Zwemmen en zwemteams

Zwemmen en zwemteams

Sommige coaches gebruik rotan om zwemsters in het water een tik op hun billen te kunnen geven.

Een rotan kun je gebruiken om zwemsters in het water een tik op hun billen te geven.

Voorbeelden over zwemmen en zwemteams zijn er o.a. uit Amerika, Australië en Engeland.

Zwemmen lijkt bij uitstek een sport te zijn waarbij coaches de overtuiging hebben dat het nuttig en belangrijk is dat meiden soms een goed pak op hun billen krijgen.

Zo is er een verhaal over een zwemteam van een kleine universiteit in het zuiden van Amerika, waar dit zo gebeurde. Het zwemteam was behoorlijk succesvol en won veel wedstrijden. De coach had inderdaad de naam streng te zijn.

Als een zwemster zich opgaf voor een zwemteam volgde er een persoonlijk gesprek met de coach, waarin die uitlegde hoe het werkte en hoe de regels waren. Het kwam er kort op neer dat de trainingen verplicht waren en dat je altijd met volle inzet mee moest doen. Als de coach de indruk had dat de inzet niet optimaal was of, bij te laat komen of bij afwezigheid zonder akkoord vooraf, volgde er lijfstraf: met de paddle op de billen.

Uiteraard was er alle begrip als de zwemster dat niet wilde, maar dan was het ook niet mogelijk om lid van het team te worden.

Dat betekende dat iedere zwemster die toetrad tot het zwemteam van te voren wist dat ze op haar billen ging krijgen. Kennelijk was dat geen beletsel.

De paddle was niet het enige hulpmiddel dat deze coach gebruikte.

Om tijdens het zwemmen zelf in te kunnen grijpen maakte de coach ook gebruik van rotan. Als hij vond dat een meisje laks aan het zwemmen was, moest ze in de eerste baan zwemmen. Indien nodig kon de coach met het rietje de zwemster in het water een fler op haar billen geven.

Op de natte billen

Billenkoek doet behoorlijk zeer op je natte kont.

Billenkoek doet behoorlijk zeer op natte billen.

Ook Engelse coaches hadden de reputatie dat de meisjes die bij hen in training waren op hun billen kregen. Een 19-jarige nationaal kampioene kreeg hierover een vraag in een interview van een toonaangevende krant in Yorkshire. “Ach, soms krijg je een paar klappen op je billen als je er een zootje van maakt”, zei ze in verlegenheid gebracht. “maar het stelt niet zoveel voor”. Een teamgenote was mededeelzamer. “We moeten uit het zwembad komen en krom staan. Dan krijgt je zes keer een stevige klap op je billen. Dat doet behoorlijk zeer op je natte kont.”

Alle leden van de nationale zwemselectie kregen in die tijd soms een pak op hun billen. Over het algemeen bestaat een nationale zwemteam op ieder moment uit zo’n 20-24 zwemsters.

Er zijn meer verhalen bekend van zwemsters op allerlei niveaus die vertellen dat ze op hun billen konden krijgen. Dat was bij het zwembad of in de kleedkamer voor of na het douchen. Het betrof zowel mannelijke als vrouwelijke coaches. Zonder uitzondering vertelden ze dat de klappen op een nat badpak of op natte blote billen altijd extra pijnlijk waren.

Kennelijk waren er toch veel zwemsters bereid om hiermee in te stemmen, met ook voor hen zelf zeer bevredigende resultaten. Van tijd tot tijd pijnlijke billen is kennelijk niet zo problematisch als je daar genoeg voor terug krijgt, zoals persoonlijke groei, mooie resultaten en het genoegen lid te zijn van een hecht team.