Cheerleaders en discipline

Het gebruik van billenkoek bij cheerleaders

Clichés over cheerleaders

Sommige cheerleader teams bereiken een hoog niveau.

Sommige cheerleader teams bereiken een hoog niveau.

Er zijn veel clichés over Amerikaanse cheerleaders op High Schools. Blond of brunette, het lijkt vaak dat meisjes alleen bij de cheerleaders gaan zodat ze uitdagend korte rokken aankunnen, ze kunnen flirten met de populaire jongens die in sportteams zitten en omdat ze zo populairder zijn. Ze schudden vervolgens een beetje met hun pom-poms, borsten en billen en dat was het dan. Over het algemeen lopen deze dames niet vooraan als het om sportieve of intellectuele prestaties gaat.

Op Youtube staat veel filmpjes met tenenkrommende stuntelige prestaties van dit soort cheerleader teams.

Het kan ook anders.

Er zijn ook teams die cheerleading verhogen tot topsport en duizelingwekkende stunts uithalen met een hoog acrobatisch gehalte. Ze doen mee aan wedstrijden en weten door training en doorzetten bijzondere resultaten neer te zetten. Deze teams hanteren vaak ook een minimum niveau aan beoordelingen in de andere schoolvakken om mee te mogen doen. De cheerleaders blijken dan opeens heel goed te kunnen presteren.

Veel mensen vinden dat cheerleaders  arrogant zijn,. Waarschijnlijk is dat ook zo.

De spankies

De onderbroek van een cheerleader heet toepasselijk een 'spankie'.

De onderbroek van een cheerleader heet toepasselijk een ‘spankie’.

Er zijn genoeg voorbeelden te vinden dat cheerleaders net als gewone meiden soms op hun billen krijgen. Dat kan zijn voor straf, voor motivatie en voor een combinatie van die twee.

In Amerika is het een lang bestaande traditie dat cheerleaders billenkoek kunnen krijgen en op sommige plaatsen is deze traditie nog steeds volop in leven. De billenkoek is dan een onderdeel van de toelating tot het team (de ontgroening). Meestal krijgt het nieuwe lid van het team van alle meiden een paar klappen en van de coach of trainer een wat steviger voorproefje. Het is om te testen of het meisje een beetje stoer is en iets kan verdragen. Het doel is natuurlijk ook om duidelijk te maken dat ze in het vervolg billenkoek gaat krijgen.

Een groepje rennende chearleaders.

Zeker voor deze cheerleaders in 1987 was het heel normaal om regelmatig op hun billen kregen.

Als de chearleader later een misstap begaat ligt het ook voor de hand dat ze op haar billen krijgt. Meestal gebeurt dit op de onderbroek (de ‘spankie’), maar ook er zijn ook coaches die vinden dat meisjes en dus ook cheerleaders hun billenkoek per definitie op de blote billen horen te krijgen. En dat ook doen. Natuurlijk gebeurde dit in het verleden veel meer dan nu.

Zeker in het verleden was het heel normaal en volledig geaccepteerd dat cheerleaders vaak op hun billen kregen. Hun onderbroeken heetten niet voor niets ‘spankies’, om aan te geven dat ze vooral gebruikt werden om billenkoek op te geven.

Als in het midden van de vorige eeuw een meisje cheerleader werd, was billenkoek krijgen een vanzelfsprekend deel van het leven. Dat was thuis zo, maar ook op school. En bij het cheerleader team was het niet anders. Integendeel. Inmiddels is daarin veel veranderd.

Bij de teams waar deze traditie nog leeft, ligt er bij repetities altijd een paddle klaar om cheerleaders die niet de juiste dansstappen doen op het gewenste moment op hun billen te kunnen corrigeren. Ook nieuwkomelingen moesten soms verschillende rituelen ondergaan om deel uit te maken van het team.

Er zijn ook teams waar de meisjes niet alleen op hun billen krijgen voor straf, maar ook om te verbeteren. Een pak op de billen is dan een opportunities for improvement. De Banquete High School is een voorbeeld waar dit op deze manier is vastgelegd in de Cheer Constitution. Een meisje kan alleen maar lid worden van het team als zijzelf en haar ouders hiermee akkoord gaan.

In de praktijk betekent het soms dat cheerleaders bepaalde routines foutloos moeten aanleren en flink op hun billen krijgen zolang dat nog niet het geval is. Door het foutloos uitvoeren van de routines verdienen ze dan hun eigen en echte “spankie”, het broekje dat cheerleaders onder hun rokje dragen. Dat is in ieder geval een traditie die nog steeds doorgaat.

Cheerleader zijn is in veel gezinnen belangrijk

Een goede cheerleader zijn is soms een erezaak.

Een goede cheerleader zijn is soms een erezaak.

Vaak is cheerleader zijn een kwestie van “zo moeder, zo dochter”. De verwachting is vaak dat de dochter op dit gebied in de voetsporen van de moeder treedt. Als de betreffende moeder in haar schooljaren op haar billen kreeg, is de verwachting ook logisch dat het voor de dochter niet anders zal zijn.

Er zijn ook voorbeelden van rituelen bekend op het moment dat de dochter dan daadwerkelijk bij de cheerleaders kon komen. Het is dan een soort feestje, waarbij tantes, moeders, zusters en vriendinnen aan deelnemen. Allemaal meisjes en vrouwen onder elkaar, maar wel verschillende generaties. Het is de mijlpaal en een belangrijk moment. Het begin van een cheerleaderscarrière waarbij de eer van de school en de familie centraal staat. Maar het is ook het begin van een nieuwe periode met veel billenkoek.

Een 16-jarige high school leerlinge vertelde dat in haar familie het HEEL belangrijk was om cheerleader te zijn. “Toen mijn zus tot het team werd toegelaten, hadden we een all-girl soiree in ons huis en mijn tantes, nichten en vriendinnen waren uitgenodigd. Ze waren allemaal actief of actief geweest als cheerleader. Er waren cadeautjes voor de gelukkige meid, maar ook een soort birthday spanking, die behoorlijk intens werd. Ik moet volgend seizoen meedoen aan de auditie en ik ben er behoorlijk zenuwachtig voor. Mijn zus zegt dat ze bij het cheerleader team veel vaker en veel en veel harder op haar billen krijgt dan thuis. En dat terwijl we thuis echt wel wat gewend zijn. In mijn familie is het absoluut ondenkbaar dat ik niet aan de auditie meedoe en niet toegelaten wordt.

Het blijkt dat cheerleader teams waar discipline belangrijk is en waar de meiden op hun billen kunnen krijgen vaak goede resultaten halen. Dat blijkt uit persoonlijke verhalen, die soms door schoolhandboeken of krantenartikelen bevestigd worden.

Op de pagina over het gebruik van billenkoek bij het coachen van sportteams is een interessant voorbeeld te vinden.

High School regels en praktijk

Tegenwoordig wordt op High Schools billenkoek op de bedekte billen gegeven.

Tegenwoordig krijgen ook de cheerleaders de paddle op hun bedekte billen.

Vroeger werd in alle Amerikaanse staten lijfstraf op school toegepast. Nu is dat nog in 22 staten het geval. In alle gevallen was de straf een pak op de billen met de hand of met een paddle. Tegenwoordig gebeurt het minder en blijven de billen altijd bedekt.

Nog niet zo heel lang geleden werd straf op de billen zeer regelmatig toegepast. Het was niet ondenkbaar dat je meerdere keren per dag op je billen kon krijgen. Er waren scholen waar bepalingen in de schoolregels stonden dat een student niet vaker dan vijf keer per dag straf op de billen kon krijgen. Er waren docenten of coaches die consequent en rechtlijnig voor elke overtreding een pak op de billen gaven.

Vroeger waren er docenten die principieel straf op de blote billen gaven. Nu mag dat niet meer.

Er waren ook docenten die van mening waren dat billenkoek per definitie op de blote billen gegeven hoorde te worden. Zo deden ze dat thuis en zo deden ze dat dus ook op school. Dat gold vooral voor meisjes en zeker voor cheerleaders. Zij deden dit ook uit de overtuiging dat voor meisjes een pak op de blote billen nou eenmaal de beste straf was. Ze zagen hun  overtuiging in de praktijk bevestigd omdat meisjes heel goed reageerden nadat ze op hun blote billen hadden gekregen.

Het is vooral interessant om te kijken naar situaties waarin binnen een High School een omwenteling plaatsvindt van een situatie waarin een cheerleader team een lachertje is naar een situatie waarin het een indrukwekkend en presterend team werd. Vaak werd zo’n omwenteling veroorzaakt door een nieuwe trainer die veel meer nadruk legde op discipline, in vergelijking met de voorganger. Met een gedisciplineerde aanpak blijken dan dezelfde meisjes opeens veel meer te bereiken.

Een benadering met strakke discipline

Meiden passen hun gedrag aan en presteren meer als ze straf kunnen krijgen.

Meiden passen hun gedrag aan en presteren meer als ze straf kunnen krijgen.

Meestal transformeer een middelmatig cheerleader team naar een succesvol team door een nieuwe coach die een andere benadering gaat toepassen. Zeker in het zuiden van de Verenigde Staten zijn er voorbeelden waar die nieuwe benadering strakke discipline en consequente toepassing van straf met zich meebracht.  Dit had dan wel een spectaculair effect.

Meestal ging de coach eerst met de ouders in overleg waarbij de afspraak gemaakt werd dat cheerleading volledig vrijwillig was, maar dat ieder lid van de cheerleaders ploeg die het daarnaar maakte direct een pak op haar billen zou krijgen. Ook aan de meiden werd duidelijk gemaakt dat ze zelf mochten weten of ze bij het team wilden blijven of wilden vertrekken. Als ze zouden blijven was dat in het besef dat iedere overtreding onmiddellijk tot een klinkend pak op de billen bestraft zou leiden.

Het was dan niet ongebruikelijk dat zeker gedurende de eerste periode bij iedere training één of meerdere meiden op hun (vooral vroeger: blote) billen kregen. En dat gedurende drie trainingen per week. De verwachting was dat iedere cheerleader zich loyaal, enthousiast en hardwerkend zou gedragen. Daarnaast moesten ze bij elke training aanwezig zijn zonder te laat te komen, zich volledig inzetten en thuis moesten oefenen. Bovendien werden de prestaties bij de andere vakken goed in de gaten gehouden.

Klagen bij de ouders had geen zin, omdat die volledig achter het beleid stonden en de verandering ten goede in houding en gedrag duidelijk konden waarnemen. Ook ouders die aanvankelijk helemaal niet gewend waren om hun dochters te straffen waren onder de indruk van de resultaten en gingen het ook zelf meer toepassen.

De paddle was een dagelijkse gebeurtenis

Een cheerleader uit 1987.

Zo’n 20 jaar geleden was billenkoek krijgen voor een cheerleader niets uitzonderlijks.

Een vrouw vertelde dat ze zo’n 20 jaar geleden enkele jaren achter elkaar geleden lid was van het cheerleader team op haar High School.

Zeker in die tijd was het gebruik van een paddle een dagelijkse gebeurtenis en niets  bijzonders. In de kleedkamer was het vaak te zien dat één of meerdere meisjes thuis of op school op hun billen hadden gekregen.

Op sommige High Schools kreeg je vaak met de paddle.

Op sommige High Schools kreeg je vaak met de paddle, bijvoorbeeld wegens teveel kletsen.

Tijdens de training kon de coach zomaar besluiten dat een cheerleader straf ging krijgen. Aanleidingen daarvoor was vaak dat de meisjes niet goed opletten of met hun vriendinnen aan het kletsen waren. De meisjes werden dan naar een kantoortje gestuurd met de opmerking dat ze zich vast klaar moesten maken. Dat betekende meestal dat ze over een bureau moesten buiten of krom tegen een muur moesten staan.

Na enkele minuten kwam dan de coach binnen, al dan niet met een collega coach als getuige. Voor dit doel lag de paddle altijd klaar. Het uniformrokje was omhoog geslagen zodat de spankie, het onderbroekje bereikbaar was. Het meisje moest vervolgens haar billen goed uitsteken en de coach gaf haar dan zonder aarzeling en terughouden 3 tot 5 harde meppen op haar.  Direct daarna moest de cheerleader zich weer bij het team voegen en weer meedoen worden met de training.

Het kwam vaak genoeg voor dat er meerdere keren per trainingen één of meerdere meisjes naar het kantoortje gestuurd werden. Daar werd ook nooit tegen geprotesteerd. Het werd als een feit geaccepteerd dat het er gewoon bij hoorde.

Good Old Fashioned Spanking

Ouderwetse billenkoek wordt op de blote billen gegeven.

Ouderwetse billenkoek wordt op de blote billen gegeven.

Dezelfde vrouw had ook zaken meegemaakt die zo mogelijk nog intensiever waren. Wat soms gebeurde en wat ze ook haatte was dat soms een ex-trainster op bezoek was. Deze dame was inmiddels gepensioneerd maar nog steeds vol energie. Ze voelde zich nog met de school, waar ze vroeger wiskundelerares en cheerleader coach geweest, verbonden. Ze deed ook nog steeds veel voor de school. Vooral geld regelen. Als zij op bezoek was bij de cheerleader training en er werd een meisje naar het kantoortje gestuurd, bood zij meestal aan om de straf te geven. Dan was je echt de pineut, want ze geloofde rotsvast in de Good Old Fashioned Spanking voor meisjes die niet goed luisterden. Dat betekende dat je bij haar over de knie ging en op de blote billen kreeg tot in haar ogen het gewenste effect bereikt was. Dan ging bij haar niet alleen de rok omhoog, maar de onderbroek ging omlaag naar de knieën en er volgde een enorm pak billenkoek tot de tranen vloeiden, of tot de billen helemaal in brand stonden of beide.

Een groepje cheerleaders.

Vroeger vonden ouders het geen probleem als cheerleaders op hun billen kregen.

Klagen bij de ouders was zinloos, omdat die meestal bij haar in de klas hadden gezet en de meeste moeders waren zelf vroeger cheerleader geweest. Ze wisten uit eigen ervaring hoe het voelde maar ook dat het erbij hoorde en dat je ervan leert. Voor deze moeders was de eerste disciplinaire actie toen ze een meisje waren altijd dat ze over de knie gelegd werden en een flink pak op hun blote billen kregen. Wegens gebleken succes gebruiken de meeste van deze moeders deze aanpak ook bij dochters en ze hadden absoluut geen medelijden als ze op school ook billenkoek kregen.

Voor cheerleaders hoorde billenkoek krijgen er gewoon helemaal bij en dat vonden hun ouders ook.

Op internet is te zien dat er nog veel High Schools die lijfstraf in de vorm van een pak op de billen met de paddle toepassen. Bij deze school staat dat ook duidelijk in de schoolhandboeken en de ‘Code of Conduct’ vermeld. De ouders kunnen toestemming geven om die lijfstraf wel of niet bij hun kinderen uit te voeren. Het blijkt dan dat de meeste ouders toestemming geven, mede omdat de andere disciplinaire maatregelen meer nadelen heeft.

Het blijkt ook dat meiden prima floreren als er een mogelijkheid is dat ze een pak op hun billen kunnen krijgen. Een consequent pak billenkoek als het verdiend is geeft onmiskenbare duidelijkheid over de juiste prioriteiten.

Losing team’s cheerleaders are spanked

Twee cheerleaders die verwachten dat ze op hun billen gaan krijgen

Een traditie was dat cheerleaders van het verliezende team na de wedstrijd op hun billen krijgen.

Het is zeker niet zo dat cheerleaders immuun waren en zijn om op hun billen te krijgen. Integendeel. Niet voor niets wordt de onderbroekjes van cheerleaders “spankies” genoemd.

Zo is (of in ieder geval: was) het in sommige gebieden in Amerika bij grote wedstrijden een traditie dat na afloop van de wedstrijd de cheerleaders van het verliezende team in de kleedkamer een pak op hun billen krijgen. Hier zijn drie varianten van.

In de eerste variant gaan de verliezende cheerleaders bij de jongens die gewonnen hebben over de knie of moeten ze over een stoel bukken. De rok wordt omgeslagen en vervolgens worden ze door de jongens van het winnende team met een paddle op hun onderbroek geslagen, niet al te hard in een vrolijke sfeer. Meestal doen de meisjes heel verontwaardigd dat ze het oneerlijk vinden, maar ze vinden het eigenlijk ook wel een leuke traditie. Ook wel een beetje gênant, omdat de rok opgetild wordt. Maar gelukkig blijft de onderbroek aan.

Soms kregen de cheerleaders een serieus en hard pak op hun billen.

Soms krijgen de cheerleaders van het verliezende team een pak op hun billen.

Dat is geheel anders in de tweede variant. Hierbij worden de cheerleaders van het verliezende team in de kleedkamer gestraft door de coach of de schooldirecteur van de cheerleaders van het winnende team en wel op dezelfde manier zoals het daar altijd toegaat. Dan gaat het wat minder lollig en voorzichtig dan in de eerste variant. Het gaat dan serieus, echt en hard. De verliezende cheerleaders worden dan stuk voor stuk over de knie gelegd voor een klinkend pak op hun (blote) billen of moeten krom staan voor een harde paddling. RavenHill heeft een film gemaakt die op deze traditie gebaseerd is.

In de derde variant krijgt elke cheerleader van het verliezende team billenkoek van twee cheerleaders van het winnende team. Deze staan dan aan weerszijden van het slachtoffer. Het rokje gaat dan omhoog en het broekje dat eronder zit wordt goed in de bilspleet getrokken. Op die manier zijn de billen goed bereikbaar gemaakt. Vervolgens geven de twee meiden uit het winnende team de verliezende collega rake klappen op haar billen. Hierbij hebben ze meestal geen last van terughoudendheid, want de volgende keer kan op hun eigen billen hetzelfde gebeuren.

Amber Page

"<yoastmark

Amber Page is een cheerleader die in 1999 uitgebreid de pers en de TV haalde. Ze was daarmee een duidelijk bewijs dat cheerleaders net als andere meiden gewoon op hun billen kregen als ze dat verdienden. Ook, of juist, als ze 17 jaar oud waren.

Amber Page zat op de South Grand Prairie High School. Ze was tevens lid van de cheerleaders-squad. Amber werd op 30 april 1999 betrapt op roken op de parkeerplaats van de High School.

Net als alle andere studenten op haar High School kon ze kiezen: 2 dagen interne schorsing of 2 klappen met de paddle op haar billen. Amber koos de laatste optie. Op 7 mei 1999 kreeg Amber twee keer met de paddle op haar billen van een mannelijke Assistant Principal, met een andere mannelijke Assistant Principal als getuige. Dat was geheel volgens de regels van de school

Later bleek dat ze ook nog uit het cheerleaders-team verwijderd werd.

In feite vormde dat de aanleiding voor haar protest. Om op haar billen te krijgen was niet zo’n punt, daar had ze tenslotte ook zelf voor gekozen. Die straf zou voor iedereen op haar school hetzelfde zijn geweest. Om daarboven geen cheerleader meer te mogen zijn, dat had ze niet verwacht en vond ze ook niet rechtvaardig. Dan was alle training en voorbereiding voor niks geweest. Daar heeft zij samen met haar vader tegen geprotesteerd, helaas voor haar zonder succes.

Jessica

Jessica kreeg zowel thuis als op school vaak op haar billen.

Jessica is het model van de website SpankingTeenagerJessica.com. Ze is opgegroeid in een klein stadje in een christelijk en traditioneel gezien. Haar vader was dominee. Voor iedere overtreding, hoe klein ook, was er thuis maar één straf en dat was een pak op de blote billen. Meestal kreeg zij en haar zus elke week zo op hun blote billen en soms wel meerdere keren per dag. In die gemeenschap werd dat volledig geaccepteerd en als normaal gezien. Ook als ze bij een vriendin op bezoek was hadden die ouders het recht om zo straf te geven als zij dat nodig vonden. Omgekeerd gold hetzelfde als een vriendin bij haar op bezoek was. Het was simpel. Houd je aan de regels en dan krijg je niet op je billen. Als je een regel overtrad, hoe miniem ook, kreeg je straf. Omdat haar ouders geloofden dat slecht gedrag altijd streng bestraft moest worden, kwam het heel vaak voor dat zij, haar zus en/of vriendinnen een pak op hun blote billen kregen met de hand, haarborstel of paddle.

Ze vertelt ook dat zij en haar klasgenoten op school zeer regelmatig op haar billen kreeg. Net als thuis was ook op school een pak op de billen de eerste straf. Er was geen maximum en iedere leraar kon het toepassen en deed het ook. Als een leraar straf gaf werd dat niet gedocumenteerd. Het kon ook meerdere keren per dag en het was onbelangrijk of de leraar een man of een vrouw was en of een jongen of een meisje op de billen kreeg. De regel was helder. Als er iets was kreeg je op je billen. En als er weer iets was kreeg je weer op je billen. Er werd altijd uit volle kracht met een paddle geslagen en de straf varieerde alleen maar in het aantal klappen dat gegeven werd. In de eerste schooljaren werd de kinderen gewoon in de klas over de knie gelegd. Vanaf een jaar of 12 werd de straf meer formeel en moest je meekomen naar de gang en daar krom gaan staan. Gedurende een gemiddelde schooldag kreeg zo 2 tot 10 keer een student(e) een pak op de billen.

Een uitzondering was sport en cheerleading. Hierbij werd de straf altijd, hoe oud je ook was, in het bijzijn van het hele team gegeven.

Regelmatig en hard met de paddle

"Soms

Net als veel andere meiden is Jessica gedurende de laatste drie jaar, van haar 16de tot haar 18de bij de cheerleaders geweest. Gedurende het eerste jaar had ze een coach die door iedereen geliefd werd en ook nooit straf gaf.

In haar Junior jaar, dus toen ze 16 en 17 was, kwam er een nieuwe coach en werd het anders. Omdat de cheerleaders niet blij waren met deze nieuwe coach kwam de slop erin en begonnen ze met te laat komen en andere overtredingen. Op een dag liet de nieuwe coach weten dat vanaf nu iedereen die te laat kwam drie keer met de paddle zou krijgen. Dat was dezelfde regel zoals die ook op school gold. Bovendien vertelde ze dat na die drie keer bij te laat komen net zoveel ‘swats’ zou geven als het aantal keer dat je te laat was geweest. Gedurende een jaar kon dat lekker oplopen, en dat was anders dan de normale schoolregels.

Vanaf dat moment kregen de cheerleaders zeer regelmatig en knap hard met de paddle op hun onderbroek, wat bijna altijd leidde tot tranen. Soms ook vaker dan eens per dag.

Ook in haar Senior jaar, het examenjaar waarin ze 17 en 18 was, vertelt ze dat ze ontelbaar vaak en enorm hard als cheerleader op haar billen heeft gekregen wat elke keer wel gepaard ging met huilen.

Nu was Jessica iemand die veel met spanking had. Ze is later zeer actief geworden als spanking model. Maar haar mede-cheerleaders hebben precies hetzelfde meegemaakt. Als je straf had verdiend kreeg je met de paddle op je billen, dat was de norm. En goed hard ook.

 

Banquete High School: buitenkans voor verbetering

Een groepje cheerleaders van de Banquete High School in Texas.

In sommige teams krijgen cheerleaders niet alleen in het verleden, maar ook nu op hun billen.

Er zijn zeker nog High Schools waar cheerleaders op hun billen krijgen. Dat weten we omdat ze dit zelf op hun website schrijven. Meestal gaat dat in de vorm van een handboek of teamregels die iedere cheerleader en haar ouders moeten ondertekenen als ze lid worden van het cheerleader team.

De Banquete High School in Banquete, Texas, heeft zo’n 300 leerlingen en staat positief bekend. De prestaties zijn bovengemiddeld. Veel studenten gaan naar goed aangeschreven colleges.

Op de website Niche.com staan veel positieve beoordelingen en enquête resultaten over deze High School. Zo vinden 88 % van de studenten en hun ouders dat studenten op deze school athletisch zijn en 91 % vindt dat de docenten echt om hun studenten geven. Er zijn reviews te lezen als “My experience at Banquete High School is just wonderful. The teachers are well educated and are very good at their jobs. Their methods of teaching are great and fun to learn“, “coaches are more like second parents. they will always be there for you” en “i love banquete high school. the teachers are always so helpful. everyone is friendly. its a small town. the students are like a big family“.

De paddle wordt nog steeds gebruikt

Studenten van de Banquete High School

Op de Banquete High School kunnen studenten met de paddle op hun billen krijgen.

In het Student Handbook 2018-2019 staat duidelijk vermeld dat er ook straf wordt gegeven met de paddle. Ouders kunnen jaarlijks aan de school verbieden dat hun kinderen voor straf op hun billen krijgen en daar wordt dan ook rekening mee gehouden. De consequente is dan meestal dat er ISS gegeven wordt. Dit is een soort interne schorsing waardoor lessen, activiteiten en toetsmomenten gemist worden en daarom voor de meeste studenten het minder aantrekkelijke alternatief. 

De regels en de teksten in het ‘Student Handbook’ zijn de standaard teksten voor dit gebied in Texas. Het opmerkelijke is dat de paddle nog steeds een mogelijke disciplinaire maatregel is. Deze High School bestaat al heel lang en waarschijnlijk is vanaf het begin straf op de billen gebruikt en staat dat ook nog steeds beschreven in het Student Handbook. De indruk is wel dat er van deze mogelijkheid de laatste tijd minder vaak gebruikt wordt gemaakt. De verklaart waarschijnlijk recente reviews als “I liked the fact that it’s so small and everyone knows each other, but the students could use a little bit more discipline” en ” Students could be more disciplined by teachers when needed, but overall it’s a great school“.

Het bijzondere is dat voor de studenten die aan sport doen, athletes, er aanvullende regels zijn. Nog veel opmerkelijker is dat er veel cheerleaders aparte regels zijn. In het Athletes Handbook 2018-2019 en in het Banquete Cheer Constitution 2017-2018 zijn alle regels opgenomen waar de athletes en de cheerleaders zich aan moeten houden. Dat zijn bijzonder veel regels en elke overtreding leidt tot strafpunten (demerits). Als er een aantal demerits verzameld zijn, leidt dit tot uitsluiting bij één of meerdere wedstrijden. Bij 30 demerits is het over en uit en mag je niet meer meedoen met het team. 

De paddle als “buitenkans voor verbetering”

Een groep cheerleaders

Op deze High School wordt bij cheerleaders de paddle gebruikt om prestaties te verbeteren.

Er is echter ook nog een andere manier om gedrag te corrigeren en te verbeteren. Dat zijn de OFI’s. Opportunities For Improvement. Buitenkansen om beter te worden. Dit zijn oefeningen om bij teamleden het bewustzijn te vergroten van het belang en de consequenties van teamregels. Ze zijn ontworpen als een stevige herinnering aan de verwachtingen die aan de cheerleaders gesteld worden en op het zelfde moment kracht, uithoudingsvermogen en trots vergroten.

Als voorbeelden worden genoemd: rondjes hardlopen rond het stadion, de trappen van de tribunes op en af rennen, behendigheidsoefeningen, met de paddle op de billen krijgen of combinaties hiervan.

Dit betekent dat een pak op de billen wordt gezien als een goede manier om verbetering te bereiken. Vanuit Daphne weten we dat dit maar al te waar is. Natuurlijk zijn er veel meiden die hier minder moeite mee hebben. Het is ook een feit dat veel meiden hun echte potentie pas bereiken met de hulp van een regelmatig pak op de billen.

Twee cheerleaders op school

De regels gaan ervan uit dat de cheerleaders ook buiten de training op hun billen krijgen.

De sporters en cheerleaders lopen niet alleen tijdens training en wedstrijden het risico om strafpunten te verzamelen. 

Ook als je tijdens de gewone schooltijd kun je deze demerits krijgen, bijvoorbeeld als je ISS als straf krijgt (5 demerits). Kennelijk wordt ervan uitgegaan dat meisjes meestal de ISS en daardoor het missen van een wedstrijd proberen te vermijden door te kiezen voor straf op hun billen, maar dat helpt niet. Zowel in het Athletes Handbook als in de Banquete Cheer Constitution staat dat “Student padding will be threated the same as ISS”. Het is zinloos om dit soort bepalingen op te nemen als cheerleaders niet met de paddle op hun billen kunnen krijgen.

Atleten die te maken hebben gekregen met ISS worden ook geconfronteerd met de OFI’s, zoals hierboven beschreven. Bij herhalingen worden de OFI’s intenser. Waarschijnlijk betekent dit dat er meer gerend moet worden en dat er meer en hardere klappen op de billen gegeven worden.

In het uiterste geval kan dan het teamlid tijdelijk of definitief uit het team verwijderd worden.

Ouders en cheerleaders geven toestemming

Voordat een cheerleader kan beginnen geven de ouders toestemming om bij het verbeteren van de prestaties de paddle te gebruiken.

 

Voordat een cheerleader kan beginnen verklaart ze dat ze de risico’s begrijpt, zich aan de regels zal houden en de instructies van de coach zal opvolgen.

In de Banquete Cheer Constitution is vastgelegd dat voordat een cheerleader lid kan worden, haar ouders een verklaring moeten ondertekenen dat zij alle regels gelezen hebben en begrijpen. Ze moeten ermee akkoord gaan dat een overtreding van welke regel dan ook zal leiden tot de beschreven disciplinaire actie van de coach (hier sponsor genoemd) of de schoolleiding.

Feitelijk betekent dit ook dat alle ouders van cheerleaders toestemming geven dat hun dochters van de coaches of de schoolleiding op hun billen krijgen.

Verklaring in het Banquete Cheer Constitution die de cheerleader moet ondertekenen.

Ook de cheerleader zelf moet een verklaring ondertekenen dat ze graag cheerleader wil worden en alle risico’s daarvan aanvaardt. Dat is dus inclusief eventuele risico’s voor haar billen.

De aankomende cheerleader moet ook verklaren dat ze zich aan alle regels en bepalingen zal houden. Ze moet ook beloven dat ze zal samenwerken en alle opdrachten van de cheerleader coaches zal opvolgen.

De paddle voor professionele cheerleaders

Tampa Bay Buccaneers cheerleaders

Tampa Bay Buccaneers cheerleaders

Er zijn aanwijzingen dat cheerleaders die dat blijven doen nadat ze de High School verlaten hebben, nog steeds soms op hun billen krijgen. Ze zijn dan lid van een college, universiteits of professioneel cheer team. Ook daar wordt dan een goed pak op de billen als een logische manier gezien om de meiden te corrigeren als dat nodig is. Er zijn voorbeelden waarin dit ook daadwerkelijk gebeurd is.

In ieder geval een fors aantal (voormalige) cheerleaders van de Tampa Bay Buccaneers kunnen dit uit eigen ervaring beamen.

Training van de Tampa Bay Buccaneers Cheerleaders (1992)

Een aantal jaren geleden brak er na afloop van een belangrijke football wedstrijd een onfrisse vechtpartij uit tussen cheerleaders van de Tampa Bay Buccaneers en de cheerleaders van het andere (verliezende) team. Bij de vechtpartij werd ook publiek betrokken. Waarschijnlijk gebeurde dit in 1997. Officials moesten erbij komen om de kemphanen uit elkaar te halen en in de bus naar huis te krijgen. Er waren destijds nieuwsberichten over deze gebeurtenis, maar die zijn nu niet meer te vinden. In die berichten werd geschreven dat alle Tampa Bay Buccaneers cheerleaders die bij de vechtpartij betrokken waren bij thuiskomst een stevig pak slaag met de paddle op hun billen hebben gekregen. Meerdere betrokken cheerleaders gaven destijds ook toe dat ze die avond allemaal een flink aantal meppen met de paddle hadden gekregen en dat hun billen in vuur en vlam stonden.

Ook bij de trainingen gebruikte de coach in die periode regelmatig een paddle. De meeste meisjes waren gewend op hun High School en zeker bij de cheerleader met de paddle op hun billen kregen als de coach vond dat ze dat verdienden.

In die tijd werd straf op de billen als een uitstekende manier gezien om concentratie en prestaties van meiden te verbeteren. Bij Daphne weten we dat dit nog steeds zo is.