Atletiek

Atletiek is een gevecht met jezelf

Soms moet je even door een pijngrens heen om te bereiken wat je wilt

Voor veel mensen is atletiek een prima plaats om je te ontspannen en om uitdagingen met jezelf aan te gaan. Het is vooral een individuele sport.

Je kunt ook aan niemand anders de schuld geven als het niet gaat zoals je had gewild.

Anders gezegd, je komt vooral jezelf tegen. Dat is meestal ook je grootste tegenstander om discipline en doorzetten te leren.

Soms moet je even door een pijngrens heen om te komen waar je wilt zijn. No pain, no gain.

Dat is in feite een mooie metafoor voor ‘het beste uit het leven halen’. Niet te snel tevreden zijn.

Niet snel opgeven, maar juist problemen aanpakken. Dat zijn allemaal levenshoudingen die we bij Daphne belangrijk vinden en waar je ook het meeste mee bereikt.

Voor veel coaches en atletes is er geen plaats voor vrijblijvendheid en mag de lat letterlijk hoog liggen. Ook als je geen zin hebt.

Straf kan bij de het overwinnen van jezelf een belangrijke hulp zijn. Daarom is het ook een logisch onderdeel van atletiek training. Er is dan weinig zo effectief als een pak op de billen.

Uit Jamaica: Merlene Ottey

Merlene Ottey staat in een blauw en groen uniform op de Olympische Spelen op de baan en kijkt over haar schouder. Op de achtergrond zijn Olympische ringen zichtbaar.

Merlene Ottey leerde doorzetten van het rietje op haar billen.

Merlene Ottey is een succesvolle atlete en sprintlegende, alhoewel ze nooit olympisch kampioene werd.

Ze won in 34 medailles op grote internationale toernooien waarvan veertien op een WK. Daarmee is ze koploopster, geen enkele andere atleet won er meer op een WK. Door haar prestaties kreeg ze de bijnaam Queen of the Track.

Marlene is afkomstig uit Jamaica.

Ze vertelde in een interview dat haar jeugd in Jamaica haar in belangrijke mate heeft gevormd in discipline en doorzetten. Daar straf op de billen een normaal onderdeel van de opvoeding en van het leven.

Net als haar vriendinnen heeft ze toen ze jong was vaak krom moeten staan om met een rotting, een spaans rietje op haar billen te krijgen. Dat was thuis, op school en bij het sporten.

Toch heeft ze daar ook veel van geleerd.

Merlene Ottey heeft er nooit een geheim van gemaakt dat ze haar vasthoudendheid en discipline van haar moeder had gekregen.

Toen ze op het WK in Stuttgart (1993, ze was toen 33) op de 100 meter met een neuslengte verloor en als “Eeuwige tweede” in de geschiedenisboeken dreigde te gaan, antwoordde ze op de vraag wat ze op dit moment het liefste zou willen, dat ze graag een indringend en streng gesprek met haar moeder zou willen, omdat zij altijd precies wist wat in zo'n situatie het beste werkte.

Mogelijk heeft dat indringende en strenge gesprek ook plaatsgevonden, inclusief alles wat daarbij hoorde.

Merlene deed het ineens een stuk beter op haar volgende race, de 200 meter. Die won ze wel.

In Jamaica hoort billenkoek bij het leven

In Jamaica is op de meeste High Schools billenkoek de gebruikelijke straf. Ook nu nog krijgt meer dan 60 % van deze studenten regelmatig billenkoek.

In Jamaica is op de meeste High Schools, maar ook daarna, billenkoek de meest gebruikte straf.

Jamaica heeft een rijke traditie op het gebied van het toepassen van lijfstraf.

Uit recent onderzoek (2006) blijkt dat straf op de billen breed toegepast wordt in Jamaica zowel bij jongens als bij meiden. Dat geldt thuis en op school, ook tijdens het voorgezet onderwijs en daarna.

Voor veel meiden en vrouwen gaat het krijgen van billenkoek ook daarna door.

Uit hetzelfde onderzoek blijkt dat 60 % van de vrouwen tussen de 15 en 50 (!) jaar lijfstraf krijgen van hun ouders of echtgenoot. Van de vrouwen tussen de 15 en 50 jaar vindt 6 % het krijgen van lijfstraf van ouders of echtgenoot volledig acceptabel.

Op Jamaica is billenkoek op school toegestaan

Een meisjes netbalteam van een High School uit Jamaica poseert buiten in rode en witte uniformen, sommigen zitten en anderen staan achter hen, lachend naar de camera. Een netbal rust op het gras ervoor.

Iedere docent, coach of schooldirecteur op Jamaica heeft het recht om billenkoek te geven en veel doen dit ook,

Het gebruik van lijfstraf op scholen is wettelijk expliciet toegestaan. De bepaling om 'reasonable corporal punisment' te mogen geven is opgenomen in de Education Act.

Iedere docent, coach of schooldirecteur heeft zodoende het recht om lijfstraf te geven. Het gaat daarbij altijd om een pak op de billen waarbij de persoon over de knie gelegd wordt en met de hand op de billen krijgt, of krom moet staan waarbij een rietje gebruikt wordt.

Uit enquêtes blijkt dat 60 % van de bevolking een voorstander dat jonge mensen in ieder geval tot en met de High School op hun billen krijgen.

Net zo veel mensen zijn van mening dat scholen de mogelijkheid hebben om studenten op die manier te corrigeren. Deze enquête is voor het laatst in 2015 uitgevoerd.

De overheid heeft het advies aan de scholen gegeven om zo min mogelijk gebruik te maken van lijfstraf, maar veel scholen houden zich hier niet aan.

De algemene mening is dat er eerder meer dan minder billenkoek gegeven moet worden.

In Jamaica is lijfstraf een lang bestaande en legale traditie

Een man is vastgebonden aan een paal en wordt geslagen door een andere man terwijl toeschouwers toekijken op een openbaar plein; verschillende mensen staan of liggen op de grond vlakbij.

In Jamaica is lijfstraf een lang bestaande en legale traditie om de regels te handhaven, zonder leeftijdsgrens.

In Jamaica is lijfstraf een lang bestaande en legale traditie om de regels te handhaven. Daarbij geldt geen leeftijdsgrens.

Na een korte tijd afgeschaft te zijn, werd in 1998 het toepassen van straf met een zweep van tamarinde weer onderdeel van het juridisch systeem.

De zweep van tamarandi is speciaal ontworpen om op de blote billen te gebruiken. De Prison (Amendment) Rules 1965 beschreven precies hoe de tamarind switch eruit moest zien en dat zij op de blote billen van gevangenen moest worden gebruikt.

In de gevangenissen van Jamaica werd, en soms wordt bij volwassenen traditiegetrouw de tamarinde gegeven en altijd op de blote billen.

Het idee is dat iets dat bij jonge mensen goed werkt, ook gebruikt moet kunnen worden bij volwassenen.

Zuid Korea: Lim Chun Ae

Lim Chun Ae is een Zuid-Koreaanse athlete die verklaard heeft dat ze tijdens de trainingen vaak van haar coach op haar billen kreeg. Koreaanse sport-officials zeiden dat dit helemaal niet ongebruikelijk was. Het was heel normaal dat coaches atletes ter motivatie een pak op hun billen gaven. Sommige coaches gebruikten een rietje maar de meesten gaven klassieke billenkoek met de hand.

De Zuid-Koreaanse athlete Lim Chun Ae kreeg van haar coach vaak op haar billen.

Lim Chun Ae is een hardloopster uit Zuid Korea. Zij won ondermeer drie gouden medailles tijdens de Seoul Asian Games van 1986.

Zij was ook één van de draagsters van de Olympische fakkel bij de openingsceremonie van de Spelen van 1988.

In diverse Koreaanse kranten gaf de toenmalige 18-jarige atlete toe dat zij en andere atletes van haar coach Kim Pum-il tijdens weekendtrainingen op hun billen hadden gekregen wegens slechte prestaties.

Zij nam dit haar coach niet kwalijk omdat het hun trainingsrelatie verbeterde.

Ze vertelde in een interview met een krant:

“Coach Kim gaf me op mijn billen en ik neem hem dat niet kwalijk”

“Ik verwijt mezelf dat ik niet meer mijn best heb gedaan om mijn record te verbeteren. Hij heeft me gemaakt tot wat ik ben.”

“De keren dat hij me een goed pak slaag gaf droegen alleen maar bij aan de goede verstandhouding tussen ons”.

In Korea is straf op de billen de culturele norm

Bijna alle Koreaanse meisjes krijgen op de middelbare school op hun billen.

In Zuid-Korea is lijfstraf heel normaal en algemeen toegepast. In een onderzoek uit 2005 blijkt dat op de middelbare school 94 % van de studenten op hun billen hadden gekregen. Hierbij was geen verschil tussen jongens en meisjes.

Straf op de billen wordt binnen het onderwijs en de opvoeding als culturele norm gezien. Bijna alle Koreaanse meisjes krijgen op de middelbare school op hun billen voor overtredingen of bij slechte cijfers.

In de sport is dat niet anders. Volgens Koreaanse sport-officials is het heel normaal dat coaches atletes ter motivatie een pak op hun billen gaven. Sommige coaches gebruikten een rietje maar de meesten gaven klassieke billenkoek met de hand.

Volgens KASA official is het een publiek geheim dat zowel mannelijke als vrouwelijke atleten tijdens de training veelvuldig van hun coach op hun billen geslagen werden, tot soms een stevige afranseling aan toe.

In Korea kregen ook uitwisselingsstudentes op hun billen

Vier Amerikaanse uitwisselingsstudents staan dicht bij elkaar en glimlachen naar de camera. Ze dragen witte topjes en lichtblauwe jeans tegen een effen, lichte achtergrond.

Sommige Amerikaanse uitwisselingsstudentes hebben ervaren dat het in sommige culturen heel normaal is om direct straf op de billen te krijgen als je dingen doet die verboden zijn.

Het is bekend dat ook op universiteiten studenten soms billenkoek krijgen.

Zo hebben Amerikaanse uitwisselingsstudentes meegemaakt dat ze, nadat ze betrapt waren op examenfraude en afkijken, zonder pardon door docenten over de knie werden gelegd om een stevig pak op hun blote billen te krijgen. Dat gebeurde bij alle studentes die bij het incident betrokken waren.

Uiteraard waren de Amerikaanse studentes helemaal verrast. Ze hadden dat helemaal niet verwacht.

Hun Zuid-Koreaanse medestudentes ondergingen hetzelfde lot en kregen ook op hun blote billen, maar voor hen was hen niet vreemd. Billenkoek was voor hen al een normale straf voor kleine dingen. Het is dan eerder een opluchting dat het bij grote overtredingen bij billenkoek blijft.

De Amerikaanse studentes protesteerden bij de universiteit tegen de behandeling die ze hadden gekregen. De reactie was dat ze blij mochten zijn dat ze alleen maar een pak op hun billen hadden gekregen. Het alternatief was dat ze als student geroyeerd werden en direct terug naar Amerika moesten.

Voor de Amerikaanse uitwisselingsstudentes was het een hele ervaring dat het in sommige culturen normaal bleek te zijn om direct straf op je blote billen te krijgen als je dingen doet die verboden zijn.

De Koreaanse toverstaf

Koreaanse cheerleaders doen een dansje met de 'toverstaf'. Dat is het rietje waar ze op school en thuis mee op hun blote billen krijgen.

Koreaanse cheerleaders doen een dansje met de ’toverstaf’, waar ze op school en thuis mee op hun billen krijgen.

Op bijna alle Koreaanse scholen wordt lijfstraf toegepast, een enkele High School in grote steden uitgezonderd.

Het is volkomen toegestaan dat studenten op hun billen krijgen. Dit gebeurt publiekelijk in de klas en soms ook buiten op het schoolplein, zodat iedere voorbijganger het kan zien.

Het geven van billenkoek is wettelijk in Korea volledig toegestaan.

Een oude Koreaanse traditie is dat ouders aan het begin van het schooljaar hun zonen en dochters aan de docent presenteren met een symbolisch rietje (‘stick of love’), waarmee de autorisatie voor de discipline en het geven van straf aan de docent wordt overgedragen.

In veel Koreaanse klaslokalen hangt op een prominente plaats, duidelijk in zicht, vaak een rietje, dat vaak de toverstaf (magic wand, 마법의 지팡이) wordt genoemd.

Dit is een rietje (cane) die direct gebruikt kan worden om studenten straf op hun billen te geven. Dit rietje is dikker en stugger dan de Engelse variant, maar ook wat korter. Er zijn op internet ook veel filmpjes bekend die gemaakt zijn met de mobiele telefoon van dit soort strafsessies.

Een gangbare straf voor jongere kinderen (lagere school, eerste jaren middelbare school) is vijf klappen. Oudere studenten krijgen meestal 10 met het rietje op hun billen.

Als de straf publiekelijk gegeven wordt, gebeurt dit op de rok of op de broek.

Er zijn ook veel docenten die de studenten die straf verdiend hebben apart nemen en dan de straf op hun blote billen of dijbenen geven.

Terwijl in sommige landen (zoals Australië, Nieuw-Zeeland, Singapore) jongens strenger worden aangepakt dan meisjes, is dat in Korea geen enkel verschil. Meisjes krijgen daar zeker zo vaak op hun billen als jongens.

Op de middelbare scholen in Korea is billenkoek heel normaal

Een groep van vijf meisjes in schooluniformen loopt samen door een straat in de stad, sommigen met mobieltjes in de hand en gymschoenen aan.

Veel Zuid-Koreaanse meisjes krijgen met het rietje op hun billen zo lang ze op de middelbare school zitten.

Op fora vertellen Koreaanse meiden dat hun middelbare scholen streng zijn en dat de druk om te presteren hoog is. Thuis zijn hun ouders ook streng en die hebben altijd hoge verwachtingen over de schoolprestaties die gehaald moeten worden.

Het komt veel voor dat ze op school direct straf krijgen voor relatief kleine vergrijpen, zoals te laat komen in de les of het niet inleveren van huiswerk. Omdat billenkoek zo normaal is, betekent dat ik bijna alle gevallen straf met het rietje op de billen.

Als de docent haast had gebeurde het in de klas en over de rok of broek. Dat was minder erg omdat het minder zeer deed.

Meestal werden ze naar de gang of naar een kantoortje meegenomen. Dan ging het rietje op de blote billen. Het gevolg is striemen op de billen die je een paar dagen bleef voelen.

Dit is allemaal met volledige goedkeuring van de ouders.

Dit betekent dat veel Zuid-Koreaanse meisjes met het rietje op hun billen krijgen zo lang ze op de middelbare school zitten en vaak gebeurt dat op hun blote billen.

In China is discipline en hard werken onderdeel van de cultuur

Een groep mensen gekleed in witte vechtsportuniformen zit buiten in een geknielde houding in rijen te mediteren.

Het is in China vaak geaccepteerd dat een sportcoach streng is en ook billenkoek geeft.

Discipline en hard werken hoort bij de Chinese cultuur. Hetzelfde geldt voor respect voor autoriteit, ervaring en leeftijd.

Billenkoek is een inherent onderdeel van het Chinese gezinsleven.

Deze discipline en onvoorwaardelijke inzet hoort ook bij veel Chinese sporten. Bovendien krijgen de meeste coaches door hun leeftijd, autoriteit en ervaring veel respect.

Daarom is het in China vaak geaccepteerd dat een sportcoach streng is hard billenkoek geeft, zoals dat ook bij een gezinsituatie past.

Uit China: Li Juan

In China is het vaak geaccepteerd dat een coach streng is en hard billenkoek geeft.

Een voorbeeld uit de athletiek was Li Juan. Ze was was deel van het marathonteam van China.

Haar coach, Wang Dexian, heeft haar en andere teamleden regelmatig

geslagen, ondermeer met een (rubberen) transmissieriem. De coach had deze riem altijd bij zich. Hij sloeg de athletes op de baan en na afloop van

de training in de kleedkamer. Li Juan en haar trainingsmaatjes hadden

vaak striemen op hun billen en bovenbenen.

Ze vond het destijds niet zo verontrustend dat haar coach haar sloeg tijdens de training: “Ik klaagde nooit als de coach me sloeg tijdens de training, want iedereen kan lui zijn of je bereikt een niveau waar je niet overheen komt tenzij de coach je dwingt. Maar ik was wel boos als hij ons sloeg zonder reden.”

Coach Wang werd in 2005 ontslagen, niet vanwege deze aantijgingen, maar vanwege een doping schandaal.

Uit Ghana en Engeland: Ashia Hansen

Ashia Hansen werd streng opgevoed. Zw was gewend dat ze direct op haar billen kreeg als ze niet respectvol was naar haar ouders en andere gezagsdragers.

Ashia Hansen was gewend dat ze op haar blote billen kreeg.

De Britse atlete Ashia Hansen won de gouden medaille op o.a. de Europese Kampioenschappen 1998 en tijdens de Wereld Indoor hinkstapsprong Kampioenschappen.

Ashia groeide op en volgde haar schoolopleiding in Ghana, Afrika.

Ze verhuisde later naar Londen.

In een artikel in de Daily Telegraph van 14 februari 2004 vertelt ze over deze en andere ervaringen. Ashia vertelt in dit interview dat ze het ze het gewend was om zeer streng door haar vader gestraft te worden.

Haar vader maakte dan haar billen bloot en dan kreeg ze niet een enkele klap maar een uitgebreid pak slaag.

Ze moest haar ouders maar ook anderen duidelijk met respect bejegenen. Zo niet, dan kreeg ze stevig met een lat of met een schoen op haar blote billen.

I used to get punished severely.

I used to get punished severely. In Africa you don’t talk back. You show your elders respect. It’s tradition.

It’s not like here where you get a slap. Over there, out came the ruler or the slipper and you got it on the bare.

Dat respect was niet alleen voor haar ouders, maar ook voor andere gezagsdragers, zoals haar trainer.

Het regime op een Engelse kostschool in Ghana

Een groep Ghanese schoolmeiden in gele shirts en blauwe rokjes marcheert in formatie buiten op een zandpad, met bomen op de achtergrond.

Elke dag kregen wel een paar meiden van de huismeester op hun blote billen.

Aisha zat destijds in Ghana op een Engelse kostschool voor expats met een regime dat strenger was dan in die tijd in Engeland gebruikelijk was. Op dergelijke scholen zaten meisjes van hun zesde tot hun achttiende. Door zittenblijven en andere omstandigheden waren er ook wel vaak oudere meisjes.

Op haar school kregen leerlingen die zich niet aan de regels hielden straf op hun blote billen. Dat was ook wat met Ashia gebeurde.

Aan het eind van de dag moesten de meisjes met ‘aantekeningen’ zich melden bij de huismeester. Dat waren er elke dag wel een paar, van alle leeftijden door elkaar. De huismeester handelde dit af door de meiden over de knie te leggen en billenkoek op hun blote billen te geven. Bij 'ernstige aantekeningen' of als de meisjes ouder waren, werd dit gevolgd met 'six of the best' met het rietje.

In periode heeft Ashia zelf regelmatig op haar billen gekregen en gezien en gehoord dat hetzelfde gebeurde bij meisjes die veel ouder waren zijn zijzelf.

Aisha verhuisde naar Londen toen ze 8 was.

Uit Engeland: Shirley Strong

De athlete Shirley Strong was een recalcitrant meisje en heeft op haar school vaak met het rietje op haar billen gekregen.

Shirley Strong heeft vaak het rietje op haar billen gehad.

Het is duidelijk dat Shirley Strong, een voormalig Britse hordenloopster, zeer goed wist hoe het voelde om met een rietje op de billen te krijgen.

Ze is haar sportloopbaan begonnen op haar middelbare school, the Northwich County Grammar School for Girls in Cheshire.

In de periode dat zij die school bezocht tijdens de zeventiger jaren was Miss Janet Dines daar de Headmistress. Miss Dines was berucht omdat ze de meisjes voor bijna elke overtreding met een caning op de billen strafte.

Straf op de billen met het rietje was zeker de vastgestelde straf voor overtredingen als spijbelen.

Uiteindelijk is Shirley Strong naar haar eigen zeggen zelfs van school verwijderd wegens herhaaldelijk spijbelen.

Hoewel Shirley er nooit publiekelijk over gesproken heeft, was in Northwich bekend dat ze zeer herhaaldelijk bij Miss Dines moest komen.

Het kan niet anders dan dat ook zij met de cane gekregen heeft voordat

ze van school gestuurd werd.

Het is niet bekend of Shirley ook tijdens haar sportloopbaan na de middelbare school op haar billen gestraft werd.

Shirley won zilver op de 100 meter horden tijdens de Olympische Spelen in Los Angelos in 1984.

Wat sommige coaches willen: dat het voelt alsof je vleugels hebt

Trainen met een veeleisende coach levert het meeste op.

De bovengenoemde atletes zijn (of waren) bekend. Ze bedreven hun sport op internationaal topniveau en in de reis om daar te komen speelde straf op de billen op de één of andere manier een rol.

Veel belangrijker dan deze enkelen zijn de velen. Gewone sportmeiden die helemaal niet beroemd zijn, maar voor wie atletiek en de mogelijkheden die dat biedt om te ontspannen, te groeien en te overwinnen een belangrijke plaats inneemt.

Deze gewone sportmeiden hebben coaches.

Iedere coach heeft zijn eigen persoonlijkheid, levenservaring en aanpak. Van veel meiden hebben we verhalen gehoord en gelezen over hoe goed het was als die coach durfde door te zetten. Niet met halve maatregelen tevreden zijn maar echt uitdagen én dwingen tot grote prestaties.

Deze sportmeiden waren enthousiast over een coach die eist dat je presteert op het niveau dat je aankunt, zeker niets minder en het liefst iets meer. Een coach waarbij je het echt wel uit het hoofd liet om je er gemakkelijk vanaf te maken.

Zo’n coach had een enorm effect. Niet alleen op de sportprestatie maar ook op de persoonlijke vorming.

Meestal deelt zo’n coach soms ook straf uit als hij denk dat het nodig is om een sportvrouw te confronteren met een duidelijk gevolg van een door haar gemaakte keuze. Of wil hij in ieder geval die mogelijkheid hebben.

Wat sommige coaches willen: niet machteloos aan de zijkant staan

Fysieke straf is duidelijk en doeltreffend en heeft een gunstige invloed op veel meiden en vrouwen.

Een goede coach wil ook niet machteloos aan de zijkant staan, terwijl hij ziet dat een veelbelovende sportvrouw de verkeerde houding heeft en zich onvoldoende inzet.

Een goede coach wil dan ingrijpen, en wel op de manier die het beste bij de situatie past.

In veel gevallen is de overzichtelijke aanpak “wie niet horen wil moet voelen” het meest duidelijk en doeltreffend. Zeker bij iets fysieks als sport past een fysieke straf.

Een goed pak op de billen past van nature bij veel meiden en vrouwen, en dat geldt extra voor meiden en vrouwen die aan sport doen.

Coaches die hiermee ervaring hebben weten dat heel veel meiden en vrouwen ten gunste veranderen als ze weten dat ze een stevig pak op de billen kunnen krijgen zodra ze dit verdienen.

Bij het sporten kan dat door de dame in een pauze of na de training even apart te nemen in een kleedkamer of een kantoortje.

Na een korte uitleg van de reden gaan de billen bloot en volgt er een stevig pak op de billen.

Wat sommige coaches willen: vooraf maatregelen nemen

Een Chinese volleybalcoach praat op strenge toon met haar team. De speelsters dragen sportbroekjes met korte pijpjes.

Een sportbroekje met pijpjes zorgt ervoor dat niemand iets van de rode billen kan zien.

Het is belangrijk dat er even doorgezet wordt als dat nodig is.

Als zich een situatie doet waarover afgesproken is dat dit met billenkoek afgehandeld zal worden, is het belangrijk dat dit ook daadwerkelijk gebeurt.

Er zijn meiden die zeggen dat ze na een stevig gesprek met een coach waarbij ze zonder plichtplegingen ook over de knie gelegd zijn en een pak op hun billen hebben gekregen rennen en bewegen alsof ze vleugels hebben gekregen.

Dit is voor sommige coaches om voorafgaand aan spannende en belangrijke wedstrijden meiden die daarvoor gevoelig zijn over de knie te leggen en een pak op de blote billen te geven.

Een sportbroekje met pijpjes kan ervoor zorgen dat niemand iets van de rode billen kan zien.

Als je verder wilt komen en denkt dat billenkoek daarbij kan helpen: