Traditioneel tennis en discipline

Sport voor kostschoolmeisjes

Juist voor 'de meisjes van betere komaf' was billenkoek een normaal onderdeel van de opvoeding en het onderricht.

Juist voor ‘de meisjes van betere komaf’ was billenkoek een normaal onderdeel van de opvoeding en het onderricht.

Zoals al op deze pagina is genoemd, was op de klassieke kostscholen voor meisjes van goede komaf was tennis een favoriete sport, naast hockey of lacrosse.

Dit waren tevens de scholen waarvan destijds bekend was of later gebleken is dat lijfstraf op de billen veel werk toegepast. Jongens en meisjes gingen apart naar school. Er was dus geen mogelijkheid dat een jongen zou zien dat een meisje op haar billen kreeg.

Het was een tijd waarin juist ook voor ‘de betere meisjes’ billenkoek een normaal onderdeel werd gezien van de opvoeding en het onderricht. Naast de directeur of de directrice en de ‘housemaster’, was de sportleraar of -lerares de aangewezen persoon om dit in de praktijk te brengen. Natuurlijk was er preutsheid, maar niet op het moment dat het over straf ging. Ook op (kost-)scholen waar de leerlingen alleen meisjes waren wel degelijk mannen werkzaam als docent, sportleraar en ook wel als directeur.

Men zag er geen enkel bezwaar in dat meisjes geconfronteerd werden met een mannelijk autoriteitsfiguur. Een autoriteit zonder de mogelijkheid om straf te geven was als een soldaat zonder wapens. Er waren uiteraard ook wel mensen die vonden dat beter was als een meisje van een vrouw op haar billen kreeg. Anderen vonden het juist passend en goed voor de ontwikkeling van opgroeiende meiden dat een vaderfiguur die rol uitoefende. Omdat een man sterker was, was hij ook beter in staat om oudere meiden die ondeugend of kattig waren een solide pak billenkoek te geven dat effect sorteerde.

Naast klassieke billenkoek over de knie, werd op de Engelse kostscholen ook vaak een rietje of een pantoffel gebruikt om straf te geven.

Tennis voor gewone en gegoede meisjes

Uit herinneringen blijkt dat veel meiden door hun tenniscoach over de knie werden gelegd. Ze waren soms ook wel daar naar op zoek Als het dan gebeurde vonden ze het absoluut niet erg.

Uit herinneringen blijkt dat veel meiden door hun tenniscoach over de knie werden gelegd.

Hoewel tennis een lange tijd enigszins een elitair karakter heeft gehouden, werd het steeds meer een volkssport. Steeds meer gewone meisjes gingen het ook doen. Het was niet direct goedkoop, dus betrof het vaak de betere middenklassen en daarboven.

Vroeger werd er heel anders dan nu gedacht over de rol van man en vrouw en het bijpassend gedrag. Blijkbaar voelden veel meisjes zich ook comfortabel in een positie waarin anderen een duidelijk voorbeeld geven en leiderschap ten toon spreiden, zeker als dat gebeurd door aantrekkelijke mannen.

Het aantal meiden en vrouwen dat verliefd op de tennisleraar geworden is, is enorm.

Het ging soms ook wel verder dan dat. In een situatie waarin het de norm is dat meisjes en vrouwen luisteren en van hen verwacht wordt dat ze doen wat er gezegd is, is de stap niet zo ver om straf te geven als dat niet gebeurd. Volgens verhalen, herinneringen en cartoons die uit die periode stammen kwam het wel voor dat de meiden door hun tenniscoach over de knie werden gelegd en een pak slaag op hun onderbroek of op hun blote billen kregen.

In veel gevallen ging daar veel uitdaging en provocatie aan vooraf en vonden de meiden het niet zo erg dat het gebeurde. Integendeel.

Althea Gibson

Althea Gibson groeide op als een eigenwijze en ongehoorzame meid en kreeg daarvoor vaak op haar billen.

Althea Gibson

Althea Gibson was de eerste zwarte tennisster die een grandslam toernooi won. Ze heeft daarmee ook alle mannelijke zwarte tennisspelers achter zich gelaten. Er is over Althea een biografie geschreven, die je hier kunt lezen.

Ze is geboren in 1927 in South Carolina, Amerika. Ze was al een stevige meid toen ze geboren werd en dat bleef ze ook. Het waren zware tijden. Crisisjaren en de Grote Depressie in Amerika. Op een gegeven moment verhuisde de familie naar New York, in de hoop om daar een hoger inkomen te kunnen verwerven. Ze gingen bij een tante wonen in Harlem, Manhattan. Alcohol was in die tijd verboden, maar deze tante verkocht illegaal drank. Dat betekende ook veel dronken mensen in en rond het huis. Omdat deze omgeving omgeving niet goed was voor een opgroeiend meisje, werd ze naar een andere tante gestuurd en ging in Philadelphia wonen.

Anthea was inmiddels een eigenwijze meid geworden die vaak weigerde om te doen wat haar gezegd werd. Ze haalde veel kattekwaad uit en vocht vaak met jongens. Omdat het niet goed ging bij deze tante, ging ze weer bij haar ouders wonen in New York.

In haar gedrag bleef Althea een probleem. Ze werd groot en sterk, sterker dan de andere kinderen. Als het om sport ging, was ze altijd de beste. Inmiddels spijbelde ze veel en als haar vader dat ontdekte kreeg ze een hard pak op haar billen. Ook kreeg ze wel eens in de klas een pak op haar billen, wat in die tijd helemaal niet ongebruikelijk was. Het gedrag werd niet beter en het leek ook dan de straf op haar billen niet goed leek te werken.

Boksen, basketbal en billenkoek

Althea Gibson met haar ouders Annie en Daniel. Ook al was Althea groter en sterker dan haar vriendinnen, ze kreeg van haar vader vaak op haar billen wegens ongehoorzaamheid en spijbelen.

Althea Gibson met haar ouders.

De volgende aanpak was dat Althea bokslessen kreeg. Het resultaat was in ieder geval dat ze goed voor zich op kon komen en respect kreeg van de straatbendes. Gaandeweg ging ze meer andere sporten doen, zoals basketbal. Ze won daarmee al veel prijzen. Ook later spijbelde ze toen ze op de High School zat en kreeg opnieuw van haar vader een stevig pak slaag.

Dat waren ook de jaren dat ze met tennis begon.

Uiteindelijk won ze vijf grandslam titels in het enkelspel: Roland Garros (1956), Wimbledon (1957 en 1958) en de US Open (1957 en 1958). In het dubbelspel won ze zes titels.

Ze schreef ook een autobiografie (“I always wanted to be somebody”) en werd nog in actief in de muziek, als actrice en als beroepsgolfspeelster. Ze overleed in 2003 op 76-jarige leeftijd.

 

 

Virginia Wade

In haar autobiografie vertelt de voormalige Britse tennisster Virginia Wade dat ze zolang ze thuis woonde door haar vader op haar blote billen gestraft werd met een militair rijzweepje. Dat was ook in de tijd dat ze op hoog niveau aan tennis deed.

Virginia Wade

Virginia Wade is geboren in 1945 en won verschillende Grand Slams.

Ze won in 1977 Wimbledon, doordat ze in de finale de Nederlandse tennisster Betty Stöve versloeg.

Sinds 2006 is ze actief als commentator bij de wedstrijden tijdens Wimbledon.

Ze woonde van haar eerste tot haar vijftiende in Zuid Afrika, waar ze tennis leerde.

In haar autobiografie vertelt de voormalige Britse tennisster Virginia Wade dat haar vader een militaire achtergrond had. Zolang ze thuis woonde kreeg ze van haar vader op haar billen straf. De aanleidingen waren uitlopend en konden met van alles te maken hebben. Meestal werd een vast ritueel gevolgd waarbij Virginia zich in de studeerkamer van haar vader moest melden. Na een indringend gesprek moest ze zich over het bureau buigen. Haar vader tilde haar rok omhoog en schoof haar onderbroek omlaag. Daarna gaf hij met een soort militair rijzweepje een vastgesteld aantal klappen. Dat waren er drie, zes of twaalf, afhankelijk van de ernst. Als dat voorbij was verliet haar vader de studeerkamer en had Virginia de gelegenheid om op adem te komen en haar kleren te fatsoeneren.

Dat was ook in de tijd dat ze op hoog niveau aan tennis deed. Toen ze 23 was won ze haar eerste grandslamtitel, het US Open.

Sue Barker

Sue Barker is een voormalig Engels tennisster. Ze kreeg regelmatig van haar tennis coach op haar billen als ze slecht presteerde in trainingen of wedstrijden.

Sue Barker

Sue Barker (Paignton, Engeland, 19 april 1956) is een voormalig Engels tennisster. Barker tenniscarrière begon in 1973 met het winnen van haar eerste enkeltoernooi in Eastbourne.

Het hoogtepunt van haar carrière was in 1976 met het winnen van Roland Garros. Ze was toen 20 jaar.

In die periode werd ze gezien als één van de meest sterke vrouwen in het deelnemersveld en vooral haar forehand werd gevreesd.

Na haar actieve tenniscarrière is ze sportcommentator voor de BBC geworden.

Er werd in krantenartikelen geschreven dat zij regelmatig van haar tennis coach op haar billen kreeg als ze slecht presteerde in trainingen of wedstrijden. Ze werkte al lang samen met haar coach, die haar gebracht had waar ze toen was. Billenkoek zou daar een grote rol bij hebben gespeeld. Sue werd dan door haar coach op de klassieke manier over de knie gelegd en kreeg regelmatig een solide pak billenkoek.  Hierbij zou onder meer gebruik zijn gemaakt van haar eigen haarborstel en haar eigen tennisracket.

In die periode gaf dat weinig consternatie. Er waren in die periode wel meer tennisspeelsters die op hun billen kregen of waarvan het publiek vond dat dit vooral moest gebeuren.

Jaren erna, in de beginperiode van internet, was er een actieve discussiegroep over de vraag of het terecht was dat Sue Barker op haar billen kreeg. De meningen liepen uiteen van ‘niet’, omdat ze te oud was en al op topniveau speelde, tot ‘wel’, omdat ze juist zo veel aan de billenkoek had gehad en daarom er vooral mee door moest gaan.

Bovendien was het een aantrekkelijke gedachte dat een mooie, succesvolle tennisspeelster heel regelmatig over de knie gaat om op haar billen te krijgen. En daar natuurlijk mee instemt, want anders zou dat zeker niet gebeuren op het moment dat ze grandslam titels wint.

Chris Evert

Chris Evert heeft verteld dat haar vader streng was. Ze vertelde in interviews dat ze net als haar zus Jeanne heel vaak door hun vader over de knie werden gelegd en op hun blote billen kregen, bijvoorbeeld omdat ze hadden gevochten of omdat hun kamer niet netjes was.

Chris Evert kreeg, net als haar zus, vaak op haar blote billen.

Als er over één tennisspeelster van wereldformaat geen twijfel is dat ze vaak op haar billen heeft gekregen, is het wel Chris Evert.

Chris heeft het in meerdere interviews genoemd. Het staat in een biografie over haar. Ze heeft erover verteld in een autobiografie, dat ze samen met een auteur geschreven heeft. Er zijn artikelen in de Engelse persoon verschenen dat ze dringend een pak op haar billen nodig heeft.

Bill Smith, haar vader, was ongetwijfeld iemand die het goed voor had met zijn twee dochters, Jeanne en Chris. Helemaal in de geest van de tijd was hij ook soms streng. Als één van de meisjes – of beide meisjes – ondeugend of ongehoorzaam waren kregen ze straf. Ze gingen dan over de knie en kregen billenkoek op hun blote bips. Dat was in die tijd helemaal niet bijzonder. Het was ook niet bijzonder dat een recalcitrante teenager op haar billen kreeg.

Het is wellicht onduidelijk in hoeverre de billenkoek die Chris Evert kreeg te maken had met tennis. Het verhaal in de autobiografie wijkt dan af van eerdere interviews. Waarschijnlijk zal het zo zijn dat tijdens het vroegere van haar tenniscarrière, toen ze nog een teenager was, dat ze voor een brede reeks aan onderwerpen op haar billen heeft gekregen. Daar zal een tennis-gerelateerd onderwerp ook wel eens bijgezeten hebben. Naarmate ze meer op wereldniveau presteert en uiteindelijke ook beste van de wereld wordt, zal dat niet meer het geval zijn geweest.

Vader Bill Smith met zijn dochters Jeanne en Chris Evert. De beide meiden hebben heel wat keren van hun vader billenkoek op hun blote billen gekregen.Vader Bill Smith met zijn dochters Jeanne en Chris Evert. De beide meiden hebben heel wat keren van hun vader billenkoek op hun blote billen gekregen.

Vader Bill Smith met zijn dochters Jeanne en Chris Evert.

Chris werd geboren in 1954 en is voormalig nummer 1 van de wereldranglijst.

Everts heeft het hoogste percentage winstpartijen in het gehele professionele tennis: 90% (1309 tegen 146). Steve Finck noemt haar in zijn boek The Greatest Tennis Matches of the Twentieth Century de op twee na beste tennisster van de twintigste eeuw na Steffi Graf en Martina Navratilova.

Evert kreeg vanaf haar vijfde jaar tennislessen van haar vader, Jimmy Evert, een professioneel tenniscoach, die zelf in 1947 de titel had gewonnen van de Canadian Championship.

In de Daily Mail verscheen 25 juni 1976 een artikel waarin de voormalige tennisster Christine Truman geciteerd werd. Zij was van mening dat Chris Evert en iedere andere tennisser die meer geld wil een goed pak op haar billen verdient.

Het vonnis voor Chris Evert: “Ze heeft een goed pak op haar billen nodig”.

In 1976 was er veel commotie in de Engelse pers omdat een aantal vrouwelijke tennissters protesteerden dat het prijzengeld op Wimbledon voor de vrouwen veel lager was dan voor de mannen. Zij wilden dat dit gelijk getrokken werd. Chris Evert had hier een belangrijke rol in. In de Daily Mail verscheen een artikel waarin Christine Truman (een andere tennisster die onlangs gestopt was met tennis) geciteerd werd. Zij was van mening dat Chris Evert en iedere andere tennisser die meer geld wil een goed pak op haar billen verdient.

In een biografie over Chris Evert wordt vermeld dat haar vader soms een “harde hand” toepaste op haar achterwerk.

In een Tennis Magazine van omstreeks 1980 wordt Chris gevraagd of ze toen ze jong was op haar billen had gekregen, waarop ze antwoordde: “Oh ja, heel vaak”.

Uit het boek "Chrissie, My Own Story" blijkt dat haar vader streng was en Chris en haar zusje Jeanne op hun billen gaf voor vechten of als hun kamer te rommelig was. Anders dan in eerdere interviews vertelde Chris niet dat ze ook bij tennislessen van haar vader op haar billen kreeg.

Het boek “Chrissie, My Own Story”.

In het boek “Chrissie, by Chris Evert” met auteur Neil Amdur staat op pagina 38 (hardcover edition): “Nadat mijn zuster Jeanne en mijn broer John geboren waren, realiseerde mijn ouders zich dat het gezin het eerste huis ontgroeid was. In augustus 1961 verhuisde we naar een beschaafde groen en wit huis in Ranch stijl op 1628 Northeast Seventh Place. Daar wonen we nog steeds. Mijn vader was streng. We kregen op onze kop als de kamer rommelig was en een pak op onze billen als we vochten. Ik was heel netjes met mijn huiswerk, maar ik deelde de kamer met Jeanne en dat was een ramp. Zelfs een harde klap op onze bips hielp uitsluitend om de kamer maar een dag per keer netjes te houden.”

Op pagina 46 wordt de rol van haar vader als tennis coach besproken: “Ik denk niet dat ik tegen een intensieve training en verwachtingen van een coach als Jean Hoxie had gekund, waardoor Peaches Bartkowicz getraind werd. Mijn vader was iemand die streng straf gaf, maar op een gevoelige liefderijke manier. Als hij ooit tegen me geschreeuwd had na een wedstrijd of mij op mijn billen had gegeven voor iets dat met tennis te maken had, was ik zeker in opstand gekomen.”

Dit wijkt af van eerdere interviews, waarbij ze vertelde dat haar vader behoorlijk strenge coach was. Het kwam ook wel voor dat ze van hem tijdens de training een pak op haar billen kreeg.

Discipline en tennis

Tijdens de coaching moet veel nadruk liggen op discipline en doorzetten omdat deze eigenschappen doorslaggevend zijn voor succes en billenkoek is een prima manier om dat te benadrukken.

Tijdens tenniscoaching is discipline en doorzetten belangrijk en billenkoek helpt daarbij.

Discipline en doorzetten werd vroeger en nu als cruciaal gezien om in tennis succesvol te zijn.

Daarom moet hierop tijdens de tenniscoaching ook alle nadruk gelegd worden.

Dit is een onderwerp waarover veel discussies gingen op forums die gericht waren op tennis en coaching. De korte samenvatting was dat techniek en conditie weliswaar belangrijk was, maar de mentale kant en discipline minstens evenzeer.

Een goede coach moest daar dan ook veel nadruk op leggen.

De belangrijke aspecten die een coach dan aan een tennis speelster bij moest brengen zijn:

  1. leren hoe je een gestructureerde wedstrijd speelt met een begin, een midden en een eind
  2. het initiatief naar je toe trekken en daardoor scoren
  3. schuine ballen slaan en daardoor scoren
  4. consistent zijn zonder je creativiteit te verliezen
  5. niet met iedere slag willen winnen, maar opbouwen en kansen creëren om de tegenstander op het gekozen moment te raken
  6. geduldig te zijn en jezelf en je technieken in vorm te houden door regelmatige training
  7. helder en rustig te blijven met een volhardende houding, gericht op een specifiek doel dan aangepast kan worden als de omstandigheden dat noodzakelijk maken
  8. niet halsstarrig vasthouden aan een bepaalde taktiek maar tijdig een verliezen strategie laten varen om te winnen
  9. een professionele houding te hebben met regelmatig slapen en eten en zonder verstoringen van het slaappatroon
  10. veel feesten, roken, drinken en andere uitspattingen passen niet in het leven van iemand die sport belangrijk vindt

Het op de juiste manier stellen van grenzen werd en wordt gezien als een belangrijke competentie voor (tennis-)coaches.

Billenkoek is en blijft een goede manier om grenzen te handhaven.