Kunstschaatsen

Tonya Harding gaf alle aanleiding om op haar billen te krijgen.

Nadat de kunstrijdster Tonya Harding een knokploeg had ingehuurd om haar rivale Nancy Kerrigan uit te schakelen tijdens de Olympische Spelen van 1994 was de verontwaardiging groot. Zeer veel mensen in de kunstrijderswereld wilden dat Tonya een heel hard pak slaag op haar blote billen kreeg voor deze onsportieve actie. Er werden zelf actiegroepen opgericht onder de naam

Nancy Kerrigan en Tonya Harding passeren elkaar zonder een blik waardig te keuren.

In 1994 was de Amerikaanse Tonya Harding het middelpunt van een campagne om toch vooral meer en vaker billenkoek te gebruiken bij het kunstschaatsen en om dan vooral en speciaal bij haar.

De in 1970 geboren kunstrijdster haalde al op jonge leeftijd goede resultaten in de Amerikaanse kampioenschappen.

Er wordt gemeld dat Tonya in een documentaire op TV verklaard heeft dat ze van haar moeder met een haarborstel op haar billen kreeg tot ze ongeveer 15 of 16 jaar oud was. Haar moeder deed dit ook in kleed- en toiletruimtes bij schaatswedstrijden als Tonya zich niet goed gedroeg.

In het geval van Tonya is deze moeder wellicht te vroeg met deze discipinaire aanpak opgehouden. In 1994, toen ze 24 was, ging het helemaal mis. Toen bekend werd dat Tonya Harding een knokploeg had ingehuurd om haar rivale Nancy Kerrigan uit te schakelen tijdens de Olympische Spelen van 1994 was de verontwaardiging groot.

Actiegroepen voor meer billenkoek bij kunstschaatsters

Tonya Harding in een wit en gouden kostuum speelt op het ijs, glijdt op één been met gestrekte armen en een expressieve gezichtsuitdrukking.

Tonya Harding was hét voorbeeld van een kunstschaatser die veel te weinig op haar billen had gekregen.

Uiteindelijk werd Tonya veroordeeld tot drie jaar voorwaardelijk onder supervisie, $100,000 boete, een boete van $50,000 aan een fonds voor Special Olympics, betaling van $10,000 gerechtskosten en 500 uur dienstverlening.

Zeer veel mensen in de kunstrijderswereld wilden dat Tonya een heel hard pak slaag op haar blote billen kreeg voor deze onsportieve actie.

Er werden zelf actiegroepen opgericht onder de naam “Spank Tonya Harding”. Je zou dat kunnen vergelijken met wat tegenwoordig een actie is om een petitie te ondertekenen.

Het geeft wel aan dat men destijds zeer verontwaardigd was over het gedrag van Tonya.

Tegelijk geeft het ook aan dat men binnen de kunstschaatswereld een klassiek billenkoek op de blote billen een prima straf vond voor meisjes en vrouwen die aan kunstschaatsen deden. Het was heel acceptabel om daar in alle openheid voor te pleiten en actie te voeren.

Als iemand daarvoor in aanmerking kwam was dat wel deze 24-jarige onsportieve kunstrijdster Tonya Harding. Zij had duidelijk te weinig de consequenties van haar daden op haar billen gevoeld.

Maar Tonya Harding was ook een voorbeeld van te veel geduld en te veel slapheid. Meisjes in het algemeen en bij kunstschaatsen in het bijzonder moeten leren dat niet alles getolereerd wordt, en dat doen ze door het op hun billen te voelen.

Sarah Hughes vond billenkoek gewoon en normaal

Sarah Hughes in een rode jurk maakt een dramatische achteroverbuiging op het ijs tijdens een oefening.

Sarah Hughes kreeg regelmatig op haar billen en vertelde daar ook over in interviews.

Sarah Hughes is geboren op 5 februari 1985.

Sarah maakte er geen geheim van dat ze als een gewoon normaal meisje op haar billen kreeg als ze dat verdiende. Zo vond het zo gewoon en normaal dat iedereen het mocht weten. Ze vertelde daar ook heel open over in interviews. Ze vond het heel gewoon dat ze van haar moeder op haar billen kreeg en ze accepteerde dat volledig.

Het feit dat ze inmiddels een dat ze kunstschaatser op internationaal niveau was had daarin geen verandering gebracht.

Tijdens een radio interview vertelde Sarah Hughes over een woordenwisseling die ze had met haar coach tijdens een trainingssessie. Ze voegde eraan toe: “Mijn moeder vertelde me later dat ze niet erg gelukkig was met ik gezegd had en uiteindelijk was het resultaat dat ik er een stel pijnlijke billen van overhield.”

Achteraf gezien vond ze het ook volkomen terecht dat ze toen straf op haar billen had gekregen.

In een ander radio interview in New York vertelde ze over een ruzie op de dag voor de finale van de Olympische Spelen in 2002. Ze was toen 17. Ze had kennelijk haar coach weer beledigd en verklaarde later: “ik heb ervoor van mijn moeder met de paddle gekregen”.

Toch won ze bij deze finale van deze Olympische Spelen ze de gouden medaille.

Jaren later, toen haar zus Emily haar inmiddels in haar voetsporen had gevolgd en deelnam aan kampioenschappen, bleek het voor Emily niet anders te zijn.

Emily verklaarde ook op de radio dat haar moeder haar hard met een paddle op haar blote billen gaf als die vond dat ze zich niet goed gedroeg. Tijdens dat interview was Emily 16 jaar.

Emily Hughes - de zus van Sarah - vond billenkoek ook gewoon

Emily Hughes met een optreden van een mix van Beethovens “Für Elise” en het hiphopnummer ‘Low’.

Emily Hughes is geboren op 26 januari 1989. Ze is dus zo'n 4 jaar jonger dan haar zus. Ze begon met schaatsen rond haar derde jaar en stroomde via nationale juniorenwedstrijden door naar het seniorenniveau.

Sarah en Emily komen uit een groot sportief gezin met zes kinderen. De vader van Sarah en Emily, John Hughes, kwam uit Canada en had een achtergrond als ijshockeyer bij Cornell.

Haar moeder Amy vertelde in een interview dat ze zichzelf ziet als een ondersteunende, maar niet controlerende sportmoeder.

Toch verklaarde Emily tijdens een interview op de radio dat haar moeder haar hard met een paddle op haar blote billen gaf als die vond dat ze zich niet goed gedroeg. Tijdens dat interview was Emily 16 jaar.

Enkele maanden later plaatste ze zich voor de Olympische Spelen van Turijn 2006 en werd daar 7e bij de dames.

Tai Babilonia, Debi Thomas, Naomi Lang, Kristi Yamaguchi en Tiffany Chin

Tiffany Chin kreeg net zoals veel andere leerlingen vaak op haar billen van haar coach.

Tiffany Chin kreeg vaak van Mabel Fairbanks op haar billen.

0:00

Taj Babilonia en haar danspartner Randy Gardner winnen het wereldkampioenschap van 1979.

Kristi Yamaguchi n een rood kostuum maakt een splitsprong in de lucht met één arm omhoog, op witte schaatsen op een witte achtergrond.

Kristi Yamaguchi werd ook door Mabel Fairbanks begeleid.

Maple Fairbanks (1915–2001) was een baanbrekende zwarte kunstschaatsster die barrières doorbrak in de schaatswereld voor mensen van kleur. Ze was een topcoach voor meerdere olympiërs. In 1997 werd zij de eerste Afro-Amerikaanse vrouw die werd opgenomen in de U.S. Figure Skating Hall of Fame.

Mabel Fairbanks was daarmee een legendarische coach en een charismatische vrouw die veel beroemde kunstschaatsters begeleid heeft.

Ze was voor voor kunstschaatsers, maar ook voor coaches, een levend voorbeeld.

Ze was ook erg maatschappelijk betrokken. Ze had zelf veel te maken gehad met discriminatie vanwege haar huidskleur. Ze was daardoor bijzonder gedreven en wilde dat ze meisjes die ze bij het kunstschaatsen coachte, zo succesvol mogelijk werden.

Ze werkte vooral met zwarte studentes uit kansarme milieus, die ze ook wel gratis les gaf. Voorbeelden van studenten die door begeleid waren zijn Tai Babilonia en haar partner Randy Gardner, Kristi Yamaguchi, Tiffany Chin en Michelle McCladdie.

Mabel Fairbanks was een enorm sterke vrouw, zowel qua persoonlijkheid als fysieke kracht.

Het was opmerkelijk hoeveel kunstschaatsters die door Mabel gecoached werden uiteindelijk doorbraken op internationaal niveau.

Ze vertelde dat ze altijd eigen strenge aanpak had in de begeleiding. Haar verwachtingen waren echter altijd hoog, maar de meisjes die ze begeleidde deden hun uiterste best.

Mabel had ook een eenvoudige aanpak bij de begeleiding van de meisjes. Ze verklaarde zelf: “I often spanked them, but it made them work hard.” (Ik gaf ze vaak een pak op hun billen, maar daardoor werkten ze hard).

“I often spanked them, but it made them work hard.”

"Ik gaf ze vaak een pak op hun billen, maar daardoor werkten ze hard."

De relatie van Mabel Fairbanks met meisjes als Tai Babilonia , Kristi Yamaguchi en Tiffany Chin ging verder dan alleen coach en pupil. Ze ontwikkelden een sterke band en hadden wederzijdse respect en bewondering voor elkaar.

Mabel Fairbanks werd een mentorfiguur en een bron van inspiratie voor de meisjes, die jarenlang aanhield. De coaching en mentoring was niet specifiek gericht op technische aspecten. Mabel was meer een mentale gids en inspirator. Op die manier zorgde ze ook voor veel stabiliteit in de levens van de meisjes die ze begeleidde.

Mabel had ook hoge verwachtingen bij de meisjes. Dat gold voor de inzet en de prestaties bij het kunstschaatsen, maar ook bij de andere aspecten van het leven.

Ze had ook een eenvoudige en constante reactie als die verwachtingen teleurgesteld werden. Dan volgde er een pak op de billen, ook als de meisjes inmiddels jonge vrouwen geworden waren.

Het bleek bij meerdere meisjes dat nadat deze begeleiding weg gevallen was, ze meer moeite hadden om de juiste keuzes te maken.

Een voorbeeld is Tai Babilonia, die nadien veel drugs gebruikt en geworsteld heeft met haar drugsverslaving. Ze was er later ook heel open over dat ze de steun en sturing die ze in het verleden had mistte.

Ekaterina Gordeeva kreeg bij trainingen vaak op haar billen

Ekaterina Gordeeva werd door haar coach vaak over de knie werd gelegd als de trainingen niet goed gingen of omdat ze slechte schoolcijfers haalde. Als er wedstrijden verloren werden zonder dat het nodig was volgde een langdurig pak op de blote billen. Ook als het in het algemeen niet lekker liep, kreeg ze van haar coach een goed pak slaag op haar blote billen. Volgens Ikaterina was dat voor haar de beste remedie om weer met twee benen op de grond te staan. Dat ging zo door tot ze bijna 30 jaar oud was.

Ekaterina Gordeeva kreeg vanaf de eerste les

Ekaterina Gordeeva in de periode dat ze heel vaak van haar coach op haar blote billen kreeg.

Ekaterina Gordeeva in een roze kostuum voert een hoge trap uit op schaatsen tegen een effen achtergrond.

Volgens Ekaterina Gordeeva is een pak op de billen de beste remedie om weer even met twee benen op de grond te staan.

Ekaterina Alexandrovna Gordeeva is in 1971 geboren in Rusland. Samen met haar danspartner en latere echtgenoot Sergei Grinkov behaalde ze elk succes wat er maar te behalen viel.

In 1992 werd hun dochter Daria Sergeyevna Grinkova geboren.

In 1995 overleed Sergei Grinkov plotseling aan een acute hartstilstand. Daarna legde ze zich weer toe op een solo-carrière. Ze stopte met wedstrijd kunstschaatsen in 2000.

In een interview vertelde dat ze destijds in Rusland een strenge coach had. Hij was destijds de hoofdcoach van CSKA (de sportvereniging voor het Russische leger die destijds ook regelde voor o.a. kunstschaatsen).

Bij de eerste les maakte deze coach duidelijk dat hij alles zou doen om haar naar het hoogste niveau te brengen. Dat betekende dat er hoge verwachtingen waren. Ekaterina moest zich tot het uiterste inzetten en hij waarschuwde dat hij heel streng was en billenkoek zou geven als ze dat verdiende.

In die tijd was het helemaal niet zo ongebruikelijk dat meisjes van haar leeftijd en ook nog veel ouder (ze was toen 14 jaar) voor straf op hun billen kregen, dus die boodschap was geen verrassing voor haar en haar moeder. Ze gingen beide akkoord, vooral omdat dit de beste manier was om veel te leren en veel te bereiken.

De eerste volgende les was het gelijk raad. De coach vond dat ze niet goed zijn aanwijzingen uitvoerde. Hij pakte haar beet, schoof haar onderbroek naar beneden en gaf haar een pak op haar blote billen. Midden op de schaatsbaan. Dat deed heel zeer en maakte vooral ook veel geluid. De andere schaatsers die aan het oefenen waren gingen echter gewoon door waar ze mee bezig waren. Iedereen wist dat hij dit bij al zijn leerlingen deed en dat de andere coaches hetzelfde deden.

Toen het pak slaag voorbij was kreeg ze nogmaals een reprimande dat ze in het vervolg goed moest luisteren en direct moet gehoorzamen. Daarna kon ze haar onderbroek weer aantrekken en ging de les weer verder. Dat was de eerste keer maar zeker niet de laatste keer.

Ook daarna is ze door haar coach bijna bij ieder les over de knie gelegd om op haar blote billen te krijgen omdat de trainingen niet goed gingen, omdat ze slechte schoolcijfers haalde of omdat ze teveel aankwam in gewicht.

Zeker als er wedstrijden verloren werden zonder dat het nodig was kreeg ze echt straf. Ze kreeg dan een strenge preek, gevolgd door een langdurig pak op de blote billen. Dat gebeurde meestal in het hotel maar ook soms direct in de kleedkamer van het sportcomplex. Dat daarbij ook anderen in de kleedkamer aanwezig waren maakte niets uit.

Ze bleef bij deze coach tot ze ongeveer 18 jaar was.

Maar ook bij andere coaches en toen Ekaterina ouder werd ging de billenkoek door, maar minder vaak. Als het in het algemeen niet lekker liep, kreeg ze van haar coach een goed pak slaag op haar blote billen.

Volgens Ekaterina was een pak op haar billen voor haar de beste remedie om weer met twee benen op de grond te staan. Dat ging zo door tot ze bijna 30 jaar oud was, toen ze stopte met wedstrijd kunstschaatsen.

Ekaterina (Katia) Gordeeva is voor velen het schoolvoorbeeld van doorzettingsvermogen en de kunst om ook de zwaarste tegenslagen te overwinnen.

Daria Grinkova kreeg op haar billen tegen jeugdige opstandigheid

Van Daria Grinkova was bekend dat ze wel eens theatraal kon reageren. Men wist ook dat ze van haar moeder en haar coach gewoon op haar billen kreeg als ze het daar naar maakte. De deden daar helemaal niet geheimzinnig over. Daria is heel regelmatig aan de zijkant van een ijsbaan over de knie gelegd en kreeg dan een klinkend pak op haar billen, terwijl er ook andere schaatsters aan het trainen waren.

Daria Grinkova kreeg op de schaatsbaan gewoon op haar blote billen als ze dat verdiende.

Daria Grinkova, de dochter van de hierboven genoemde Ekaterina, was een temperamentvolle dame. Ze was een flapuit. Ze is geboren op 11 september 1995.

Ze was vaak in de schaatshal aan het trainen. Wellicht was die schaatshal ook een soort verlengde van hun woonkamer.

Ze stond bekend om het feit dat ze snel oververhit en theatraal kon reageren als iets niet lukt of als de coach een opmerking maakte.

Het was echter ook bekend dat haar moeder of haar coach dat niet accepteerden. Als Daria zo deed, kreeg ze direct een flink pak billenkoek.

Er werd totaal niet geheimzinnig over gedaan.

Daria is heel regelmatig aan de zijkant van een ijsbaan over de knie gelegd om een pak billenkoek op haar blote billen te krijgen, terwijl er ook andere schaatsters aan het trainen waren.

Ondanks het feit dat Daria genoeg wist dat ze op haar billen ging krijgen als ze zich niet kon beheersen, vormde dit kennelijk geen belemmering.

Zoals beaamd door meerderen in de wereld van het kunstschaatsen is de overtuiging van Ekaterina en Sergei dat een stevig pak op de billen de beste remedie is tegen jeugdige opstandigheid en vergissingen. Ook voor meisjes die inmiddels vrouw zijn geworden blijft billenkoek de beste aanpak.

Daria heeft er uiteindelijk voor gekozen om niet actief deel te nemen aan de competatieve schaatswereld.

Ze had ook nog een zus, Elizaveta Kulik, ook wel Liza genoemd, die zes jaar jonger was. Ook Liza heeft besloten om geen professionele kunstschaatser te worden.

Vaak billenkoek voor aankomende kunstschaats-sterren

Met name Russische coaches geloven in discipline en het nut van regelmatige billenkoek bij het opleiden en begeleiden van kunstschaatsers. Bijna alle Russische meisjes met kunstschaats-ambities accepteren dat, omdat ze anders niet bij de betere coaches terecht kunnen.

Russische coaches geloven in het nut van regelmatige billenkoek bij opleiden en begeleiden.

Voor veel mensen die aan kunstschaatsen doen zijn oude waarden en normen belangrijk. Afspraak is afspraak, juist als het op trainingen aankomt. Doorzetten, ook als je geen zin hebt. Vrouwelijk charmant temperament wordt als norm gezien.

Als dat dit door jeugdig temperament misplaatst of kattig wordt geuit, wordt een corrigerende actie in de vorm van een stevig pak billenkoek op blote meisjesbillen als volstrekt terecht gezien.

Met name Russische coaches geloven in discipline en het nut van regelmatige billenkoek bij het opleiden en begeleiden van kunstschaatsers. In de totale mix van discipline, charme, toewijding en vrolijkheid is billenkoek voor een meisje een belangrijk ingrediënt.

Dat geldt voor beroemdheden als Irina Slutskaya die in de periode 1996 tot 2006 meerdere keren Europees, Wereld en Olympisch kampioen werd.

Irina werd gecoachd door Zhanna Gromova. Zhanna was geboren in 1949 en was een voormalige succesvolle kunstschaatser die zelf ook alles op de klassieke manier geleerd had van Russische schaatscoaches in een tijd dat billenkoek veel meer geaccepteerd werd dan nu. Irina, op haar beurt, is ook coach geworden en geeft het op die manier weer door aan de volgende generatie.

Ook voor veel minder bekende meisjes en jonge vrouwen die weten dat resultaat pas bereikt wordt na veel inspanning en oefening. En niet alleen dat.

Billenkoek als straf, maar ook als karaktervorming

Sarah Hughes kreeg regelmatig op haar billen. Ze vertelde daar ook heel open over in interviews. Ze vond het eigenlijk heel gewoon dat ze van haar moeder op haar billen kreeg. Een veel voorkomende reden was dat ze niet goed luisterde naar de coach.

Billenkoek is bij het kunstschaatsen een belangrijk ingrediënt.

Bij het kunstschaatsen zijn er nog genoeg situaties zijn waarbij de meisjes, net zoals vroeger gebruikelijk was, een pak billenkoek op de blote billen ondergaan.

Een aanleiding kan zijn dat een coach vindt dat een pak op de billen verdiend is. , of omdat men vindt dat een regelmatig pak op de billen belangrijk is voor de karaktervorming als kunstschaatser.

Om de gewenste en totale mix en uitstraling van discipline, charme, toewijding, jeugdigheid en vrolijkheid te bereiken is billenkoek voor een meisje een belangrijk ingrediënt.

Door de contacten die via Daphne zijn ontstaan, weten we dat er ook in Nederland kunstschaatsers zijn (of in ieder geval: heel recentelijk waren) die van hun ouders en/of van hun coach van tijd tot tijd op hun billen krijgen.

Kunstschaatssters moeten billenkoek accepteren

Er zijn meerdere coaches uit Amerika, Canada en Rusland die vinden dat kunstschaatsers gewoon billenkoek moeten accepteren en daar niet moeilijk over moeten doen. Ze vinden dat billenkoek op een natuurlijke bij meisjes past. Vooral voor meisjes die een hoog niveau bij het kunstschaatsen willen bereiken is regelmatige billenkoek belangrijk.

Coaches vinden dat kunstschaatssters billenkoek moeten accepteren.

Ook in Amerika en Canada in billenkoek binnen de kunstschaatwereld helemaal niet ongebruikelijk.

Er zijn meerdere coaches uit Amerika, Canada en Rusland die vinden dat kunstschaatsers gewoon billenkoek moeten accepteren en daar niet moeilijk over moeten doen. Ze vinden dat billenkoek op een natuurlijke manier bij meisjes past.

Vooral voor meisjes die een hoog niveau bij het kunstschaatsen willen bereiken is regelmatige billenkoek belangrijk.

Een aantal jaren was een groep kunstschaats coaches op internet actief die nog steeds geloofden in de logische en natuurlijke werking van een pak op de billen voor meiden. Naar hun eigen zeggen namen zij alleen schaatsters aan die van te voren wisten en accepteerden dat ze van hun coach op hun billen zouden krijgen. Uiteraard werd dit vooral besproken met de ouders en de meisjes zelf.

Billenkoek had een vaste plaats in de kunstschaats training

Een mannelijk en vrouwelijk kunstschaatspaar in groene kostuums voeren een lift uit op het ijs tijdens een oefening.

Billenkoek had een vaste plaats in de kunstschaats training.

Het idee was dat het geven van billenkoek bij het kunstschaatsen helpt om de gewenste charmante uitstraling te bewerkstelligen. Dit naast de voordelen op het gebied van discipline, inzet en gehoorzaamheid.

Daarom was het goed dat billenkoek een vast plaats had bij het kunstschaatsen.

Het was belangrijk dat de leerlingen zich realiseerden het krijgen van billenkoek altijd aan de orde was, bij iedere les.

Eén van coaches schreef op het forum dat zijn regel was dat de meisjes altijd een haarborstel naar de training moesten meenemen. De ene kant van de haarborstel was voor de meisjes, om hun haren mee te borstelen. De andere kant van de haarborstel was voor hem, zodat hij de meisjes met hun eigen haarborstel op hun billen kon geven.

Toch er waren genoeg meiden die, net als hun ouders, ervan uit gingen dat ze op die manier inderdaad de beste resultaten zouden behalen.

Uit deze groep coaches komen ook berichten dat schaatsters als Nicole Bobek, Sasha Cohen en Tanith Belbin van hun coaches op hun billen kregen.

Ook in Nederland is ons bekend dat er meisjes in het kader van het kunstschaatsen met eigen instemming van hun coach en/of ouders op hun billen krijgen als die besluit dat zij dit verdienen of nodig hebben.

De meest recente gebeurtenissen die we kennen zijn van ongeveer 20 jaar geleden.

Als je verder wilt komen en denkt dat billenkoek daarbij kan helpen: