Voetbal

Vrouwenvoetbal gaat beter met de juiste discipline

Er zijn voetbalteams, in ieder geval in Amerika, waar de coach met instemming van de ouders en/of de meiden zaken zoals ernstige overtredingen, onsportiviteit, of teamdiscipline met een pak op de billen afhandelt.

In Amerika is het voetbal ('soccer') een grote sport. Vooral voor meisjes. Ook billenkoek (spanking, paddling) was en is nog steeds zeer geaccepteerd en veel gebruikt. Ook op High Schools, waar voetbal voor meisjes een favoriete sport is.

Er zijn voorbeelden, juist rond vrouwenvoetbal, waarbij het gebruik van billenkoek als logisch wordt gezien. Deze voorbeelden zijn vooral bekend uit Amerika, waar meisjes- en vrouwenvoetbal echt een grote sport is.

Bovendien is in veel gebieden van Amerika, vooral in de zuidelijke staten, het gebruik van billenkoek volledig geaccepteerd.

In samenspraak tussen ouders, coach en sportmeiden is het dan heel vaak logisch dat een coach zaken die spelen rond voetbal met een pak op de billen af kan handelen.

De sportmeiden accepteren dit en de ouders ondersteunen het. De belangrijkste argumenten zijn dat het past en dat het werkt, zowel voor het individu als voor het team. Als de meiden ouder worden moeten ze zelf toestemming geven. Ze doen dit omdat het positief werkt voor teamvorming en resultaat. Of omdat er feitelijk geen alternatief is.

Rode billen passen soms beter dan een rode kaart

Voor sommige overtredingen is het passender om rode billen als straf te krijgen dan een rode kaart.

Er zijn overtredingen waarvan bijna iedere toeschouwer vindt die niet ongestraft kan blijven. Overtredingen die extreem onsportief en ongepast zijn.

De vraag is dan natuurlijk hoe die straf zou moeten zijn. Een gele of een rode kaart is wel heel gemakkelijk.

In sommige gevallen is een klassiek pak billenkoek als straf waarschijnlijk echt een heel goed idee. Het zou totaal terecht zijn, en meer dan verdiend.

Maar in onze tijd en in ons land ook een ongebruikelijk idee.

Er zijn voorbeelden van landen waar dit absoluut anders is. Waar het geven van straf op de billen bij ernstige overtredingen volkomen logisch is.

Volgens veel Amerikanen is billenkoek de beste straf

Een Amerikaanse meid ligt bij haar vader over de knie en krijgt op haar blote billen.

In het conservatieve Amerika krijg je zolang je thuis woont straf op je billen.

In Amerika is het gebruik van billenkoek in het voetbal duidelijk anders dan bij ons in Nederland. In sommige zuidelijke staten van Amerika is billenkoek – zeker bij meisjes – een stuk gebruikelijker is dan bij ons in Nederland.

Amerika is in veel opzichten een conservatief land. Zeker op het platteland en in kleine steden was het leven voor de meeste meiden duidelijk en overzichtelijk. Zolang je thuis woonde kreeg je een pak op je billen als je je misdroeg.

Andere straffen zoals kamerarrest of vroeger thuiskomen hadden als bezwaar dat het dagschema in de war werd gegooid.

Dat geldt helemaal als de agenda vol staat met activiteiten en teamsporten, zoals voetbal. Dat geldt de straf niet alleen voor degene die het verdiend heeft, maar als de dame in kwestie op haar kamer moet blijven, wordt iedereen in het team ook geraakt.

Voor veel actieve Amerikaanse meiden is billenkoek gewoon

Drie meiden in spijkerbroeken staan voorovergebogen terwijl een andere persoon ze met een houten paddle op de billen geeft.

Voor veel actieve meiden is straf op de billen op school en bij het sporten de meest praktische mogelijkheid.

Het feit dat een heel team moet leiden door een misdraging van één teamlid druist in tegen het rechtvaardigheidsgevoel van de gemiddelde Amerikaan.

Bij een teamsport zijn alle teamleden belangrijk. Een straf waarbij iemand op school moet nablijven of thuis kamerarrest heeft en daardoor niet kan voetballen, waardoor ook de andere teamleden geraakt worden, is eigenlijk ondenkbaar.

Dan liever een alternatieve straf, waarbij dit nadeel zich niet voordoet. Dat alternatief is er: billenkoek.

Voor veel actieve meiden blijft zo straf op de billen de meest praktische mogelijkheid, en dit wordt dan ook vaak gedurende High School en ook soms daarna volgehouden.

Voor dit alles is het natuurlijk een voorwaarde dat de betreffende High School straf op de billen als disciplinaire maatregel hanteert.

Bij sommige teams is billenkoek een onderdeel van de sport

Ook bij het meidenvoetbal en vrouwenvoetbal past billenkoek goed.

In een omgeving waar billenkoek een volkomen normaal en geïntegreerd onderdeel van het leven is, kan dit ook een onderdeel van sport worden.

Op een school waarbij het schoolhandboek voorschrijft dat als disciplinaire maatregel straf op de billen wordt gegeven, ligt het voor de hand dat dit ook (juist) binnen de sportteams zal gebeuren.

Maar ook zonder dat er een schoolbeleid met lijfstraf is, schijnen er sportteams te zijn waarbij straf op de billen toegepast wordt. Bij meisjes beneden de 18 jaar kan en moet dit met toestemming van de ouders. Als de meiden ouder worden is hun eigen acceptatie en instemming noodzakelijk.

Het gebruik van billenkoek werkt dan positief voor de teamvorming, voor de inzet en voor het resultaat.

In 2004 werd op een school in Lousianna waar op aandrang van de ouders de paddle werd afgeschaft als disciplinaire maatregel een rechtstreeks verband gelegd met de vrouwenvoetbal training. Gegeven de beperkte financiële middelen was het niet mogelijk om extra trainers aan te stellen. In de oude situatie was de aanwezigheid van de trainers noodzakelijk om in voorkomende gevallen de lijfstraf ten uitvoer te brengen. Bij de nieuwe regels was dit niet meer nodig. Bovendien was het onder de nieuwe regels voor trainers ook tijdens de trainingen niet meer mogelijk om als dat nodig was een pak op de billen te geven. Zodoende, concludeerde de school, werden de vrouwenvoetbal trainingen gestopt.

Bij sommige teams is billenkoek een onderdeel van de sport

Drie sportmeiden hebben op hun billen gekregen en kijken naar de schade.

Soms is billenkoek een onderdeel van sport.

Ook in andere landen (zoals Singapore en Maleisië) waar straf op de billen een mogelijkheid is wordt dit juist ook bij voetbal gebruikt.

Ernstige en/of gewelddadige overtredingen worden dan niet alleen met een rode kaart, maar ook met rode billen bestraft.

We kennen ook verhalen dat spelers van nationale voetbalteams soms met de zweep gestraft zijn omdat de prestatie onvoldoende werden geachte (Irak ten tijden van Hussain) of omdat het gedrag ‘moreel corrupt’ werd geacht (Iran, 2002).

Amerikaanse Nationale Damesvoetbal selectie rond 1999

De Amerikaanse Nationale Damesvoetbal selectie van 1999

Al jarenlang speelt het Amerikaanse damesvoetbal op de abolute top van de wereld.

Eén van de redenen hiervan is dat voetbal op veel High Schools populair is. Er zijn dus veel speelsters die door kunnen stromen naar het hoogste niveau.

Wellicht is een andere reden voor het succes dat een gedisciplineerde aanpak geaccepteerd en gewaardeerd wordt.

Er wordt gezegd dat gedurende een periode binnen de Amerikaanse nationale damesvoetbal selectie rond 1999 een traditie ontstaan was dat overtredingen in de pauze en na de wedstrijd door de coach bestraft werden. Hij – maar ook het publiek – was in die periode gefrustreerd over het spelniveau dat de meeste spelers lieten zien.

De trainer besloot radicaal een andere aanpak te introduceren.

Een radicale aanpak van de dames van de selectie

Een sportvrouw met lang blond haar buigt voorover, raakt haar schenen aan, draagt een wit en grijs topje, een grijze broek en witte gympen tegen een effen achtergrond. Ze heeft haar billen bloot en ze staat klaar om een pak slaag te krijgen.

Soms het is nodig om stevige maatregelen te nemen, zoals straf op de blote billen bij te slechte prestaties.

De trainer besloot een radicale verandering door te voeren. Dat deed hij zonder overleg met de speelsters, maar hij was wel op de hoogte van de achtergrond van de meiden. Hij was zich bewust dat hij risico nam.

Hij had besloten dat de meiden op hun billen moesten voelen dat het menens was.

Om de beurt werden de sportvrouwen die in de ogen van de coach gecorrigeerd moesten in het kantoor van de coach geroepen. Daar sprak de coach hen streng toe. Aan het eind van ieder gesprek deelde hij de twee conclusies mee.

De eerste conclusie was dat de inzet en de prestatie ging verbeteren en wel nu, vanaf dit moment.

De tweede conclusie was dat bedrag en prestaties die beneden de maat bestraft gaan worden en wel nu, vanaf dit moment, met de paddle op de blote billen.

De coach gaf opdracht om hun sportbroekje en hun onderbroek omlaag te doen en krom te gaan staan. 'Assume the position'. Alle meiden deden dat, want zo dat dat ook in hun systeem. De coach gaf ieder speelster een aantal stevige meppen op de blote billen.

Een pijnlijke schok, maar wel terecht

Een persoon met een opgetrokken shirt en verlaagd ondergoed vertoont grote, rode en paarse blauwe plekken op zijn billen, staande tegen een effen achtergrond.

Om als (jong) volwassen vrouw straf op de billen te krijgen kan terecht zijn, maar ook even voelen als een pijnlijke schok.

Natuurlijk deed dat behoorlijk zeer en waren de speelsters aanvankelijk geschokt.

Voor de meesten was het al een tijd geleden dat ze daadwerkelijk op hun billen hadden gekregen.

Toch besloten de speelsters dat ze ermee door wilden omdat er echt iets moest gebeuren.

Achteraf bleek dat een goede keus. De aanpak bleek in de praktijk goed te werken.

In interviews waren de sportvrouwen zelf altijd zeer tevreden over het team. Ook de sportieve resultaten in die periode werden opeens overweldigend goed.

De meesten sportmeiden in dit nationale Amerikaanse elftal, misschien wel allemaal, werden ook gedurende hun jeugd op hun billen gestraft. Sommigen totdat ze ruim in de twintig waren.

Een aantal van hen kregen ook nog wel met de paddle op hun billen terwijl ze ouder dan 30 waren.

Omdat er destijds over deze vrouwen veel bekend was, volgens we een aantal hieronder.

Mia Hamm

Mia Hamm

Mia Hamm groeide op in een klein stadje in Alabama waar veel mensen haar kende met de daarbij horende sociale controle.

Haar moeder was balletdanseres geweest. Sportiviteit, maar ook doorzettingsvermogen en discipline, zat letterlijk in haar DNA én haar opvoeding.

Zowel op school als thuis was een pak op de billen de toegepaste straf. Haar vader was militair en werd ook regelmatig overgeplaatst. Ze ging naar scholen waar billenkoek regelmatig werd toegepast.

Discipline en billenkoek was gewoon iets dat erbij hoorde. Dat gold voor haar en haar vriendinnen. Het was zeker geen reden om het leven minder leuk te vinden.

Juist ook omdat het efficiënt en snel gegeven kon worden, kreeg Mia vooral van haar moeder of haar vader straf als ze iets gedaan had wat ze beter niet had kunnen doen.

Aanvankelijk over de knie en toen ze ouder werd moet Mia over een stoel of bed krom staan. Wat niet veranderde was dat het altijd op de blote billen was en indruk maakte.

Mia Hamm begon op jonge leeftijd met voetballen. Ze speelde vaak met haar broer en zijn vrienden, en haar talent werd al snel opgemerkt.

Op de leeftijd van 15 jaar werd ze de jongste speelster ooit die voor het Amerikaanse nationale voetbalteam uitkwam.

Vanaf het moment dat Mia op hoger niveau ging voetballen, had haar ouders de coach toestemming gegeven om billenkoek te geven.

Later ging dit met instemming van Mia zelf, toen ze ouder werd en nog steeds deel bleef van het nationale team.

Ook als 35-jarige sportvrouw kreeg Mia soms met de paddle op haar blote billen wegens onsportief gedrag.

Nadat ze gestopt was bleef ze een inspiratiebron voor jonge voetbalsters. Ze heeft veel gedaan voor de groei, ontwikkeling en populariteit van het vrouwenvoetbal in de Verenigde Staten en wereldwijd.

Joy Fawcett

Joy Fawcett

Een voetballer in een wit tenue controleert de bal terwijl hij wordt verdedigd door een speler in het rood; een man staat op de achtergrond bij het veld.

Joy Fawcett in actie (2005).

Toen Joy Fawcett jong was, deed ze haar naam geen onrecht aan.

Plezier was belangrijk, maar Joy hield zich daarbij over het algemeen goed aan de regels.

Ze deed ook al vroeg aan voetballen en was een ster-speelster binnen haar team.

Toen ze een keer zeer ongehoorzaam was als een teenager van 14 jaar, kreeg ze een week huisarrest. Dat betekende dat ze twee trainingen en twee wedstrijden moest missen. Joy moest naar de coach bellen om te zeggen dat ze niet kon komen en toen wilde de coach graag met de moeder overleggen. De coach legde uit dat nu ook de teamgenotes gestraft werden terwijl die niks hadden gedaan. Hij nam contact op met de moeder van Joy om te kijken of er niet iets anders geregeld kon worden.

Het resultaat was haar ouders weer hun toevlucht namen tot iets dat al een tijdje niet meer gebeurd was.

Joy werd naar haar kamer gestuurd om zich klaar te maken. Dat betekende broek en onderbroek uit en krom staan over haar bed. Haar moeder kwam dan boven en gaf haar sinds jaren weer eens op haar billen met de paddle. Veertien stuks, voor ieder jaar van haar leeftijd eentje.

Vanaf dat moment werd er in het gezin weer op ouderwetse manier straf gegeven als dat nodig was.

Bovendien kreeg ook de coach van de ouders toestemming om de paddle op de billen te gebruiken als dat nodig was.

In de periode dat Joy in het nationale team speelde was ze zelf ook moeder van drie dochters.

Joy stemde er toen mee in dat de coach de paddle gebruikte om ernstige fouten en overtredingen af te straffen – ook al was ze toen al veel ouder.

Dat deed deze de coach ook bij de andere teamleden. Joy wilde niet dat er voor haar een uitzondering gemaakt werd.

Dat wilde trouwens niemand van de toenmalige teamspeelsters.

Zodoende kreeg Joy in de kleedkamer met de andere teamgenotes als getuige regelmatig hard met de paddle op haar blote billen, als vrouw van 37. Dit bleek veel indruk te maken en zijn effect niet te missen.

Ze zei zelf dat een goed pak op de billen altijd indruk maakt en dat is niet gebonden aan leeftijd.

Brandi Chastain

Brandi Chastain

Brandi Chastain is geboren in 1968.

Het was voor haar ook redelijk normaal om straf op haar billen te krijgen. Net zo normaal als het voor haar vrienden en vriedinnen was in die tijd.

Wat haar meer speciaal maakte was dat het voor Brandi heel lang doorging.

Ook als volwassen jonge vrouw werd Brandi door haar moeder gewaarschuwd dat ze op haar billen ging krijgen en soms werd dat ook doorgezet. Brandi moest dan zelf van takjes een switch maken die haar moeder dan op haar blote billen en dijbenen gebruikte.

Brandi heeft zelf in een interview verteld dat de laatste keer dat ze van haar moeder een switching kreeg was toen ze 30 jaar oud was.

Tijdens haar jeugd was Chastain heel goed in sport. Ze excelleerde niet alleen in voetbal, maar ook in andere sporten, zoals basketbal en atletiek.

Ze zat op een Katholieke High School. Deze school legde veel nadruk op religieus onderwijs en morele vorming.

Ze speelde voor de voetbalploeg van haar High School, waar ze indruk maakte met haar vaardigheden en doorzettingsvermogen.

Ze was, net als de anderen volwaardig lid van het nationale team rond 1999 en kreeg dus ook van de coach met de paddle op haar blote billen.

Tijdens de kwart finale van het FIFA wereldkampioenschap in 1999 tegen Duitsland scoorde ze een eigen goal in de vijfde minuut. Gelukkig lukte het om met een tweede score gelijk te maken in de 49ste minuut, uit een voorzet vanuit een corner genomen door Mia Hamm.

Ze is vooral bekend vanwege haar beslissende strafschop tijdens de finale van het FIFA Wereldkampioenschap Vrouwen 1999, waarin ze de winnende goal scoorde en haar shirt uitdeed om het juichend te vieren.

Cindy Parlow

Cindy Parlow en Joy Fawcett

Cindy Parlow was één speelsters in de Nationale Damesvoetbal selectie van 1999, waarvan de speelsters tijdens trainingen en na wedstrijden in de kleedkamer van de coach op hun billen kregen. Ze was toen 27 jaar. Cindy is geboren in Memphis, Tennessee, in het zuiden van de USA. Een pak op de billen was dan altijd de normale straf, zowel thuis als op school. Thuis moest Cindy als ze regels overtreden had meestal een paar twijgjes (een switch) verzamelen waarmee ze dan op haar blote billen kreeg. Ze In de laatste klas van de High School spijbelde soms waarvoor ze op school met de paddle kreeg en thuis met een switch.

Cindy Parlow en Joy Fawcett

Cindy Parlow is geboren en opgegroeid in Memphis, Tennessee, in het zuiden van de USA.

Een pak op de billen was dan altijd de normale straf, zowel thuis als op school.

Cindy Parlow ging naar de Germantown High School in Memphis, Tennessee.

Ook nu wordt op deze school lijfstraf op de billen gewaardeerd en toegepast. In de periode dat Cindy er ook school zat was dat helemaal zo. Lijfstraf op de billen was een alledaags verschijnsel.

Cindy ontwikkelde al op jonge leeftijd een passie voor voetbal.

De Germantown High School heeft ook al jaren een succesvol sportprogramma en heeft heel veel topsporters voortgebracht.

Thuis moest Cindy als ze regels overtreden had meestal een paar twijgjes (een switch) verzamelen waarmee ze dan op haar blote billen kreeg.

In de laatste klas van de High School spijbelde ze soms waarvoor ze op school met de paddle kreeg en thuis met een switch.

Ze speelde voor de jeugdteams van de University of North Carolina en behaalde daar verschillende successen. Op 15-jarige leeftijd werd ze geselecteerd voor het Amerikaanse nationale team onder 18 jaar en op 16-jarige leeftijd maakte ze haar debuut in het nationale team van de Verenigde Staten.

Ze was, net als de anderen volwaardig lid van het nationale team rond 1999 en kreeg dus ook van de coach met de paddle op haar blote billen.

Ze scoorde vijf doelpunten tijdens het toernooi, inclusief een doelpunt in de finale tegen China. Parlow had een belangrijke rol als aanvaller in het team en werd al snel erkend als een van de beste voetbalsters van haar generatie.

Cindy is een belangrijk persoon in de ontwikkeling en promotie van het vrouwenvoetbal in de Verenigde Staten.

Kristine Lilly

Kristine Lilly

Ook voor Kristine Lilly was er in haar jeugd altijd één uitkomst voor ondeugendheid – een pak op de billen. Volgens Kristine zelf gebeurde dat zolang ze thuis woonde.

Ze kreeg haar hele middelbare schooltijd op haar billen als ze overtredingen beging.

Op de Middle School en op de High School kon straf op de billen toegepast worden als de ouders daar toestemming voor gaven. Net zoals de meeste ouders deden de ouders van Kristine dit ook.

Haar ouders volgden de regel 'a spanking at school is a spanking at home'.

Als er een bericht van de school was gekomen dat Kristine op haar billen had gekregen, ging ze bij thuiskomst direct over de knie om nogmaals een pak billenkoek te krijgen. In tegenstelling tot op school ging het thuis altijd op haar blote billen.

Tijdens haar jeugd toonde Lilly al vroeg interesse en talent voor voetbal. Ze begon op jonge leeftijd met spelen en was al snel een van de beste spelers in haar leeftijdscategorie. Lilly was een ster op haar High School, waar ze uitblonk in voetbal en ook andere sporten beoefende, zoals basketbal en atletiek.

Lilly maakte haar debuut voor het Amerikaanse nationale vrouwenvoetbalteam in 1987, toen ze nog maar 16 jaar oud was.

Gelijk vanaf het begin kreeg de coach expliciete toestemming van Kristine’s moeder om haar als dat nodig was over de knie te leggen en haar een goed pak billenkoek op haar blote billen te geven. Volgens haar moeder had Kristine het nodig dat als ze van tijd tot tijd streng aangepakt werd. Als dat niet gebeurde, werden de prestaties gaandeweg minder. Thuis kreeg Kristine dan een stevig pak op haar billen. Dat deed altijd wonderen. Haar advies aan de coach was om hetzelfde te doen.

Kristine heeft dan ook regelmatig met de paddle gekregen als ze op de trainingen beneden de verwachting presteerde.

Ze speelde meer dan 23 jaar voor het nationale team en heeft daarmee het record voor de langste carrière in het internationale voetbal. Ze nam deel aan vijf FIFA women's World Cups en drie Olympische Spelen, waarbij ze in totaal twee wereldtitels en twee olympische gouden medailles won.

Ze stond bekend om haar uithoudingsvermogen, technische vaardigheden en vermogen om belangrijke doelpunten te maken. Ze was een sleutelspeler in het succes van het Amerikaanse vrouwenvoetbalteam.

Nadat ze gestopt was met voetballen legde ze zich toe op het coachen en begeleiden van jonge voetbalsters.

Met al haar ervaring heeft ze geholpen aan de ontwikkeling van het vrouwenvoetbal en blijft ze een inspiratiebron voor veel jonge speelsters over de hele wereld.

Als je verder wilt komen en denkt dat billenkoek daarbij kan helpen: