Cheerleading
Cheerleaders zijn gewone meiden
Er zijn veel clichés over Amerikaanse cheerleaders op High Schools. Ze zijn vooral luidruchtig, arrogant en niet al te slim.
Er zijn ook teams die cheerleading verhogen tot topsport en duizelingwekkende stunts uithalen met een hoog acrobatisch gehalte.
Er zijn genoeg voorbeelden van cheerleaders die net als gewone meiden op hun High School (of daarna) op hun billen krijgen. Dat kan zijn voor straf, voor motivatie en voor een combinatie van die twee.
Een coach die discipline belangrijk vond en niet bang was om billenkoek te geven bleek met het team goede resultaten te bereiken.
Cheerleading
Cheerleading is een gedisciplineerde sport
Vroeger waren er scholen waar je direct straf op je billen straf kreeg, soms meerdere keren per dag. Dat gold voor cheerleaders net zoals voor andere meiden.
Er zijn voorbeelden waar met de ouders en de meiden werd afgesproken dat het bij cheerleading hetzelfde gaat als thuis. Na een overtreding volgt altijd billenkoek. Dat had bij de meisjes altijd het gewenste effect en leidde tot de beste prestaties.
Tegenwoordig zijn er High Schools waar lijfstraf nog wordt toegepast, vooral bij sportactiviteiten. Dit is te lezen in diverse schoolhandboeken.
Net als bij gewone meiden bleek bij cheerleaders billenkoek goed te werken als het met inzicht en consequentheid werd toegepast.
Cheerleading
Spanks for loosing cheerleaders
Soms is voor cheerleaders billenkoek heel gewoon. Niet voor niets wordt hun onderbroek een "spankie" genoemd.
Op sommige plaatsen in Amerike is het traditie dat na grote wedstrijden de cheerleaders van het verliezende team de prijs daarvoor betalen. In de kleedkamer krijgen ze op hun billen. Dan is verliezen pas echt pijnlijk.
Dat kan in ludieke sfeer gebeuren door de jongens van het winnende team.
De coach van het winnende team kan het ook doen. Dan gebeurt het op de manier zoals hij altijd straf geeft. Ieder cheerleader van het verliezende team krijgt dan een paar gevoelige klappen met de paddle op haar billen.
Soms regelen de meiden het onderling.
Cheerleading
Amber Page werd óók uit het team gezet
Amber Page is een cheerleader die in 1999 uitgebreid de pers en de TV haalde. Ze was betrapt op roken en had daarom van de adjunct-directeur met de paddle op haar billen gekregen.
Ze was daarmee een bewijs dat cheerleaders net als andere meiden gewoon straf op hun billen kregen. Ook als ze 17 jaar of ouder waren.
Later bleek dat ze ook nog uit het cheerleadersteam verwijderd werd. Dat vond ze extra en oneerlijke straf. Daar protesteerde ze ook tegen.
Het feit dat ze met de paddle op haar billen had gekregen vond ze wel logisch en niet zo'n groot probleem.
Cheerleading
Teenager Jessica: als cheerleader vaak rode billen
Jessica (SpankingTeenagerJessica) kreeg thuis en op school straf altijd direct en zonder omhaal op haar billen.
Vanaf haar 16de tot haar 18de kreeg ze als cheerleader van haar coach vaak en hard met de paddle op haar billen. Soms meerdere malen per training.
Voor kleine fouten kregen de meiden op hun billen tot er tranen kwamen.
Ook als 18-jarige meid kreeg ze op school regelmatig met de paddle op haar billen. Hierbij werd altijd hard geslagen. Vooral van de cheerleader coach kreeg ze, net als haar teamgenotes, vaak op haar billen.
Dat ging elke keer gepaard met huilen.
Cheerleading
Ook na de High School is er billenkoek
Er zijn aanwijzingen dat ook na High School cheerleaders een goed pak op hun billen kunnen krijgen.
Enkele jaren geleden brak er een vechtpartij uit tussen de Tampa Bay Buccaneers cheerleaders en de cheerleaders van verliezende partij en het publiek.
Officials moesten de kemphanen scheiden en in de bus krijgen.
Bij thuiskomst kregen alle cheerleaders die bij de vechtpartij betrokken waren een stevig pak slaag met de paddle op hun billen van de coach.
Het gebruik van billenkoek bij cheerleaders
Clichés over cheerleaders
Sommige cheerleader teams bereiken een hoog niveau - letterlijk en figuurlijk.
Er zijn veel clichés over Amerikaanse cheerleaders op High Schools.
Blond of brunette, het lijkt vaak dat meisjes alleen bij de cheerleaders gaan zodat ze uitdagend korte rokjes aankunnen, ze kunnen flirten met de populaire jongens die in sportteams zitten en omdat ze zo populairder zijn. Ze schudden vervolgens een beetje met hun pom-poms, borsten en billen, springen wat op en neer, roepen wat yells en dat was het dan.
Het clichébeeld is verder dat deze dames niet vooraan lopen als het om sportieve of intellectuele prestaties gaat.
Op Youtube staat veel filmpjes met tenenkrommende stuntelige prestaties en bloopers van cheerleader teams.
Het kan ook anders.
Er zijn ook teams die cheerleading verhogen tot topsport en duizelingwekkende stunts uithalen met een hoog acrobatisch gehalte.
Ze doen mee aan wedstrijden en weten door training en doorzetten bijzondere resultaten neer te zetten.
Het hoge niveau dat van cheerleaders vereist wordt, komt ook terug in de verwachtingen omtrent gedrag. Sommige High Schools hebben juist voor cheerleaders extra strenge regels. De cheerleaders zijn tenslotte de vertegenwoordigers en het uithangbord van de school.
Ook op dit punt moeten de cheerleaders meestal aan hogere eisen voldoen dan de gewone studenten. Op verschillende High Schools voelen de cheerleaders het op hun billen als ze niet aan die hogere eisen voldoen.
Veel mede-studenten vinden dat cheerleaders arrogant zijn. Waarschijnlijk is dat in veel gevallen ook zo.
De spankies: onderbroekjes voor cheerleaders
De onderbroek van een cheerleader heet toepasselijk een ‘spankie’. Dat zou je kunnen vertalen met 'billenkoekopvangers' of 'billenkoeklokkers'.
Er zijn genoeg aanwijzingen en voorbeelden te vinden dat cheerleaders net als gewone meiden soms op hun billen krijgen. Dat kan zijn voor straf, voor motivatie en voor een combinatie van die twee.
De onderbroek van een cheerleader heet toepasselijk een ‘spankie’. Dat zou je kunnen vertalen met 'billenkoekopvangers' of 'billenkoeklokkers'.
In Amerika is het een lang bestaande traditie dat cheerleaders billenkoek kunnen krijgen en op sommige plaatsen is deze traditie nog steeds volop in leven.
Het begint gelijk bij het begin. Billenkoek is dan een onderdeel van de toelating tot het team (de ontgroening).
Bij zo’n ontgroening krijgt het nieuwe lid van het team van alle meiden een paar klappen op haar billen. De laatste klappen zijn van de coach of trainer. Dat is dan een wat steviger voorproefje van hoe het in de toekomst zal gaan.
Het is allemaal om te testen of het meisje een beetje stoer is en iets kan verdragen. Het doel is natuurlijk ook om aan de meisjes duidelijk te maken wat het betekent dat om cheerleader te zijn.
Billenkoek draagt bij aan de juiste spirit
Cheerleaders moeten enthousiast zijn en 'spirit' uitstralen. Tegelijk moeten ze gehoorzaam zijn en het goede voorbeeld geven. Billenkoek bleek een goede manier om de meisjes hiermee te helpen als ze dit moeilijk vonden.
Als de meisjes eenmaal lid zijn gewordenvan het team is het zo goed als zeker dat ze vroeg of laat ook billenkoek gaan krijgen. Door de ontgroening gaan de meisjes dat goed beseffen. Ze kunnen zich dan nog bedenken voordat het te laat is, en sommige meisjes doen dat uiteraard ook.
Als de meisjes chearleader blijven en later een misstap begaat is op veel High Schools het meest voor de hand liggende gevolg dat ze op haar billen krijgt. Uiteraard kan dit alleen als billenkoek toegestaan is als disciplinaire methode. Dat was nog niet zo lang geleden bij heel veel Amerikaanse High Schools het geval. Nu is dat meer beperkt tot de zuidelijke staten van Amerika.
Van cheerleaders werd verwacht dat ze enthousiast waren en ‘spirit’ uitstraalden. Tegelijk moesten ze ook gehoorzaam zijn en het goede voorbeeld geven. En uiteraard goed presteren tijdens de uitvoeringen en de trainingen.
Bovendien wordt aan het gedrag van cheerleaders hoge eisen gesteld. Ze hebben een voorbeeldfunctie binnen én buiten de school.
Billenkoek is een scherp lesje met een bevrijdend gevolg
Net als gewone, gezonde meiden reageren cheerleaders prima op billenkoek.
Billenkoek past prima bij deze 'spirit'. Meisjes leren even een pijnlijk lesje als ze op hun billen krijgen. Het is even 'a short sharp shock', even kort en hevig schrikken. Maar cheerleaders zijn gezonde meiden en absoluut niet van suiker. Zoals alle gezonde meiden kunnen ze prima tegen een beetje billenkoek.
Bij cheerleaders werkt het net zo als bij andere gezonde meiden die even op hun billen hebben gekregen. Als het voorbij is, zijn ze opgelucht en voelen ze zich meestal vrijer en gedragen zich sprankelender. Ze worden er leuker van.
Meestal kregen de cheerleaders hun billenkoek op hun onderbroek (de ‘spankie’). Er zijn ook ouders en coaches die vinden dat meisjes en dus ook cheerleaders hun billenkoek per definitie op hun blote billen horen te krijgen. 'A spanking is not a spanking when it is not on the bare'. Dan is zo’n broekje altijd gemakkelijk omlaag geschoven.
Natuurlijk was het gebruik van billenkoek in het verleden veel algemener dan nu. Zeker in het verleden was het heel normaal en volledig geaccepteerd dat cheerleaders vaak op hun billen kregen.
Hun onderbroeken heetten niet voor niets ‘spankies’, om aan te geven dat ze vooral gebruikt werden om billenkoek op te geven.
Het is tegelijk een optimistische benaming, omdat het er van uit gaat dat de meisjes bij eventuele billenkoek dat broekje mogen aanhouden. In de praktijk was dat lang niet altijd het geval.
Billenkoek was vanzelfsprekend
Nog niet zo lang geleden was billenkoek - ook voor cheerleaders - een normaal deel van het leven.
Als enkele tientallen jaren geleden een Amerikaans meisje cheerleader werd, was billenkoek krijgen voor haar een vanzelfsprekend deel van het leven. Dat was thuis zo, maar ook op school. En bij het cheerleader team was het niet anders. Integendeel.
Een voorbeeld is het verhaal van Nancy, die eind jaren 50, begin jaren 60 ben opgroeide in een middelgrote stad in Alabama, vlak bij een grote legerplaats. Ze ging daar naar de enige High School die daar was.
Het was de tijd dat de dominee tijdens de kerkdiensten verkondigde dat als je van je kinderen hield, zorgde je ervoor dat je de roede niet spaarde, Billen waren door God bedoeld op straf op te geven en te krijgen. Dat deden de vaders en de moeders dan ook uit volle overtuiging, vooral bij hun dochters. Als meisjes ongehoorzaam of brutaal waren volgde er straf en dat ging op de bijbelse manier (dus altijd op de blote billen) met de paddle, een riem of gewoon met de hand.
Ook op haar High School kregen de cheerleaders straf op hun blote billen.
Inmiddels is daarin veel veranderd. Toch zijn er in de zuidelijke staten van Amerika nog veel High School waar de traditie van billenkoek volop leeft.
Bij de cheerleader teams van deze High Schools ligt er bij elke repetities altijd een paddle klaar om cheerleaders op het gewenste moment op hun billen te kunnen corrigeren. Het zal dan gaan om zaken als niet goed opletten, teveel kletsen of onvoldoende oefenen.
Ook nieuwkomers in het team moesten soms verschillende rituelen ondergaan om deel uit te maken van het team.
Billenkoek is soms nodig om beter te worden
Voor de sportieve studenten op de Banquete High School is een pak op de billen een manier om zichzelf te verbeteren.
Er zijn ook cheerleader teams waar de meisjes niet alleen op hun billen krijgen voor straf, maar ook om te verbeteren. Een pak op de billen is dan een 'opportunities for improvement'.
De Banquete High School is een voorbeeld waar dit (in 2021) op deze manier is vastgelegd in de Cheer Constitution. Een meisje kan alleen maar lid als van het team toetreden als zijzelf en haar ouders akkoord gaan met het gebruik van billenkoek als straf, maar ook om beter te worden.
In de Banquete Cheer Constitution en het Athletic Handbook wordt gesproken over de Opportunities For Improvement. De buitenkansen om beter te worden. Dit zijn oefeningen om bij teamleden het bewustzijn te vergroten van het belang en de consequenties van teamregels.
Als voorbeelden van de Opportunities For Improvement worden genoemd:
- rondjes hardlopen rond het stadion;
- de trappen van de tribunes op en af rennen;
- behendigheidsoefeningen;
- met de paddle op de billen krijgen; of
- combinaties hiervan.
In de praktijk betekent het dat cheerleaders bepaalde routines foutloos moeten aanleren. Ze kunnen dan op hun billen krijgen zolang dat nog niet het geval is, zeker als dat komt door te weinig oefenen. Maar ook daarna, als volwaardig lid is en blijft billenkoek een belangrijke manier om beter te worden.
Dit is volledig geaccepteerd op meerdere High School in het zuiden van Amerika. Uiteraard gaat dit allemaal met schriftelijke instemming van de ouders. Hoe die toestemming werkt, wordt onder op deze pagina uitgelegd.
Cheerleader zijn is in veel gezinnen belangrijk
Een goede cheerleader zijn is een erezaak voor de school, maar ook voor sommige gezinnen.
Vaak is cheerleader zijn een kwestie van “zo moeder, zo dochter”. De verwachting is vaak dat de dochter op dit gebied in de voetsporen van de moeder treedt.
Natuurlijk zijn er genoeg ouders die er volledig neutraal over zijn of hun dochter wel of niet bij de cheerleaders wil. Het is één van de sportactiviteiten die ze op school kunnen doen en de keuze laten deze ouders volledig aan hun dochter over.
Het kan ook helemaal anders liggen. Het lidmaatschap van het cheerleader team kan ook erezaak zijn.
Er zijn gezinnen waarin de betreffende moeder, en meerdere generaties voor haar, tijdens haar eigen schooljaren uitgekozen is om lid te zijn van de cheerleaders van de school.
Als de cheerleader-tradities generaties terug gaat, en de familie met trots terug kan kijken op meerdere succesvolle cheerleading voorbeelden, is cheerleading niet zomaar een willekeurige hobby. Dan hangt er veel van af.
Cheerleading van generatie op generatie
Al generaties lang zijn veel cheeerleading coaches niet terughoudend in het geven van billenkoek.
De moeder en de oma's die het meegemaakt hebben, weten wat het betekende om cheerleader te zijn.
Dat zijn positieve herinneringen aan de gezelligheid en de vriendschap met de andere meisjes. Het feit dat je als cheerleader altijd een apart positie hebt. Het succes dat je kunt hebben als je met je team een mooie oefening neerzet. Het applaus van de vele mensen die dat waarderen. Zo’n moeder zal zeker druk op haar dochter uitoefenen om ook bij de cheerleaders te gaan.
De kans is groot dat de betreffende moeder in haar schooljaren op haar billen kreeg. Dat geldt helemaal voor generaties terug, omdat billenkoek toen veel meer een onderdeel van het dagelijks leven was.
Als de moeder opgegroeid is met billenkoek thuis en op school en daar niets vervelends van over heeft gehouden, zal ze haar dochter ook opvoeden met billenkoek.
Als dan die dochter, net als zijzelf, ook als cheerleader soms op haar billen krijgt, ziet ze dat niet als een probleem.
Moeders met hun eigen ervaring als cheerleader
Sommige moeders hebben geleerd dat billenkoek voor een cheerleading volstrekt normaal en soms noodzakelijk is.
Als de moeder opgegroeid is met billenkoek thuis en op school en daar niets vervelends van over heeft gehouden, zal ze haar dochter ook opvoeden met billenkoek.
Als dan die dochter, net als zijzelf, ook als cheerleader soms op haar billen krijgt, ziet ze dat niet als een probleem.
Dan zijn er nog de moeders die niet alleen op de High School, maar ook daarna op college of universiteit tijdens hun eigen studie bij de cheerleaders waren. De moeders met dit soort ervaring worden vaak later de coach van cheerleaders teams op High Schools. Daar hebben ze geleerd en gezien dat veel meiden enorm vooruit gaan als ze van tijd tot tijd op hun billen krijgen.
Als je dan als meisje de pech hebt om in een conservatief deel van Amerika te wonen, waar het heel normaal is dat meisjes gedurende de hele High School periode gewoon op hun billen krijgen als ze dat verdienen, dan is het echt wel duidelijk wat er gaat gebeuren als je bij de cheerleaders gaat.
Zeker als de cheerleader coach die je dan tegenkomt gelooft in het nut van billenkoek en ook niet terughoudend is het te geven.
Voorbereidend familiefeest
Sommige meisjes krijgen als ze bij de cheerleaders zijn vaker en harder op hun billen dan thuis.
Er zijn families die een soort voorbereidend feest organiseren op het moment dat de dochter dan daadwerkelijk bij de cheerleaders kon komen.
Deze feesten of vieringen vinden in huiselijke kring plaats en gaan dus aan de ontgroening bij het cheerleaderteam vooraf.
Het is dan een soort familiefeestje, waarbij tantes, moeders, zusters en vriendinnen aan deelnemen. Allemaal meisjes en vrouwen onder elkaar, maar wel verschillende generaties.
Iedere bezoeksters neemt een cadeautje mee voor de gelukkige.
Om geselecteerd te worden voor het cheerleaderteam van de school is mijlpaal en een belangrijk moment.
Het is het begin van een cheerleaderscarrière waarbij de eer van de school, maar vooral ook de eer van de familie centraal staat.
Maar het is ook het begin van een nieuwe periode met veel billenkoek.
Cathy's zus wordt cheerleader en dat moet gevierd worden
Cathy, een 16-jarige studente op een High School vertelde dat in haar familie het HEEL belangrijk was om cheerleader te zijn. In dit verhaal ging het om haar oudere zus. Ze vertelde ook dat zoals het ging in haar familie niet bijzonder of speciaal was. Ze had meerdere vriendinnen die vergelijkbare ervaringen had.
Toen mijn zus tot het team werd toegelaten, hadden we een all-girl soiree in ons huis. Mijn tantes, nichten en vriendinnen van mijn moeder waren uitgenodigd. Ze waren met twaalf en ze waren allemaal actief of actief geweest als cheerleader. Met m'n zus en mij erbij waren we met veertien.
Iedereen had cadeautjes voor de gelukkige meid, die haar nieuwe cheerleader uniform al aan had.
Maar ze kreeg ook een soort birthday spanking, om haar voor te bereiden op de toekomst die voor haar lag. Die spanking werd behoorlijk intens. Onze familie is nogal pro-spanking.
Ze moest eerst bij mijn moeder over de knie. Die deed haar rokje omhoog en trok gelijk haar onderbroek naar beneden en helemaal uit. "Zo, die heb je voorlopig niet nodig." Daarna gaf ze klappen op haar billen, terwijl ze haar feliciteerde met haar toelating. Maar ze waarschuwde haar ook dat ze heel erg moest opletten en goed haar best moest doen. Dat ze vanaf nu vooral alleen maar op een positieve manier moest opvallen. Bij dit gedeelte waren de klappen harder, zoals we gewend waren als we straf kregen. Toen ze klaar was moest mijn zus opstaan en bij de volgende in de kring over de knie. Haar billen waren toen al een beetje rood.
Dat ging zo het hele gezelschap door. Bij iedereen over de knie, wat felicitaties en een paar waarschuwingen. Bij de meesten waren het meer speelse klapjes met aan het einde een paar harde. Een paar tantes ontpopten zich als gemene krengen. Die gingen enorm door met vertellen dat het heel belangrijk was om bij de cheerleaders goed te luisteren en goed je best te doen. En dat het belangrijk is voor meisjes om te beseffen dat er altijd billenkoek achter de deur staat, omdat meisjes van deze leeftijd heel regelmatig billenkoek nodig hebben. Daarbij keken ze veelbetekenend naar hun dochters die ook in de kamer zaten. Al die tijd gaven ze mijn zus echt hard op haar billen. Die vond dat helemaal niet leuk.
Aan het eind van de kring zaten mijn nichten en ikzelf. Mijn nichten waren 16, 17 of 18 en zaten zelf in het cheerleader team van hun High School. Dat was in de regio en met sommigen zaten we in dezelfde poule. Dus bij wedstrijden komen we elkaar tegen.
Het was dus heel duidelijk dat zij thuis en op school - en dus ook bij cheerleading - op hun billen kregen. Dit was dan de kans om te geven wat ze tot nu toe alleen maar krijgen. Ze zeiden dat m'n zus maar heel erg erop moest rekenen dat dit, en dit, en dit (harde klappen op de billen en dijbenen) de komende tijd vaak zal gebeuren. Eentje ging wel heel enthousiast door en die werd door haar moeder gestopt, "zo is het genoeg". Natuurlijk stopte ze direct.
Ik was als laatste. Mijn zus was echt niet blij. Ik had haar wel vaker met rode billen gezien, maar dit was echt vuurrood. En intens gloeiend. We hadden elkaar vroeger wel eens over de knie gehad toen we schooltje speelden, maar dit was heel anders. Ik gaf maar een paar kleine klapjes en wenste haar vooral heel veel succes. Daarna mocht ze opstaan en haar onderbroek weer aandoen en werd ze door iedereen geknuffeld.
Ik moet volgend seizoen meedoen aan de auditie en ik ben er behoorlijk zenuwachtig voor. Ik weet wie de cheerleader coaches zijn. Dat zijn twee moeders van vriendinnen. Van hen weet ik dat ze beiden aanhangers zijn van "First Time Obedience". Direct en volledig gehoorzamen. Dat betekent dat ze uitbundig worden toegejuicht als ze iets goed doen en direct straf krijgen als ze niet voor 100 % luisteren of gehoorzaam zijn. De straf is dan altijd spanking. Soms doen ze thuis een 'boot camp', dat betekent dat wat ze doen onder de microscoop ligt en dat ze voor de kleinste kleinigheid op hun billen krijgen. Dat kan wel een paar keer per dag zijn. Dat klinkt allemaal niet heel fijn.
Mijn zus zit nu twee jaar in het cheerleader team. Ze zegt dat ze veel vaker en veel en veel harder op haar billen krijgt dan thuis. En dat terwijl we thuis echt wel wat gewend zijn.
In mijn familie is het absoluut ondenkbaar dat ik niet aan de auditie meedoe en dat ik niet door de selectie heen kom.
Het blijkt dat cheerleader teams waar discipline belangrijk is en waar de meiden op hun billen kunnen krijgen vaak goede resultaten halen. Dat is ook de belangrijkste rechtvaardiging om dit zo te doen.
Dat dit zo werkt, blijkt uit persoonlijke verhalen en anekdotes. Soms blijkt uit schoolhandboeken of krantenartikelen dat het geen fantasieverhalen zijn, maar in werkelijkheid zo gebeurde. En op sommige plaatsen nog steeds.
High School regels en praktijk
Tegenwoordig krijgen ook de cheerleaders de paddle meestal op hun bedekte billen.
Vroeger werd in alle Amerikaanse staten lijfstraf op school toegepast. Hoewel het per school verschilde, was lijfstraf op de billen niet weg te denken uit het schoolleven. In alle gevallen was de straf een pak op de billen met de hand of met een paddle.
Nu is dat nog in 22 staten het geval. In die staten is straf op de billen toegestaan. Er zijn High Schools waar billenkoek als straf nauwelijks voorkomt. In andere High Schools is het de disciplinaire maatregel die het meeste gebruikt wordt. Tegenwoordig krijgen studenten op High Schools billenkoek met een paddle en blijven de billen (bijna) altijd bedekt.
Er zijn ook scholen waar de ouders kunnen kiezen op welke manier studenten hun straf krijgen. Dat geldt zeker voor Christelijke privé scholen, maar ook voor public schools in conservatieve gebieden.
De keuze is dan tussen ‘regular’, wat betekent dat de student een vastgesteld aantal klappen met een houten paddle op de billen krijgt. Het alternatief is ‘family style’. Of op Christelijke High Schools: 'Biblical spanking'. Dat alternatief is dan klassieke billenkoek. Over de knie met de hand en op de blote billen.
Als ouders bang zijn dat de klappen met de paddle te hard zijn, kunnen voor de tweede mogelijkheid kiezen. Of als het hun voorkeur heeft dat de 'modus operandi' op school hetzelfde is als thuis.
Nog niet zo heel lang geleden werd straf op de billen zeer regelmatig toegepast. Het was niet ondenkbaar dat je meerdere keren per dag op je billen kon krijgen.
Er waren scholen waar bepalingen in de schoolregels stonden dat een student niet vaker dan vijf keer per dag straf op de billen kon krijgen.
Er waren docenten of coaches die consequent en rechtlijnig voor elke overtreding een pak op de billen gaven. Als je meerdere van dat soort docenten achter elkaar les had, kon het kennelijk nogal oplopen.
Billenkoek hoorde op de blote billen
Vroeger waren er docenten die principieel straf op de blote billen gaven. Nu mag dat niet meer.
Er waren ook docenten die van mening waren dat meisjes die straf hebben verdiend hun billenkoek per definitie op de blote billen moeten krijgen.
De uitspraak 'a spanking is not a spanking when it is not on the bare' is hierover een bekende uitspraak.
Waarschijnlijk zijn die docenten er nog wel, maar voor hen is de uitvoering in de hedendaagse praktijk een stuk lastiger.
Vroeger was dat allemaal meer geaccepteerd. Toen was het makkelijker om iets wat thuis gebeurde op school op dezelfde manier te doen.
Vroeger was het volstrekt normaal om thuis in het gezin en op school in de klas aan meisjes en zeker aan cheerleaders duidelijk te maken dat billenkoek altijd als mogelijkheid op tafel lag, Er was ook geen onduidelijkheid dat bij meisjes hun billenkoek altijd op de blote billen kregen.
'A spanking is always on the table and always on the bare'.
Voor meiden werkte billenkoek op de blote billen het beste
Veel docenten en ouders waren ervan overtuigd dat meiden het meeste baat hadden bij billenkoek op hun blote billen, omdat hun gedrag daarvan direct verbeterde.
Deze docenten en ouders waren er volledig van overtuigd dat voor meisjes een pak op de blote billen de beste straf was. Ze zagen hun overtuiging in de praktijk bevestigd omdat meisjes heel sterk reageerden nadat ze op hun blote billen hadden gekregen.
Deze docenten en ouders zagen bijna iedere keer gebeuren dat als een meisje voor straf op haar billen had gekregen, dat het problematische gedrag verdwenen was. In de dagen daarna, de periode dat de billen nog gevoelig zijn, blijken de meiden aangenaam in de omgang. Vrolijk, meegaand en gehoorzaam. In ieder geval voor een bepaalde periode.
De kwestie dat een meisjes altijd op haar blote billen kreeg had in de praktijk niet zoveel met preutsheid te maken. Het was simpelweg de beste keuze. Dat veranderde ook niet naarmate de meiden ouder werden. Integendeel. Juist bij oudere meiden was het belangrijk om bij het overtreden van regels direct op te treden met een stevig pak billenkoek.
Natuurlijk waren er in conservatieve kringen vastomschreven normen voor lengtes van de rok en hoe meisjes zich dienden te gedragen. Maar als het op straf aankwam ging de preutsheid het raam uit. Dan kregen meisjes op hun blote billen. Juist op de conservatieve en Christelijke scholen was men hiervan de grootste voorstander.
Zo gebeurde het thuis en zo was het ook prima dat het op school gebeurde.
Voor de meeste cheerleaders is billenkoek op de blote billen iets uit het verleden - ook al is aan de effectiviteit daarvan niets veranderd.
Een nieuwe benadering met strakke discipline
Meiden passen hun gedrag aan en presteren meer als ze straf kunnen krijgen.
Het is ook interessant om te kijken naar situaties waarin binnen een High School een omwenteling plaatsvindt van een situatie waarin een cheerleader team een lachertje is naar een situatie waarin het een indrukwekkend en presterend team werd.
Meestal transformeert een middelmatig cheerleader team naar een succesvol team door een nieuwe coach die een andere benadering gaat toepassen. Deze nieuwe trainer legt dan veel meer nadruk op discipline, in vergelijking met de voorganger.
Zeker in het zuiden van de Verenigde Staten zijn er voorbeelden waar zo'n nieuwe benadering strakke discipline en consequente toepassing van straf met zich meebracht. Dit had dan wel een spectaculair effect.
Met een gedisciplineerde aanpak blijken dan dezelfde meisjes opeens veel meer te bereiken. Meiden passen hun gedrag aan en presteren meer als ze straf kunnen krijgen.
Toestemming van de ouders vragen
De eerste stap die een nieuwe coach moest zetten was het overtuigen van de ouders.
Meestal ging de nieuwe coach eerst met de ouders in overleg.
De uitkomst was dan meestal dat het bij de cheerleading training op dezelfde manier ging als de meiden thuis gewend waren en dat er volledig gebruik maakt van de bestaande School Policies.
Dat betekende dat cheerleading volledig vrijwillig was, maar dat de optie van 'corporal punishment' volledig ter beschikking van de nieuwe coach stond.
Ook ouders die aanvankelijk helemaal niet gewend waren om hun dochters te straffen raakten onder de indruk van de resultaten die bereikt werden terwijl de meisjes strenger aangepakt werden. Ze gingen deze aanpak thuis ook zelf ook meer toepassen.
Daardoor geïnspireerd gingen ze deze aanpak thuis ook zelf ook meer toepassen.
Duidelijkheid over de nieuwe regels geven
Als de meiden bij het team wilden blijven was dat in het besef dat iedere overtreding onmiddellijk tot een pak op de billen zou leiden.
De volgende stap was aan de meiden van het team duidelijk dat er een nieuwe situatie was met nieuwe regels. Uiteraard mochten ze zelf weten of ze bij het team wilden blijven of wilden vertrekken. Als ze zouden blijven was dat in het besef dat iedere overtreding onmiddellijk tot een pak op de billen zou leiden, met de volledige toestemming van hun ouders
De verwachting was dat iedere cheerleader zich vanaf dat moment loyaal, enthousiast en hardwerkend zou gedragen. Ze moesten bij elke training aanwezig zijn zonder te laat te komen, zich volledig inzetten en thuis moesten oefenen. Bovendien werden de prestaties bij de andere vakken goed in de gaten gehouden.
Het was dan niet ongebruikelijk dat zeker gedurende de eerste periode bij iedere training één of meerdere meiden op hun (vooral vroeger: blote) billen kregen. En dat gedurende drie trainingen per week.
Klagen bij de ouders had geen zin, omdat die volledig achter het beleid stonden. Bovendien konden ze de verandering ten goede in houding en gedrag duidelijk waarnemen.
Ook ouders die aanvankelijk helemaal niet gewend waren om hun dochters te straffen waren onder de indruk van de resultaten die bereikt werden nu de meisjes strenger aangepakt werden. Ze gingen deze aanpak thuis ook zelf ook meer toepassen.
Klagen bij de ouders had geen zin
Als cheerleader met zere billen was het totaal zinloos om bij je moeder te klagen. Die zou absoluut geen medelijden met je hebben.
Als een cheerleader op haar billen had gekregen was het zinloos om bij haar ouders te klagen.
Ten eerste was dat zinloos omdat de meeste moeders zelf vroeger ook cheerleader waren geweest. Ze wisten uit eigen ervaring hoe het voelde maar ook dat het erbij hoorde en dat je ervan leert.
Voor de meeste moeders was spanking de eerste disciplinaire actie die ze ondervonden toen ze zelf een meisje. Ze hebben het zelf vroeger vaak genoeg meegemaakt dat dat ze over de knie gelegd werden of krom moesten staan om een flink pak op hun blote billen te krijgen.
Wegens gebleken succes gebruiken de meeste van deze moeders deze aanpak ook bij dochters, bijvoorbeeld als ze ongehoorzaam of brutaal waren. Deze moeders hadden ook absoluut geen medelijden als hun dochters op school ook billenkoek kregen. Daar hadden ze vooraf ook toestemming voor gegeven.
Voor cheerleaders hoorde billenkoek krijgen er gewoon helemaal bij en dat vonden hun ouders ook.
Ook nu zijn er cheerleaderteams waar billenkoek de norm is
Een groep cheerleaders van een High School waar lijfstraf op de billen toegestaan is voor studenten tussen 14 en 20 jaar oud.
Ook nu zijn er nog veel High Schools die lijfstraf in de vorm van een pak op de billen met de paddle toepassen. Dat is geen fictie of fantasie, dat staat op de website van de betreffende High Schools vermeld. Bij deze scholen staat dat ook duidelijk in de schoolhandboeken en de ‘Code of Conduct’ vermeld. Dat is tegenwoordig ook een wettelijke vereiste. Scholen die billenkoek als disciplinaire maatregel hanteren moeten dat van te voren publiceren. Tevens is het een wettelijk vereiste dat er bij de uitvoering altijd een getuige aanwezig moet zijn.
Meestal is het daadwerkelijk geven van lijfstraf afhankelijk van de toestemming van de ouders. De meeste ouders geven die toestemming omdat ze een voorstander zijn van billenkoek en omdat andere disciplinaire maatregelen meer nadelen hebben.
Het blijkt meiden prima floreren als ze soms op hun billen krijgen.
Cheerleader zijn betekent soms op je billen krijgen - ook vandaag
Op sommige High Schools betekent de keuze om cheerleader te worden ook dat je regelmatig op je billen gaat krijgen, en dat beseffen de meiden volledig.
Het is zeker dat cheerleaders in het verleden niet immuun waren om op hun billen te krijgen. Ook nu zijn er nog genoeg High Schools waar straf op de billen een gangbare disciplinaire techniek is die vooral bij het sporten veel gebruikt wordt. De coaches van die High Schools zullen die mogelijkheid ook zeker bij de cheerleaders gebruiken, omdat billenkoek een uitstekende mogelijkheid is het gedrag van meiden positief te beïnvloeden, bijvoorbeeld om ervoor te zorgen dat ze hun routines goed oefenen.
Niet voor niets heten de onderbroekjes van cheerleaders nog steeds “spankies”.
Er zijn High Schools waar de keuze om cheerleader te worden betekent dat je regelmatig op je billen gaat krijgen, zolang je op de High School zit. De volgende twee situaties zijn zeer recent. Op deze High Schools zal het nu niet anders gaan.
Een studente vertelde dat op haar High School de coaches bij elke training en uitvoering de prestaties van de cheerleaders nauwlettend bekeken en notities maakten op een flipboard. Bij terugkomst in de kleedkamer hing er een lijstje aan de deur met daarop de namen van de meisjes en het aantal klappen met de paddle dat ze hadden verdiend. Voor het douchen was het krom staan om de klappen in ontvangst te nemen.
Een andere studente vertelde dat een overtreding altijd klappen met de paddle opleverde. Afhankelijk van de ernst, tussen de 3 en 8 meppen. De procedure was altijd hetzelfde. In het kantoor van de coaches over de tafel buigen, de billen alleen beschermd door een 'spankie'. De ene coach pakte de armen achter de rug en drukt het meisje stevig omlaag op de tafel. De andere coach gaf dan de klappen op volle kracht. Het resultaat was altijd intense pijn met 'bull's eye' markeringen op de billen.
Cheerleaders van het verliezende team krijgen op hun billen
Soms zijn wedstrijden extra spannend omdat de uitslag bepaalt wie op haar billen gaat krijgen.
Wedstrijden waarbij cheerleaders hun bijdrage leveren zijn altijd tussen High Schools in dezelfde regio. Deze scholen hebben dezelfde regels waar op dezelfde manier met billenkoek omgegaan wordt.
Het is (of in ieder geval: was) in sommige gebieden in Amerika bij onderlinge Football wedstrijden een traditie dat na afloop van de wedstrijd de cheerleaders van het verliezende team in de kleedkamer een pak op hun billen krijgen. Sommige scholen hebben 6 cheerleaders in hun team en andere meer dan 20. Alle meisjes krijgen hetzelfde. Er zijn dan 3 varianten.
In de eerste variant krijgen de verliezende cheerleaders van de jongens die gewonnen hebben in een speelse en goedhartige sfeer een paar klappen op hun billen.
Bij de tweede variant krijgen de cheerleaders van het verliezende team van de coach van het winnende team een echt en serieus pak billenkoek.
In de derde variant is het een kwestie van meisjes onder elkaar en krijgen de cheerleaders van het verliezende team (meestal: symbolisch) billenkoek van de cheerleaders van het winnende team..
Losing team’s cheerleaders are spanked (for fun)
Een traditie was (en soms nog: is) dat cheerleaders van het verliezende team na de wedstrijd op hun billen krijgen.
Bij de eerste variant gaan de cheerleaders van het verliezende team na de wedstrijd onder begeleiding van hun coach naar de kleedkamer van de jongens van het winnende team om ze te feliciteren met het behaalde resultaat. Uiteraard worden ze dan met gejoel ontvangen.
Nadat de cheerleaders een korte felicitatie-yell gedaan hebben, wordt er “spanking, spanking” geroepen. Ieder meisje gaat dan bij één van de tegenstanders over de knie liggen of ze gaan na elkaar, om de beurt, over een stoel buigen.
De rok gaat dan omhoog en geeft een jongen van het winnende team met een paddle een tik op hun 'spankie'. Meestal doen de meisjes dan heel verontwaardigd dat ze het oneerlijk vinden, maar ze vinden het ook wel spannend. Het gaat allemaal niet al te hard en het doet zeker geen pijn. Alles gaat in een vrolijke sfeer. De aanwezige coaches zorgen er ook voor dat het niet teveel is en uit de hand loopt.
Na nog wat gelach en gejoel is het voorbij en gaan de meisjes naar hun eigen kleedkamer. Voor de meisjes is het spannend en een beetje gênant, omdat het rokje omhoog gaat en omdat ze de jongens niet kennen. Maar het allemaal niet zeer
Losing team’s cheerleaders are spanked (for real)
In sommige gebieden is het traditie dat de cheerleaders van het verliezende team een pak op hun billen krijgen.
In de tweede variant krijgen de cheerleaders van het verliezende team in hun kleedkamer bezoek van de coach of de schooldirecteur van de cheerleaders van het winnende team. Iedere cheerleader krijgt dan een echt pak billenkoek op precies dezelfde manier zoals ze gewend zijn om de eigen cheerleaders straf te geven.
Dat is minder lollig, vrolijk en voorzichtig dan in de eerste variant. Het is serieus en echt. Of eigenlijk, een gewoon pak billenkoek zoals men vindt dat billenkoek hoort te zijn.
Zeker in het verleden kwam het voor dat de verliezende cheerleaders stuk voor stuk over de knie gingen voor een klinkend pak billenkoek.
Als op de winnende school de gewoonte is om dan klassieke billenkoek op de blote billen te geven, gebeurde dat nu ook. Als op de winnende school de gewoonte is om studenten krom te laten staan voor een harde paddling, zoals tegenwoordig op de meeste scholen gebruikelijk is, gebeurde het op die manier.
Het idee achter de billenkoek voor de verliezende cheerleaders
Als de verliezende cheerleaders een serieus pak billenkoek krijgen zullen ze de volgende keer hun eigen team met alle enthousiasme aanmoedigen om een herhaling te voorkomen.
Het besluit om de cheerleaders van de verliezende sportploeg een echt pak op hun billen te geven is een besluit van beide coaches samen, zowel die van het winnende team als van het verliezende team. Soms hebben ze dat besluit al vooraf genomen, en soms nemen ze na de wedstrijd.
Het idee is dat de verliezende cheerleaders hiermee het voorrecht hebben om te voelen wat de cheerleaders van het winnende team voelen als ze straf op hun billen krijgen. Die winnende cheerleaders hebben met hun aanmoedigingen hun steentje bijgedragen om het eigen team te laten winnen, misschien ook omdat ze wisten wat er op het spel stond.
Zeker als de cheerleaders van de verliezende sportploeg hun team lauwtjes en halfslachtig hebben aangemoedigd, ligt het voor de hand om de verliezende cheerleaders een lesje te leren door ze een serieus pak op hun billen te geven, net zoals de winnende cheerleaders gewend zijn om te krijgen. Intensief en volle kracht, billenkoek zoals billenkoek bedoeld is. Het maakt het verliezen tot iets wat je absoluut wilt vermijden. Dat is precies de bedoeling.
De bedoeling is dat de verliezende cheerleaders leren maakt het verliezen van de sportwedstrijd iets is wat je absoluut wilt vermijden. Dat is precies de bedoeling.
Het enige dat cheerleaders kunnen doen om dit te vermijden is het eigen team aan te moedigen alsof hun leven - of in ieder geval een pijnlijk achterwerk - ervan afhangt.
RavenHill heeft een film gemaakt die op deze traditie gebaseerd is.
Losing team’s cheerleaders are spanked (by the winning cheerleaders)
In het gunstigste geval krijgen de verliezende cheerleaders een paar speelse zachte klapjes van de cheerleaders van het winnende team.
In de derde variant is het helemaal een kwestie van meisjes onder elkaar en krijgt elke cheerleader van het verliezende team (meestal: een beetje symbolische) billenkoek van de cheerleaders van het winnende team.
Meestal gaan de verliezende cheerleaders naast elkaar krom staan en tillen ze hun rokje op. De cheerleaders van het winnende team lopen dan er achter langs en geven ieder meisje in het voorbijgaan een tik op de billen. Iedere verliezende cheerleader krijgt dus van alle winnende cheerleaders één tik.
Ze kunnen natuurlijk zelf kiezen hoe ze die klap geven. De winnende cheerleaders kunnen voorzichtig en beleefd zijn en ieder meisje een zacht klapje geven. Ze kunnen ook uitdagender zijn en hun terughoudenheid laten vallen en ieder meisje een klinkende klap geven. Als er echt rivaliteit tussen de beide teams leeft, zal dit het meest logisch zijn. Als je dan de kans hebt ze een klap te geven, laat het dan een harde zijn.
Dat heeft natuurlijk als risico dat ze met klinkende munt kunnen terugkrijgen als bij de revanche het verliezende team dan opeens de winnaar is. Dan zijn zij degenen die krom moeten staan en de klappen op hun billen in ontvangst moeten nemen.
Iedere wedstrijd wordt extra spannend
Iedere wedstrijd wordt spannender als de uitslag bepaalt wie er op haar billen krijgt, en hoe.
Een sportwedstrijd wordt natuurlijk opeens een stuk spannender als door de uitslag ook wordt bepaald wie er na afloop op hun billen gaan krijgen.
Natuurlijk weet vooraf niemand wie er gaat winnen. Maar als de verliezende cheerleaders op hun billen gaan krijgen, worden de belangen voor alle cheerleaders opeens heel groot. Natuurlijk willen ze voorkomen dat zij degenen zijn die na afloop de pineut zijn.
Het enige dat ze kunnen doen is met al het enthousiasme dat in hen zit het eigen team aanmoedigen om vooral te winnen. De spelers en iedereen in het publiek weet ook wat er op het spel staat en wat de achterliggende reden is dat de cheerleaders zo hard hun eigen team aanmoedigen.
Dit is ook precies de sfeer die in dergelijke wedstrijden gezocht wordt en de reden waarom deze traditie bestaat.
Het gaat hier om wedstrijden in regiocompetities. Het zijn teams van High School die ieder jaar minstens twee keer tegen elkaar spelen, uit en thuis. En ze hebben meestal precies dezelfde regels rond discipline en lijfstraf.
Het lot na de wedstrijd ligt in de handen van de coaches
Het is schrikken als je na de wedstrijd krijgt te horen dat je een echt pak billenkoek gaat krijgen.
De beslissing wat er aan het eind van de wedstrijd met de verliezende cheerleaders gaat gebeuren, wordt door de coaches en/of schooldirecteuren van beide teams in overleg genomen. Daar hebben de meisjes zelf geen invloed op.
Veel factoren spelen bij zo’n beslissing mee.
Er zijn natuurlijk coaches die iets met billenkoek hebben. Ze zijn erdoor gefascineerd, of ze geloven heel erg in het nut ervan. Het zijn de coaches die bij hun eigen trainingen op zoek naar de gelegenheid om één of meerdere meiden billenkoek te geven.
Ze hebben een reputatie dat ze streng zijn en niet bang zijn om harde billenkoek te geven voor relatief kleine overtredingen. Deze coaches willen deze reputatie graag in stand houden.
Het vooruitzicht om dan een heel team van de tegenstanders billenkoek te geven is dan wel heel aantrekkelijk. De coach van de verliezende team moet daar dan wel mee eens zijn.
Het super goed aanmoedigen van het eigen team is altijd belangrijk
Alle mogelijke uitkomsten maken het voor cheerleaders bij dit soort wedstrijden extra spannend en extra belangrijk om hun eigen team goed aan te moedigen.
Als de wedstrijd van goede kwaliteit en spannend was en beide teams aan elkaar gewaagd waren, is het niet gebruikelijk de verliezende cheerleaders hard aan te pakken.
Maar soms is het ook dan juist een extra reden om dat wél te doen, om het verlies er nog extra in te wrijven.
Als verliezers van de vorige keer nu opeens de winnaars zijn, en als de verliezers toen echte billenkoek hebben gekregen, ligt het voor de hand om de verliezers van nu, de winnaars van toen, hetzelfde te laten voelen. Er zijn dan onbetaalde rekeningen die nog afgehandeld moeten worden.
Als de coaches van mening zijn dat de verliezende cheerleaders zich bij het aanmoedigen te weinig ingespannen hebben en te weinig enthousiast zijn geweest, ligt het voor de hand om de meisjes met een echt pak op hun billen goed wakker te schudden. Dat gaat dan ook gebeuren.
Al deze mogelijkheden maakt het voor cheerleaders bij dit soort wedstrijden extra spannend en extra belangrijk om hun eigen team goed aan te moedigen.
Als het misgaat en je team verliest kan dat in het slechtste geval betekenen dat je samen met je teamgenotes een echt pak op je billen gaat krijgen van een vreemd iemand: de coach of schooldirecteur van het winnende team. Dat is dan ook iemand die daar heel ervaren in is.
Het verhaal van Amber Page
Amber Page en haar vader. Ze protesteerden niet omdat Amber met de paddle op haar billen had gekregen, maar omdat ze in aanvulling daarop ook nog uit het cheerleader team gezet was.
Amber Page is een cheerleader die in 1999 uitgebreid de pers en de TV haalde. Ze was daarmee een duidelijk bewijs dat cheerleaders net als andere meiden gewoon op hun billen kregen als ze dat verdienden. Dat geldt ook voor meiden op de High School die 17 of 18 jaar oud waren.
Amber Page zat op de South Grand Prairie High School. Deze school is volgens de statistieken één van de recordhouders als het gaat om het gebruik lijfstraf op de billen. Dat was toen zo en dat is nog steeds zo.
Amber was tevens lid van de cheerleaders-squad. Amber werd op 30 april 1999 betrapt op roken op de parkeerplaats van de High School.
Net als alle andere studenten op haar High School kon ze kiezen: 2 dagen interne schorsing of 2 klappen met de paddle op haar billen. Amber koos de laatste optie.
Op 7 mei 1999 kreeg Amber twee keer met de paddle op haar billen van een mannelijke Assistant Principal, met een andere mannelijke Assistant Principal als getuige. Dat was geheel volgens de regels van de school.
Tot zover geen enkel probleem. Volgens Amber en haar vader was alles correct en eerlijk. Het probleem was helemaal niet dat Amber op haar billen had gekregen. Dat had ze verdiend, daar had ze voor gekozen en dat was allemaal prima. Later bleek dat ze ook nog uit het cheerleaders-team verwijderd werd. Dat was de aanleiding voor haar protest.
Om op haar billen te krijgen was niet zo’n punt, daar had ze tenslotte ook zelf voor gekozen. Die straf zou voor iedereen op haar school hetzelfde zijn geweest. Om daarboven geen cheerleader meer te mogen zijn, dat had ze niet verwacht en vond ze ook niet rechtvaardig. Dan was alle training en voorbereiding voor niks geweest.
Bovendien was het oneerlijk. Als een jongen die lid was van een sportteam een regel had overtreden, kon hij ook kiezen voor de paddle. Maar daarmee was het geheel afgehandeld en kon hij gewoon lid blijven van het sportteam.
Daar heeft zij samen met haar vader tegen geprotesteerd, helaas voor haar zonder succes.
De jeugd van Jessica
Jessica gaat op haar billen krijgen. De spijkerbroek is al omlaag, maar ook de onderbroek gaat naar beneden zodat ze op haar blote billen kan krijgen.
Jessica is het model van de website SpankingTeenagerJessica.com. Ze is opgegroeid in een klein stadje in een Christelijk en traditioneel gezin. Haar vader was dominee.
Voor iedere overtreding, hoe klein ook, was er thuis maar één straf en dat was over de knie en een pak op de blote billen. Dat gebeurde bij haar en haar zus meestal elke week en soms meerdere keren per dag. Dat was binnen hun gemeenschap volkomen normaal en goed ouderschap. Vanuit de kerk werd deze aanpak ook vanaf de preekstoel aangemoedigd. In dit geval, door haar eigen vader.
Als ze bij een vriendin op bezoek was hadden die ouders het recht om zo straf te geven als zij dat nodig vonden. Omgekeerd gold hetzelfde als een vriendin bij haar op bezoek was. Het was simpel. Houd je aan de regels en dan is er niks aan de hand. Als je een regel overtrad, hoe miniem ook, kreeg je direct straf op je blote billen.
Ze kreeg ook op school heel vaak op haar billen kreeg. Dat was tijdens de hele schoolcarrière, dus tot en met de laatste klas van de High School. Natuurlijk was dat voor haar vriendinnen precies hetzelfde.
Net als thuis was ook op school een pak op de billen de eerste straf. Er was geen maximum, iedere leraar mocht het doen en deed het ook. Het werd niet gedocumenteerd en je kon meerdere keren per dag van verschillende docenten op je billen krijgen. Het was onbelangrijk of het een mannelijke of een vrouwelijke docent was en of een jongen of een meisje straf kreeg.
De regel was helder. Bij elke overtreding van een regel kreeg je direct op je billen. Tot een jaar of 12 ging je in de klas over de knie en daarna gebeurde dat op de gang met een paddle op volle kracht en de straf varieerde alleen maar in het aantal klappen dat gegeven werd. Gedurende een gemiddelde schooldag kreeg zo 2 tot 10 keer een student(e) een pak op de billen.
Bij sport en cheerleading werd de straf altijd, hoe oud je ook was, in het bijzijn van het hele team gegeven. Bovendien kwam het veel vaker voor.
Jessica bij de cheerleaders: de nieuwe coach geeft billenkoek
Jessica krijgt als cheerleader met de paddle.
Net als veel andere meiden is Jessica gedurende de laatste drie jaar, van haar 16de tot haar 18de bij de cheerleaders geweest. Gedurende het eerste jaar had ze een coach die door iedereen geliefd werd en ook nooit straf gaf.
In haar Junior jaar, dus toen ze 16 en 17 was, kwam er een nieuwe coach en werd het anders.
Omdat de cheerleaders niet blij waren met deze nieuwe coach kwam de slop erin en begonnen ze met te laat komen en andere overtredingen. Dat ging een hele tijd zo door en werd van kwaad tot erger.
Op een dag liet de nieuwe coach weten dat vanaf dat moment iedereen die te laat kwam drie keer met de paddle zou krijgen. Dat was dezelfde regel zoals die ook op school gold.
Bovendien vertelde ze dat na die drie keer bij te laat komen net zoveel ‘swats’ zou geven als het aantal keer dat je te laat was geweest. Gedurende een jaar kon dat lekker oplopen, en dat was anders dan de normale schoolregels.
En een beetje te laat was helemaal te laat.
Vanaf dat moment kregen de cheerleaders zeer regelmatig en hard met de paddle op hun onderbroek, wat bijna altijd leidde tot tranen. Soms ook vaker dan eens per dag of meerdere keren per training.
Jessica bij de cheerleaders: elke keer huilen
Jessica heeft op haar billen gekregen.
Jessica vertelt in haar biografie / introductiepagina dat ze ook in haar Senior jaar, het examenjaar waarin ze 17 en 18 was, ze ontelbaar vaak en enorm hard als cheerleader op haar billen heeft gekregen. Ook al was ze heel wat gewend, elke keer ging dit gepaard met huilen.
De cheerleader coach deed haar uiterste best om indruk te maken door elke keer zo hard mogelijk te slaan. Jessica vertelt dat ze enorm blij was dat op haar High School het verboden was om straf op blote billen te geven. Ze was er zeker van dat de coach dan elke keer de onderbroek naar beneden had gedaan. Dan was het allemaal nog veel erger geweest.
Nu was Jessica iemand die veel met spanking had. Ze is later een zeer actief spanking model geworden. Dan is het misschien allemaal wat minder erg omdat het kennelijk ook heel goed bij de persoonlijkheid past.
Haar mede-cheerleaders hebben precies hetzelfde meegemaakt. Daar waren ook meisjes bij die thuis nooit straf op hun billen kregen, maar toch heel graag cheerleader wilden zijn.
Als je bij deze coach straf had verdiend kreeg je met de paddle op je billen, dat was de norm. En goed hard ook.
Banquete High School, Texas
In sommige teams krijgen cheerleaders ook nu op hun billen.
Er zijn zeker nog High Schools waar cheerleaders op hun billen krijgen. Dat weten we omdat ze dit zelf op hun website schrijven. Meestal gaat dat in de vorm van een handboek of teamregels die iedere cheerleader en haar ouders moeten ondertekenen als ze lid worden van het cheerleader team.
Banquete, Texas, is een kleine gemeenschap waar iedereen elkaar kent.
Banquete High School in Banquete heeft zo’n 300 leerlingen en staat positief bekend. De school heeft, zoals alle Public High Schools in Amerika, een bepaald verzorgingsgebied. Woon je in een bepaalde postcode, dan ga je naar de bijbehorende High School.
Banquete High School staat positief bekend. De prestaties zijn bovengemiddeld. Veel studenten gaan naar goed aangeschreven colleges.
Studenten en ouders zijn positief over de Banquete High School, ook al kunnen studenten in het algemeen en cheerleaders in het bijzonder op hun billen krijgen.
Op de website Niche.com staan veel positieve beoordelingen en enquête resultaten over deze High School. Zo vinden 88 % van de studenten en hun ouders dat studenten op deze school athletisch zijn en 91 % vindt dat de docenten echt om hun studenten geven. Er zijn reviews te lezen als “My experience at Banquete High School is just wonderful. The teachers are well educated and are very good at their jobs. Their methods of teaching are great and fun to learn“, “coaches are more like second parents. they will always be there for you” en “i love banquete high school. the teachers are always so helpful. everyone is friendly. its a small town. the students are like a big family“.
Banquete High School: de paddle wordt nog goed gebruikt
Studenten van de Banquete High School
In het Student Handbook 2018-2019 staat duidelijk lijfstraf met de paddle vermeld.
Ouders kunnen jaarlijks aan de school verbieden dat hun kinderen voor straf op hun billen krijgen. De school houdt daar dan ook rekening mee.
De consequente is dan meestal dat er ISS de straf is. Dit is een soort interne schorsing waardoor de student lessen, activiteiten en toetsmomenten mist. Daarom vinden de meeste studenten en hun ouders ISS een minder aantrekkelijke alternatief. De meesten hebben dan liever straf op hun billen. Dat doet uiteraard even zeer, maar dat neemt ook veel minder tijd.
De regels en de teksten in het ‘Student Handbook’ zijn standaard teksten. Iedere High School in dit gebied in Texas gebruikt meestal dezelfde teksten.
Het is duidelijk dat de paddle nog steeds een mogelijke disciplinaire maatregel is.
Banquete High School: voor sporters zijn er aanvullende regels
Vooral voor de cheerleaders zijn er veel aanvullende regels die leiden tot extra kans op billenkoek.
Deze High School bestaat al heel lang. Waarschijnlijk is vanaf het begin straf op de billen gebruikt. Dit staat ook nu nog steeds beschreven in het Student Handbook, omdat er geen reden is om dit af te schaffen.
De indruk is dat er van deze mogelijkheid de laatste tijd minder vaak gebruikt wordt gemaakt. Kennelijk is de discipline achteruit gegaan. De verklaart recente reviews als “I liked the fact that it’s so small and everyone knows each other, but the students could use a little bit more discipline” en ” Students could be more disciplined by teachers when needed, but overall it’s a great school“.
Het bijzondere is dat voor de studenten die aan sport doen, athletes, er aanvullende regels zijn. Nog veel opmerkelijker is dat er voor de cheerleaders heel veel aparte regels zijn.
In het Athletes Handbook 2018-2019 en in het Banquete Cheer Constitution 2017-2018 zijn alle regels opgenomen waar de athletes en de cheerleaders zich aan moeten houden. Dat zijn er bijzonder veel.
Elke overtreding leidt tot strafpunten (demerits). Als er een aantal demerits verzameld zijn, leidt dit tot uitsluiting bij één of meerdere wedstrijden. Bij 30 demerits is het over en uit en mag je niet meer meedoen met het team.
Gelukkig voor de meiden is er een manier om de demerits kwijt te raken.
Een pak op de billen is een belangrijke manier om strafpunten / demerits kwijt te raken omdat je bij het cheerleaderteam wilt blijven.
Banquete High School: paddling = Opportunity For Improvement
Deze cheerleaders kunnen met de paddle krijgen om beter te presteren.
Op de Banquete High School zijn er verschillende manieren om gedrag te corrigeren en te verbeteren. Deze manieren zijn ook van toepassing om opgebouwde strafpunten weer kwijt te raken.
Dat zijn de OFI’s. Opportunities For Improvement. Buitenkansen om beter te worden.
Dit zijn oefeningen om bij teamleden het bewustzijn te vergroten van het belang en de consequenties van teamregels. Ze zijn ontworpen als een stevige herinnering aan de verwachtingen die aan de cheerleaders gesteld worden en op het zelfde moment kracht, uithoudingsvermogen en trots vergroten.
Als voorbeelden van deze buitenkansen om te verbeteren worden genoemd:
- rondjes hardlopen rond het stadion
- de trappen van de tribunes op en af rennen
- behendigheidsoefeningen
- met de paddle op de billen krijgen
- of combinaties hiervan.
Banquete High School: paddling is de manier om beter te worden
Op deze High School is het uitgangspunt dat vooral voor cheerleaders billenkoek belangrijk is.
Op Banquete High School is het uitgangspunt dat een pak op de billen een goede manier is om verbetering te bereiken.
Vanuit Daphne weten we dat dit maar al te waar is. Natuurlijk zijn er ook veel meiden vanuit zichzelf alles doen om zichzelf te verbeteren. Zij hebben dit soort Opportunities For Improvementd helemaal niet nodig.
Het is ook een feit dat veel meiden hun echte potentie pas bereiken met de hulp van een regelmatig pak op de billen.
Het is bijzonder dat dit op deze High School ook zo gezien wordt.
Banquete High School: spanking om binnen en buiten de sport
Deze cheerleaders krijgen ook buiten de training op hun billen.
De sporters en cheerleaders lopen niet alleen tijdens training en wedstrijden het risico om strafpunten te verzamelen of tegen OFI's aan te lopen.
Ook als je tijdens de gewone schooltijd kun je de demerits krijgen. Dit kan dan gebeuren bij het overtreden van allerlei regels, zoals telaat komen of het niet maken van huiswerk.
Veel aandacht is er voor ISS (schorsing in de school). Dat is de meest voorkomende straf als de student, of de ouders van de student, tegen lijfstraf zijn. ISS leidt tot 5 demerits.
Atleten die te maken hebben gekregen met ISS worden ook geconfronteerd met de OFI’s, zoals hierboven beschreven. Bij herhalingen worden de OFI’s intenser. Waarschijnlijk betekent dit dat er meer gerend moet worden en dat er meer en hardere klappen op de billen gegeven worden.
In het uiterste geval kan dan het teamlid tijdelijk of definitief uit het team verwijderd worden.
Banquete High School: ouders en cheerleaders geven toestemming
Voordat een cheerleader lid kan worden van het team geven de ouders aanvullende toestemming om de paddle te gebruiken.
In de Banquete Cheer Constitution is vastgelegd dat voordat een cheerleader lid kan worden, haar ouders een verklaring moeten ondertekenen dat zij alle regels gelezen hebben en begrijpen.
Ze moeten ermee akkoord gaan dat een overtreding van welke regel dan ook zal leiden tot de beschreven disciplinaire actie van de coach (hier sponsor genoemd) of de schoolleiding.
Feitelijk betekent dit ook dat alle ouders van cheerleaders toestemming geven dat hun dochters van de coaches of de schoolleiding op hun billen krijgen.
Ook de cheerleader zelf moet een verklaring ondertekenen dat ze graag cheerleader wil worden en alle risico’s daarvan aanvaardt. Dat is dus inclusief eventuele risico’s voor haar billen.
De aankomende cheerleader moet ook verklaren dat ze zich aan alle regels en bepalingen zal houden. Ze moet ook beloven dat ze zal samenwerken en alle opdrachten van de cheerleader coaches zal opvolgen.
Verklaring in het Banquete Cheer Constitution die de ouders moet ondertekenen. Ze begrijpen dat hun dochter, de cheerleader, zich aan de regels moet houden. Ze kennen de regels en begrijpen dat overtreding zal leiden tot disciplinaire actie, zoals straf op de billen.
Verklaring in het Banquete Cheer Constitution die de cheerleader moet ondertekenen. Ze belooft dat zich aan de regels zal houden en dat ze de instructies van de cheerleading coach zal volgen en daaraan mee zal werken. Dat omvat ook het krijgen van straf op de billen.
Voordat een cheerleader kan beginnen verklaart ze dat ze de risico’s begrijpt, zich aan de regels zal houden en de instructies van de coach zal opvolgen.
Professionele cheerleaders kunnen ook op hun billen krijgen
Ook de professionele cheerleaders van de Tampa Bay Buccaneers kregen met de paddle op hun billen.
Zeker in het (recente) verleden kregen cheerleaders die actief blijven nadat ze de High School verlaten hebben, nog steeds soms op hun billen.
Ze waren (of zijn) dan lid van een college, universiteits of professioneel cheerleader team. Ze zijn dan meestal tussen 18 en 23 jaar oud. Ook op die leeftijd is een goed pak op de billen een logische manier om de meiden te corrigeren als dat nodig is, en soms gebeurt dat ook daadwerkelijk.
De meiden die in een cheerleading team van een college of universiteit zaten, waren meestal ook lid van een sorority. In de meeste sororities was billenkoek volstrekt normaal bij de ontgroening en bij overtredingen van de regels daarna.
Als de meiden op hun billen hebben gekregen toen ze op de High School zaten, en nu op hun billen krijgen in het sororityhuis waar ze in wonen, waarom dan ook niet bij de cheerleading training?
Professionele cheerleaders moesten zich melden in het kantoor
Om met een grote groep meiden hoge prestaties te bereiken zijn niet alleen afspraken en regels nodig zijn, maar ook maatregelen om die regels te kunnen handhaven. Straf op de billen is dan een uitstekende methode.
Er zijn voorbeelden waarin professionele cheerleaders die inmiddels volwassen jonge vrouwen waren, ook daadwerkelijk voor straf op hun billen kregen. Een bekend voorbeeld is in ieder geval het cheerleader team van de Tampa Bay Buccaneers. Het is nog niet zo lang geleden dat deze meiden voor straf op hun billen konden krijgen als de leiding dat nodig vond.
Het idee was dat om met een grote groep meiden hoge prestaties te bereiken waarbij de inzet van iedere deelneemster noodzakelijk is, niet alleen afspraken en regels nodig zijn, maar ook maatregelen om die regels te kunnen handhaven.
Zeker in gebieden waar de cheerleaders gewend waren dat ze op hun High School tijdens trainingen op hun billen konden krijgen, was er geen reden om een andere methode te bedenken. Ook bij wat oudere meiden is het gebruik van straf op de billen een uitstekende manier.
De cheerleaders die volgens de leiding straf hadden verdiend, moesten zich na de training melden in het kantoor.
Professionele cheerleaders kregen in het kantoor op hun billen
Cheerleaders die op hun billen kregen wisten weer wat er gebeurt als je regels overtreedt.
In het kantoor moesten ze dan krom staan op de manier zoals ze dat ook op de High School gewend waren. Ze kregen dan met de paddle op hun billen, waarschijnlijk iets harder dan ze op de High School gewend waren, omdat ze nu een paar jaar ouder waren.
Het resultaat is dat ze hun billen een paar dagen voelen en dat ze weten wat er gebeurt als ze regels overtreden of grenzen overschrijden.
Professionele cheerleaders moeten soms gecorrigeerd worden
In 1997 kreeg een grote groep Tampa Bay Buccaneers cheerleaders met de paddle op hun blote billen omdat ze mee hadden gedaan aan een massale vechtpartij.
Een aantal jaren geleden brak er na afloop van een belangrijke football wedstrijd een massale vechtpartij uit tussen cheerleaders van deze Tampa Bay Buccaneers en de cheerleaders van het andere (verliezende) team. Bij de vechtpartij werd ook publiek betrokken. Dit gebeurde in 1997.
Officials moesten erbij komen om de kemphanen uit elkaar te halen en in de bus naar huis te krijgen.
Bij thuiskomst kregen alle vechtlustige Tampa Bay Buccaneers cheerleaders een stevig pak slaag met de paddle op hun billen.
Meerdere betrokken cheerleaders gaven destijds ook toe dat ze die avond allemaal een flink aantal meppen met de paddle hadden gekregen, en voor deze keer ook nog op hun blote billen. Het gevolg was dat hun billen daarna in vuur en vlam stonden.
Er waren destijds nieuwsberichten over deze gebeurtenis, maar die zijn nu niet meer te vinden.
In ieder geval kunnen een fors aantal (voormalige) cheerleaders van de Tampa Bay Buccaneers uit eigen ervaring beamen dat ze voor straf op hun blote billen kregen omdat ze zich niet professioneel hebben gedragen.
Professionele cheerleader kregen ook bij de training op hun billen
Training van de Tampa Bay Buccaneers Cheerleaders (1992). De coach kon meiden die niet goed luisterden of hun best deden direct met een paddle op hun billen geven.
In die periode - en daarvoor - gebruikte de coach van deze beroeps-cheerleaders tijdens de trainingen regelmatig een paddle.
Als de prestaties tegenvielen, de meiden onderling teveel aan het kletsen waren of te laat op de training kwamen, kon de coach besluiten dat één of meerdere meiden op hun billen gingen krijgen. Dat gebeurde direct tijdens de training. Voor dat doel was er altijd een paddle die daarvoor klaar lag.
De coaches van cheerleading teams van colleges en universiteiten én van High Schools waren het over één ding eens: het werken met een grote groep meiden wordt een stuk gemakkelijker als de dames weten dat ze straf op hun billen krijgen als ze niet goed luisteren of niet goed hun best doen.
Dat bleek uit een interview in een tijdschrift in 1982. Het ging daarbij over de verschillen tussen cheerleading op de High School en nu, terwijl ze een paar jaar ouder zijn.
De meiden die geïnterviewd werden vertelden dat het natuurlijk verschillend was qua niveau en qua trainingstijd, maar niet als het om hoge verwachtingen gaat.
Professionele cheerleaders vonden destijds straf op de billen gewoon
De professionele cheerleaders vonden het in 1982 niet vreemd dat ze net zoals op de High School op hun billen kon krijgen en de coach vond dat als een danseres tijdens een training op haar billen had gekregen, ze direct beter presteerde en luisterde.
"Op de High School waren er ook hoge verwachtingen," zeiden ze.
"Als je niet aan die verwachtingen voldeed, kon je met de paddle op je billen krijgen als de coach vond dat je dat verdiende."
Na de vraag of dat nu anders was, zeiden ze: "Nee, natuurlijk niet. Dat is nu precies hetzelfde. De coach mag dat doen als dat nodig is en dat was ook zo op de High School."
Een andere cheerleader vulde aan: "Het is wel zo dat de klappen wat harder zijn dan eerder op de High School. Dat is natuurlijk omdat we nu wat ouder zijn. Vooral als de coach kwaad is voel je het goed op je billen. Dat is ook wel logisch omdat je nu op hoger niveau met dezelfde sport bezig bent."
In die tijd werd straf op de billen als een uitstekende manier gezien om concentratie en prestaties van meiden te verbeteren. Het had altijd onmiddellijk effect: het gedrag en de prestaties werden altijd direct beter nadat een dame op haar billen had gekregen.
Op de goede manier toegepast is het krijgen van billenkoek voor meiden ook helemaal niet traumatisch. De meisjes worden eerder vrolijk, vrij en sprankelend. En tegelijk gedisciplineerd. Dat is precies combinatie die zo goed past bij cheerleading. Bij Daphne weten we dat dit bij meiden nog steeds zo werkt.
Als je verder wilt komen en denkt dat billenkoek daarbij kan helpen:
