregen.

Ze verklaarde dat ze helemaal niet slecht behandeld of mishandeld werd, maar dat ze gewoon wat vrijheid wilde en dat ze het daarom verzon Dat kwam omdat ze haar hele leven thuis was geweest en weinig gelegenheid heeft gehad om met mensen te praten.

Haar aantijgingen, haar aangifte en de daarop volgende rechtszaak veroorzaakte veel publiciteit. Het gezin verhuisde om die reden naar Sacramento.

Haar vader betoogde in de media en tijdens de rechtzaak dat het kennelijk verboden is om je kinderen discipline bij te brengen. Een kind hoeft maar bij een docent te klagen dat ze een geduwd is door een ouder en je wordt zo voor de rechter gesleurd.

Volgens Sanaz Shahbazi hebben jonge mensen discipline nodig

Sanaz Shahbazi is blij dat ze van haar vader op haar billen kreeg om discipline te leren. Ze vindt dat jonge mensen nu veel meer discipline nodig hebben.

Sanaz legt uit dat het in de Iraanse cultuur allemaal anders is. In de Iraanse cultuur is het heel normaal dat een hard pak op je billen krijgt als je te weinig discipline hebt of gezag niet erkent.

Ze vindt dat jonge mensen tegenwoordig veel meer discipline nodig hebben. Er is niks mis met duidelijke consequenties zoals een pak op je billen als je niet wilt luisteren.

Achteraf is Sanaz blij dat ze van haar vader op haar billen kreeg om gedisciplineerd te worden.

Sanaz legt ook uit dat er wel meer verschillen zijn. Bijvoorbeeld, in de Iraanse cultuur wordt niet verwacht dat je als vrouw aan sport doet of dat je veel van jezelf laat zien.

Tijdens het interview wordt ook veel over de sporttoekomst van Sanaz gesproken. Nog steeds is Sanaz op topniveau bezig met Tae Kwondo.

Australië: Lauren Burns

De coach van Lauren Burns maakte gebruik van de cane. Toen ze samen met andere sporters onvoldoende inzet toonde tijdens een training in Korea en teveel achter bleef tijdens een duurloop, werd de dames opgedragen te gaan liggen in push-up positie en kregen ze 10 slagen uit volle kracht met een bamboe cane op hun billen.

Lauren Burns met haar coach Jin Tae Jeong, van wie ze met een cane op haar billen kreeg.

Lauren Burns maakte geschiedenis door als eerste vrouw Olympisch goud te winnen toen Tae Kwondo in 2000 voor het eerst meedeed aan de Olympische spelen.

De coach van de Australische Lauren Burns, Jin Tae Jeong, maakte gebruik van de cane. Dat was voor hem niks bijzonders. Het was zonder twijfel een heel goed instrument om het beste uit sportvrouwen. In Korea werd het vaak gebruikt.

Toen ze samen met andere sporters onvoldoende inzet toonde tijdens een training in Korea en teveel achter bleef tijdens een duurloop, werd de dames opgedragen te gaan liggen in push-up positie.

Ze dacht nog even “oh nee, geen push ups”, maar toen kregen ze 10 slagen uit volle kracht met een bamboe cane op hun billen. “En de pijn – ik heb nog nooit zulke pijn gevoeld”.

Dit is door Lauren Burns verklaard in een artikel op het Australische ABC Online.

Haar moeder Maggie verklaarde: dat is mijn kind, nog nooit een klets voor haar billen gehad. En nu kreeg ze ervan langs met een bamboo cane.

Ik kon het niet geloven.

De filosofie van het vechten tegen het flexibele riet

Lauren Burns met een zwarte broek en een mouwloos topje voert een hoge trap uit, terwijl ze blootsvoets staat met haar vuisten omhoog in de buurt van haar gezicht.

Lauren Burns kreeg van haar coach met een spaans rietje op haar blote billen, maar ze werd wel wereldkampioen.

Lauren vertelde nog: “het was grappig, omdat we toen in Korea waren helemaal in de sfeer van “Ja! Helemaal fantastisch allemaal! We kunnen ons meten met de beste vechters” Ik kan het zo in mijn dagboek nalezen.

En dan is het opeens: “we hebben een pak slaag gekregen. Ik haat het hier. Het is verschrikkelijk, het is vreselijk”. En ik voelde me volledig van slag.

Lauren: “Weet je, ze hadden een filosofie van: als je met het flexibele spaanse riet op je billen krijgt, proberen we de stok te breken. Het is jouw taak om jezelf bij elkaar te grijpen. Je moet vechten tegen de stok. Breek de stok. Loop sneller. Loop harder, allemaal van dat soort dingen.”

In Tae Kwondo zijn meer voorbeelden van het gebruik van straf bekend, met name in Korea.

De leden van een dames Tae Kwondo team kregen regelmatig met een spaans riet op hun billen. Ze moesten krom staan in aanwezigheid van de klas, de billen werden blootgemaakt en uit volle kracht werden ze met een rietje getuchtigd.

Een Koreaans TV kanaal rapporteerde meerdere keren dat na een slechte prestatie op een toernooi alle meisjes poedelnaakt onder de douche weggemarcheerd werden, naast elkaar krom moesten staat en ieder meisje een indrukwekkend pak slaag met een rietje op haar blote billen kreeg.

Dit leidde helemaal niet tot een schandaal of tot tumult. Het was meer een mededeling van een gebeurtenis die men volkomen acceptabel en logisch vond. Als je te weinig presteert krijg je straf.

Amerika: bij karate-training soms straf op de billen

Drie meiden in witte vechtsportuniformen staan op een mat. Eén dame troost een andere die op de grond zit en de derde kijkt toe.

Bij sommige karate-scholen krijgen gevorderde leerlingen en beginnende instructeurs met een cane op hun blote billen. Dat doet natuurlijk even zeer.

Op een Amerikaans forum schreef een karateka van 22 jaar die inmiddels ook instructie aan beginners gaf, dat het wel eens voorkwam dat de hoofdinstructeur besloot om iemand straf op de billen te geven.

Het was haar een paar keer overkomen omdat ze bij les een techniek verkeerd uitlegde en verkeerd voordeed.

De straf werd soms ook toegediend als studenten herhaaldelijk dezelfde fouten maakten, maar alleen in de gevorderde groep met de bruine of zwarte band.

De manier waarop het gebeurde was altijd hetzelfde.

Er werd geen onderscheid gemaakt tussen geslacht, vrouwen en mannen werden gelijk behandeld.

Na de les moesten degene die straf gingen krijgen achterblijven, terwijl de anderen zich konden omkleden. Als er meerderen waren, ging het op volgorde. Van de zwarte band de hoogste Dan het eerst en degene die het minst lang de bruine band heeft als laatste. In die volgorde ging moesten we in lotushouding aan de rand van de dojo zitten.

Mannen en vrouwen kregen met de cane op hun blote billen

De onderrug en billen van een persoon vertonen rode en paarse kneuzingen en vlekken, met ondergoed gedeeltelijk omlaag en een wit shirt gedeeltelijk zichtbaar.

De cane op je blote billen is een intensieve ervaring. Je billen doen dan een paar dagen zeer.

Als je aan de beurt was, moest je de karatebroek en slip omlaag doen. De mannen konden de tok aanhouden. Je moest je dan opdrukken en je billen goed omhoog drukken.

Bij iedere klap die je kreeg moest je in het Japans tot 10 meetellen, zoals dat wel vaker bij Karate gebeurt. Iedere keer als je met je lichaam en je billen omhoog kwam, gaf de hoofdinstructeur een snoeiharde mep met een rotan cane op de blote billen.

Ichi - ni - san - shi - go - roku - shichi - hachi - ku - ju.

De cane op je blote billen is een intensieve ervaring. Dat geeft behoorlijke striemen. Je billen doen dan een paar dagen zeer, vooral als je gaat zitten. Volgens de hoofdinstructeur is dat ook precies de bedoeling. Daar leer je van.

Natuurlijk kon je op ieder moment opzeggen en de groep verlaten als je het niet wilde. Niemand deed dat. Iedereen had respect voor de sensei en accepteerde de straf.

Als je verder wilt komen en denkt dat billenkoek daarbij kan helpen: